tag:blogger.com,1999:blog-83455126208028040882011-10-14T02:46:52.176-07:00rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-52161461242008762422011-10-14T02:22:00.000-07:002011-10-14T02:46:52.225-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-Rxej4RqNTGg/TpgCzkjNbtI/AAAAAAAAAPg/pD4Gnn6dWiI/s1600/bodhidharma02.jpg"></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UfUX_wUK2Vo/TpgBGaCja_I/AAAAAAAAAPU/OiPBBa9rflk/s1600/bodhidharma_and_the_martial.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663277740999273458" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-UfUX_wUK2Vo/TpgBGaCja_I/AAAAAAAAAPU/OiPBBa9rflk/s320/bodhidharma_and_the_martial.jpg" border="0" /></a> </div><br /><br /><br /><div>’போதிதர்மா’… புத்தரின் பெயரைவிட மிகக் கவர்ச்சிகரமானது என்று நான் உணரும் பெயர். சில அம்சங்களில் புத்தரை விட சுவாரஸ்யமான மனிதராக நான் உணரும் ஞானி. ’ஜென்’ நெறிக்கு சீன மண்ணில் வித்திட்ட இவரை ஓர் ஆன்மிக ஆளுமை என்றுதான் நான் அறிந்து வைத்திருந்தேன். ஆனால் அவர் ‘SIX PACK’ தேகத்துடன் காற்றில் சுற்றிச் சுழன்று டைவ் அடித்து குங்ஃபூ போடுவார் என்று என் கனவிலும் நான் நினைத்ததில்லை. </div><br /><br /><br /><div>’ஏழாம் அறிவு’ திரைப்படம் உருவான கதை என்றொரு நிகழ்ச்சியை இரு தினங்களுக்கு முன் தொலைக்காட்சியில் பார்த்த போது அதில் போதிதர்மா ஒரு குங்ஃபூ வீரராக இயங்கிக்கொண்டிருந்தார். போதிதர்மாவைப் பற்றி ஒரு திரைப்படமா? என்று முதலில் ஒரு பரவச உணர்வு ஏற்பட்டாலும், படத்தை எடுப்பவர்கள் தமிழரக்ள் என்பது வயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது. தொலைந்து போன சோழ மன்னனைக் காட்டுகிறேன் பேர்வழி என்று ‘ஆயிரத்தில் ஒருவன்’ வந்து சொதப்பியதும், குலோத்துங்க சோழன் காலத்து சிதம்பரத்தை வைத்துப் பத்து நிமிடங்கள் ’ஷோ’ காட்டிவிட்டு அத்துடன் வரலாற்றை முடித்துக் கொண்ட தசாவதாரமும் நினைவில் வந்து பயமுறுத்தின. இந்தப் படத்திலும் போதிதர்மரின் கதை முதல் பத்து நிமிடங்கள் மட்டுமே இடம் பெறுகிறது என்று சொன்னார்கள். ஆக, இது போதிதர்மரைப் பற்றிய வரலாற்றுப் படம் அல்ல. அவரின் வரலாற்றில் ஒரு பகுதியை மட்டும் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் படம். ஸ்டார் ஹோட்டல்களில் ‘மெய்ன் மெனு’வுக்கு முன் ‘ஸ்டார்ட்டர்ஸ்’ என்ற பெயரில் ஸ்ப்ரிங் ரோல்ஸ், சிக்கன் சூப் போன்ற சில ஐட்டங்கள் வைக்கிறார்களே, அதுபோல் போதிதர்மர் வரலாறு இந்தப் படத்தின் கதைக்கு ஒரு சுவாரஸ்யமான ஸ்டார்ட்டராக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.<br /></div><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-i4dZv_WLn6o/TpgA7qt0rbI/AAAAAAAAAPM/4V67iu0K0ec/s1600/ezham-arivu1-150x150.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663277556497165746" style="WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-i4dZv_WLn6o/TpgA7qt0rbI/AAAAAAAAAPM/4V67iu0K0ec/s320/ezham-arivu1-150x150.jpg" border="0" /></a></div><br /><br /><br /><div>போதிதர்மா ஒரு குங்ஃபூ கலைஞர் என்பதற்கான ஆதாரங்களை எல்லாம் அலசி ஆராய்ந்துதான் படத்தை எடுத்துள்ளோம் என்று இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் சொன்னார். அவர் சொல்கிறார் என்பதாலேயே எனக்கு இன்னும் உத்தரவாதம் ஏற்படவில்லை. எப்படியெல்லாம் சொதப்பி வைத்திருப்பார்களோ என்று இன்னமும் மைல்டாக ஒரு சந்தேகம் இருக்கிறது. (இந்த இயக்குநர், கிறிஸ்டோஃபர் நோலன் இயக்கிய ‘மெமெண்டோ’ படத்தை அப்படியே பாமாயிலில் சுட்டெடுத்து தமிழிலும் இந்தியிலும் செலவாணி செய்த களவாணி அல்லவா?)<br />தமிழரின் ப்ரக்ஞையில் கதாநாயகன் பற்றிய பிம்பங்கள் மிகவும் செயற்கையானவை. தண்டியலங்காரம் சொல்லும் ‘தன்னேரில்லாத் தலைவன்’ என்னும் நிலையில்தான் ‘நேற்று’ வரை தமிழ்ப்பட ஹீரோக்கள் சித்தரிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஒரு சராசரி மனிதனை அல்லது வேறுபட்ட பரிமானங்களில் தனித்துவம் கொண்ட ஒரு மனிதனை மையப்படுத்திய கதைகளைக் காண்பது அரிதாகத்தான் நிகழ்கிறது. நான் சிறுவனாக இருந்தபோது இருந்த சிந்தனையோட்டம் ஒன்று ஞாபகம் வருகிறது. அப்போது எங்களுக்கெல்லாம் ஹீரோ என்றால் ரஜினிதான். நான் படித்த கிறித்துவப் பள்ளிக்கூடத்தில் ஒவ்வொரு வருடமும் ‘அன்புள்ள ரஜினிகாந்த்’ படத்தை மாணவர்களுக்குத் திரையிட்டுக் காட்டுவார்கள். நாங்கள் சந்தோஷமாகப் பார்த்தோம், ரஜினி படம் என்று. அதில் இருந்த பிரச்சார அரசியல் என்ன என்று அந்த வயதில் தெரியவில்லை. அப்படிப்பட்ட காலத்தில், ‘மகாத்மா காந்தி வெள்ளைக்காரனிடம் போராடி நம் நாட்டிற்கு விடுதலை பெற்றுத் தந்தார்’ என்று படித்தபோது அவர் என் மனதில் ஒரு ’மகாத்மா காந்த்’ ஆனார். ஆனால் அவரின் கையில் இருப்பது ஒரு கைத்தடி மட்டும்தானே, துப்பாக்கி எதுவும் இல்லையே? அட, ரஜினி வெறும் கையில் முழம் போடவில்லையா? வல்லவனுக்குப் புல்லும் ஆயுதம். வெள்ளைக்காரன் சுடுகிறான். சீறி வரும் தோட்டாக்களை எல்லாம் காந்திஜி தன் கைத்தடியால் துல்லியமாக அடித்துத் திசைதிருப்பி வெள்ளைக்காரனைச் சுட்டுத் தள்ளுகிறார். அவர் ஹீரோ அல்லவா? இப்படிப்பட்ட சிறுபிள்ளைத் தனமான அணுகுமுறையில் போதிதர்மாவைச் சித்தரித்து விடுவார்களோ என்றுதான் சங்கடமாக இருக்கிறது. (ரிச்ச்ர்ட் அட்டன்பரோவின் ‘காந்தி’ வெளிவந்தபோது அதன் சித்தரிப்பு எப்படி இருந்தது? காந்தியாக பென் கிங்க்ஸ்லியை அதுவரை யாராவது கற்பனை செய்திருக்க முடியுமா? முஸ்தஃபா அக்கதின் ‘உமர் முக்தார்’ சித்தரிப்பு எப்படி? ஆண்டனி க்வின்னை அந்தப் பாத்திரத்தில் அதுவரை யாராவது யோசித்திருப்பார்களா? அதுபோல் போதிதர்மாவைப் பற்றி ஒரு முழுமையான திரைப்படம் எடுக்கலாம். அது தமிழுலகில் சாத்தியப்படுமா?)<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iK89y9TRbSM/TpgAlZZLClI/AAAAAAAAAOw/pmawTRMKgBI/s1600/Surya7aamArivuWallpapers_thumb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663277173890026066" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 286px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-iK89y9TRbSM/TpgAlZZLClI/AAAAAAAAAOw/pmawTRMKgBI/s320/Surya7aamArivuWallpapers_thumb.jpg" border="0" /></a><br /><br />போதிதர்மாவாக நடிக்க சூர்யாவை தேர்ந்தெடுத்திருப்பது மகிழ்ச்சி. ஆறு மடிப்புக்காக அல்ல. அவருடைய கண்களுக்காக. ‘நான் கடவுள்’ படத்தில் அகோரி கேரக்டரில் ஆர்யா கச்சிதமாகப் பொருந்தியதைப் போல் போதிதர்மா பாத்திரத்திற்கு சூர்யா பொருத்தம்தான். போதிதர்மா பென்னம் பெரிய விழிகள் கொண்டவர், மிகவும் பயமுறுத்தும் பார்வையும் முரட்டு முகமும் உடலமைப்பும் உள்ளவர் என்றுதான் வரலாற்றுக் குறிப்புக்கள் சொல்கின்றன. யோகாவில் பக்குவப்பட்ட சூர்யாவின் உடல், குறிப்பாகக் கண்கள், போதிதர்மாவின் சாயலுக்கு அருகில் வரக்கூடும். ஆனால், சீன ஓவியங்களில் காணப்படும் போதிதர்மாவின் பொம்மென்ற முகத்தையும் தாடியையும் பார்க்கும்போது கஞ்சா கறுப்பின் முகம்தான் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது!<br /><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://2.bp.blogspot.com/-tBtYmYgUmAI/TpLNkJgA23I/AAAAAAAAAi0/4YuVbJhJsZg/s1600/Bodhidharma.1.JPG" imageanchor="1"></a><br />போதிதர்மாவைப் பற்றிய பதிவுகள் அவரை குங்ஃபூ தற்காப்புக் கலையின் பிதாமகர் என்று காட்டுகின்றன. ஆனால் போதிதர்மா சீன தேசம் சென்றது குங்ஃபூவை உருவாக்குவதற்கு அல்ல, பௌத்த சமயத்தின் ஆன்மாவை சீனாவிற்கு எடுத்துச் சென்றவர் அவர். பௌத்த சமயத்தின் ஆன்மா என்று நான் சொல்வது தியானத்தைதான். எனினும் அவர் குங்ஃபூ கலையின் பிதாமகராகக் கருதப்படுவதற்கும் சில பின்னணிகள் இருக்கின்றன.<br />போதிதர்மா பற்றிய தொன்மையான பதிவுகள் எதுவும் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தவையாக இல்லை என்றே வரலாற்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். அவரைப் பற்றிய புனைவுகள் நிறைய பின்னப்பட்டுள்ளன. குங்ஃபூ கலை பற்றி அவரின் பெயரால் அழைக்கப்படும் நூல்களும் வேறு யாரோ எழுதியவை என்றே சொல்லப்படுகின்றன. போதிதர்மா தன் கைகளால் நேரடியாக எந்தப் புத்தகத்தையும் எழுதவில்லை. அவருடைய போதனைகளை அவரின் சீடர்கள் பதிவு செய்து வைத்துள்ளார்கள். போதிதர்மாவின் கதையை ‘non-linear’ அமைப்பில் சொல்லிச் செல்ல விரும்புகிறேன்.</div><br /><div><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-toR7_jxvrSA/TpgAR2134wI/AAAAAAAAAOk/5SdlN_rI75w/s1600/bodhidharma1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663276838197650178" style="WIDTH: 203px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-toR7_jxvrSA/TpgAR2134wI/AAAAAAAAAOk/5SdlN_rI75w/s320/bodhidharma1.jpg" border="0" /></a><br />போதிதர்மாவுக்கும் குங்ஃபூ கலைக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பதை முதலில் பார்ப்போம். தமிழகத்தில் இருந்து சீனா சென்ற போதிதர்மா (ஆம், போதிதர்மா ஒரு தமிழர்!) மன்னர் ’வூ-டி’யைச் சந்தித்த பிறகு யாங்க்ஸி நதியைக் கடந்து ஹெனான் பகுதியின் மலைச் சிகரங்களில் உள்ள ஷாவொலின் மடலாயத்திற்கு வந்து சேர்கிறார். அங்கு தியானம் செய்துகொண்டிருந்த புத்த பிட்சுக்களைப் பார்த்தபோது அவருக்குப் பெரிதும் ஏமாற்றமாக இருந்தது. நாட்பட்ட பட்டினியாலும் தவத்தாலும் அவர்களின் தேகங்கள் வத்தலும் தொத்தலுமாக இருந்தன. ஆன்மிகவாதிகள் என்றால் இப்படி சோப்ளாங்கிகளாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்களின் மனதில் ஒரு தவறான கருத்து கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருப்பதை அவர் கண்டார். அவர்களின் ஆன்மா ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்தாலும் உடல் படு மோசமாக இருந்தது. போதிதர்மா ஒரு முழுமைவாதி. உடல் ஆராதனைக்கு உரியது என்னும் கருத்துடையவர். ஓர் ஆன்மிகவாதிக்கு உடல் உறுதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதை அந்த பிட்சுக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லி அதற்கான செய்முறைகளை அவர்களுக்கு வகுத்துக் கொடுப்பதாக வாக்களிக்கிறார். அதற்காக அருகில் இருந்த ஒரு குகையில் ஒன்பது வருடங்கள் தியானம் செய்கிறார் போதிதர்மா. ஒன்பது வருடங்களும் அவர் ஒரு சுவற்றைப் பார்த்தபடி அமர்ந்து தியானம் செய்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. (இது என்ன வகை தியானமோ தெரியவில்லை. ஓஷோ இந்த தியானத்தைத் தன் சீடர்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறார். கம்பம் நகரில் அடங்கியுள்ள சூஃபி மகான் அம்பா நாயகம் (ரஹ்) அவர்கள் இதுபோல் சுவற்றைப் பார்த்தபடி பல வருடங்கள் அமர்ந்திருந்ததாகக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.)<br /><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://1.bp.blogspot.com/-g0V43ZVcU4o/TpLN793J-gI/AAAAAAAAAi8/RJFEUjPOiq4/s1600/bodhidharma_and_the_martial.jpg" imageanchor="1"></a><br />ஒன்பது வருடங்கள் தியானம் செய்த போதிதர்மா அங்கிருந்து கிளம்பியபோது அந்த இடத்தில் இரும்புப் பெட்டி ஒன்றை விட்டுச் செல்கிறார். பிட்சுக்கள் அதைத் திறந்து பார்த்தபோது அதில் இரண்டு கிரந்தங்கள் இருந்தன. ”க்ஸி சுய் ஜிங்” (மஜ்ஜை சுத்திகரிப்பு) மற்றும் “யி ஜின் ஜிங்” (தசைகளின் மாற்றம்) என்னும் நூல்கள் அவை. இவற்றில் முதல் நூலை போதிதர்மாவின் சீடரான ஹுய்கே என்பவர் எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து மறைந்து போகிறார். இரண்டாம் நூலை புத்த பிட்சுக்கள் எடுத்துக்கொண்டு அதில் இருந்த பயிற்சிகளை மாற்றியமைத்து ஷாவொலின் குங்ஃபூ கலையாக மாற்றிவிட்டார்கள். இப்படித்தான் போதிதர்மா குங்ஃபூவின் பிதாமகராக புனையப்பட்டார் என்று டாங் ஹாவோ, ஸூசென், மத்ஸுடா ர்யூச்சி, லின் போயுவான் போன்ற வரலாற்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.<br />இது ஒரு புனைவுக்கதையாகவே இருந்தாலும் இதில் அற்புதமான ஒரு உள்-பார்வை (insight) இருக்கிறது. அதாவது, போதிதர்மா மனம்-உடல் இரண்டையுமே வலிவுள்ளதாக மாற்றுவதற்கான பயிற்சிகளைத்தான் வழங்கியிருக்கிறார். மஜ்ஜை என்பது அகத்தைக் குறிக்கும். தசைகள் என்பது உடலைக் குறிக்கும். இன்னொரு பார்வையில் மஜ்ஜை என்பது ஆன்மிக சாராம்சத்தைக் குறிக்கும். தசைகள் என்பவை புறச் சடங்குகளைக் குறிக்கும். ஆனால் அந்த பிட்சுக்கள் போதிதர்மாவின் ஆன்மிக சாராம்சத்தை விளங்கிக்கொள்ளும் நிலையில் இல்லை. எனவே அது ஒரு சீடரின் வழியே ரகசியமாக்கப்பட்டு விட்டது. பிட்சுக்கள் புறச்சடங்குகளை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டார்கள். அதனைப் போர்க்கலையாக மாற்றிவிட்டார்கள்!</div><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZoyEYpIWSjU/TpgACwikobI/AAAAAAAAAOc/-5AgZQjZaWQ/s1600/16-surya300.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663276578808046002" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZoyEYpIWSjU/TpgACwikobI/AAAAAAAAAOc/-5AgZQjZaWQ/s320/16-surya300.jpg" border="0" /></a><br />இதில் இன்னொரு புள்ளியும் கவனத்திற்குரியது. அதாவது, போதிதர்மா சீனாவிற்குச் சென்றபோதே அங்கே பௌத்த மதம் ஏற்கனவே பரவியிருந்தது. பிறகு ஏன் போதிதர்மா சீனாவிற்குச் சென்றார்? இதற்கான அருமையான விளக்கத்தை ஓஷோவின் “BODHIDHARMA – THE GREATEST ZEN MASTER” என்னும் நூலில் காணலாம். போதிதர்மா ஓஷோவைக் கவர்ந்த மிக முக்கியமான ஆன்மிக ஆளுமை. போதிதர்மா புத்தருக்கு அறுநூறு வருடங்கள் பின்னால் தோன்றியவர். அவர் சீனா செல்வதற்கு ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே பௌத்தம் அங்கே சென்றுவிட்டது. போதிதர்மா பௌத்த குரு-சிஷ்ய மரபில் இருபத்தெட்டாவது தலைமைக் குருவாக வருகிறார். ஜென் ஞானியான அவருடைய குரு ஒரு பெண் ஞானி! அவரின் பெயர் ‘ப்ரக்யதாரா’. அவர்தான் போதிதர்மாவை சீனாவிற்குச் செல்லும்படி கட்டளையிட்டவர். சீனாவில் பௌத்த மதத்தின் சடங்குகள் மட்டும் இருந்தன. அவை ஆன்மிக சாரமற்று வெறும் சக்கைகளாக இருந்தன. கன்ஃப்யூசியஸின் ‘அறத்துப்பால்’ மீண்டும் மீண்டும் மக்களைக் காய்ச்சிக்கொண்டிருந்தது. லாஓஸு, சுவாங்க்ஸு மற்றும் லெய்ஸு ஆகிய தாவோ மூலவர்கள் உருவாக்கிய அற்புதமான ஆன்மிக நெறி பொதுமக்களிடம் சென்று சேராமல் இருந்தது. இந்தச் சூழலில்தான் போதிதர்மாவின் பணி தேவைப்படுகிறது. அப்பணியால் பௌத்தம் தாவோவுடன் இணைந்து ‘ச்சான்’ (chan) ஆகிப் பின்பு அது ஜப்பானில் ’ஜென்’ (ZEN) என்பதாக வடிவம் கொண்டுவிட்டது. இது ஒரு மகத்தான ஆன்மிகப் புரட்சி!<br />புறச்சடங்குகள் வெகுஜனங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதும், ஆன்மிக சாராம்சம் தகுதியான சிலரால் மட்டுமே ரகசியமாகப் பேணப்படுவதுமான நிலையை நாம் எல்லாச் சமயங்களிலும் பார்க்க முடியும். உதாரணமாக, இஸ்லாத்தில் சூஃபி மரபு தோன்றுவதன் புள்ளியைக் காட்டும் ஒரு நபிமொழியைப் பாருங்கள்:<br />“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (மார்க்கக் கல்வியின்) இரண்டு பாத்திரங்களை நான் பாதுகாத்துக் கொண்டேன். அவற்றில் ஒன்றை நான் பரப்பி விட்டேன். மற்றொன்றை நான் பரப்பியிருந்தால் என் அடித்தொண்டை வெட்டப்பட்டிருக்கும்.” (அறிவிப்பாளர்: அபூஹுரைரா(ரலி), நூல்: புகாரி, அத்தியாயம் 3 – கிதாபுல் இல்ம், ஹதீஸ் எண்:120)<br /><br /><br /></div><br /><div><br /><div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-PnzsQRx5Wa8/Tpf_z3_HNGI/AAAAAAAAAOQ/lec-MtZsdng/s1600/7am-arivu-surya-11-08-11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663276323108762722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 230px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-PnzsQRx5Wa8/Tpf_z3_HNGI/AAAAAAAAAOQ/lec-MtZsdng/s320/7am-arivu-surya-11-08-11.jpg" border="0" /></a><br />புத்தரைப் போலவே போதிதர்மாவும் ஓர் இளவரசர். அவர் பல்லவ மன்னனின் மகன் என்று சொல்லப்படுகிறது. ‘களறிப்பயட்டு’ என்னும் தற்காப்புக் கலை வளர்ந்திருந்த கேரளப்பகுதியில் இருந்தவர் என்று ஒரு கருத்தும் உள்ளது. புத்தரின் போதனைகளால் ஈர்க்கப்பட்ட போதிதர்மா அரச வாழ்வைத் துறந்து பௌத்த நெறியில் தீட்சை பெற்றுக்கொண்டார்.<br />அரச வாழ்வைத் துறந்து ஆன்மத் தேடலில் நாடோடியாகக் கிளம்புகிறேன் என்ற தன் முடிவை போதிதர்மா சொன்னபோது மன்னர் அவரைத் தடுத்தார். போதிதர்மா அவரை நோக்கி “சாவை விட்டும் என்னை நீங்கள் காக்க முடியும் என்றால் இங்கேயே இருக்கிறேன். உங்களால் அது முடியாது என்றால் நான் புறப்படுவதைத் தடுக்காதீர்கள்” என்று சொன்னார். ஆனால், மரணத்தை விட்டு ஒருவரை எந்த மனிதரால்தான் காப்பாற்ற முடியும்? எனவே கண்ணீரோடும் ஆசிகளோடும் மன்னர் தன் இளவரசனை அனுப்பிவைத்தார். அப்படிப் புறப்பட்டவர்தான் போதிதர்மா.<br />தன் குரு ப்ரக்யதாராவின் மறைவிற்கும் பின் அவரின் கட்டளையை நிறைவேற்ற போதிதர்மா கி.பி.520-ல் சீனா சென்றார். இந்தியாவிலிருந்து ஒரு மகாஞானி – பௌத்த மதத்தின் 28-வது தலைமைக்குரு - வருகிறார் என்பதை அறிந்த நான்ஜிங் பிரதேச மன்னர் லியாங் வூ-டி அவருக்கு பிரம்மாண்டமான வரவேற்பு அளிக்கிறார். அப்போது அவர் போதிதர்மாவிடம் கேட்ட கேள்வியும் அதற்கு போதிதர்மா சொன்ன பதிலும் மிகவும் சுவையானவை. போதிதர்மா எப்படிப்பட்ட ஞானி என்று காட்ட அது ஒரு சோற்றுப்பதம்.<br />ஓஷோவின் வார்த்தையில் சொல்வதென்றால் போதிதர்மா ஒரு கிளர்ச்சியாளர் (REBEL). அவருடைய அகப்பார்வை சடங்குகளின் தோலையும் சதையையும் எலும்பையும் துளைத்து நேராக மஜ்ஜையைத் தொடுவது. மன்னர் வூ-டி சீனாவில் நிறைய புத்த மடாலயங்களைக் கட்டியிருந்தார், அதில் பல்லாயிரம் பிட்சுக்களுக்கு போஷகம் அளித்து வந்தார். எனவே அவர் தன் பௌத்தத் தொண்டினைச் சுட்டிக்காட்டி போதிதர்மரிடம் கேட்டார், “மகாஞானியே! என்னுடைய இந்த தர்ம காரியங்களுக்காக சொர்க்கத்தில் நான் பெறப்போகும் சன்மானம் என்ன?” இதைக் கேட்டதும் போதிதர்மா மிக நிதானமாகச் சொன்னார், “உங்களின் காரியங்களுக்கு எவ்வித நன்மையும் இல்லை. நீங்கள் நேராக நரகத்தில்தான் விழுவீர்கள்.” இந்த விடையைக் கேட்டு மன்னருக்கு ஆத்திரமும் குழப்பமும் அதிர்ச்சியும் கலந்த உணர்வு ஏற்பட்டது. போதிதர்மா ஏன் அப்படிச் சொன்னார்? அந்த மன்னர் பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும்தான் அந்த தர்ம காரியங்களை எல்லாம் செய்துவந்தார் என்பதை அவரைப் பார்த்ததுமே போதிதர்மா கண்டுவிட்டார். போதிதர்மா போன்ற ஒரு ஞானியின் கண்கள் உள்ளத்தை ஊடுறுவும் எக்ஸ்ரே கதிர்கள் கொண்டவையாகத்தான் இருக்கும்! சுயநல எண்ணத்துடன் நிறைவேற்றப்படும் தர்ம காரியங்களுக்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை என்பதைத்தான் அவர் அப்படிச் சுட்டிக்காட்டினார்.<br />இக்கருத்தைக் கூறும் நபிமொழி ஒன்று என் நினைவுக்கு வருகிறது: “செயல்கள் அனைத்தும் உள்நோக்கத்தைப் பொருத்தே அமைகின்றன. ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் அவர் எண்ணியதுதான் கிடைக்கிறது.” (அறிவிப்பாளர்: உமர் பின் கத்தாப் (ரலி), நூல்: புகாரி, அத்தியாயம்: 1 – கிதாப் பத்உல் வஹ்யி, ஹதீஸ் எண்: 1)<br />போதிதர்மாவைப் பற்றிப் பேசும்போது மறக்காமல் பேசவேண்டிய இன்னொரு விஷயம் தேநீர். ஆமாம், குங்ஃபூ கலையின் பிதாமகர் என்று அவர் சிலாகிக்கப்படுவது போலவே தேநீரைக் கண்டுபிடித்தவர் என்றும் போற்றப்படுகிறார். தேநீர் என்பது சீனர்களின் வாழ்வில் மிக முக்கியமான அம்சமாக விளங்குகிறது. ஜென் நெறியில் தேநீர் என்பது விழிப்புணர்வின், ஞானத்தின் குறியீடு. அலுவலகங்களில் நாமும்கூட கொஞ்சம் அசமந்தமாக உணர்ந்தால் தேநீர் பருகிவர கடை நோக்கி நடையைக் கட்டுகிறோம் அல்லவா? ஆனால், நாம் அரசியல் அல்லது கிசுகிசு பேசிக்கொண்டே, போண்டா, வடை அல்லது பஜ்ஜியைக் கடித்துக்கொண்டே அருந்துவது போல் சீனாவிலும் ஜப்பானிலும் உள்ள ஜென் மக்கள் தேநீர் அருந்துவதில்லை. அப்படிச் செய்வது அவர்களுக்குத் தெய்வ குத்தம்! நரகத்தில் தள்ளிவிடக்கூடிய பாவம். தேநீர் பருகுவது என்பது அவர்களுக்கு ஒரு நுட்பமான கலை, ஆழமான தியானம், ஒருவகை தாம்பத்ய சம்போகம்!<br /><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://2.bp.blogspot.com/-zs5Mlvfg7-0/TpLQfmeIoII/AAAAAAAAAjI/jzdKpI2W9ME/s1600/tea-slippery-elm.jpg" imageanchor="1"></a><br />மேலும், அவர்கள் அருந்துவது ஆங்கிலேயன் விரும்பிப் பருகும் தூசித் தேநீர் (dust tea) அல்ல. அவர்கள் பருகுவது பச்சைத் தேநீர் (Green Tea) அல்லது வெண் தேநீர் (White Tea). நான் ஒரு தேநீர்ப் பைத்தியம். பழச் சுவை கொண்ட தேநீர், பூக்களின் மணம் கொண்ட தேநீர், பெர்கமாண்ட் என்னும் சிட்ரஸ் பழம் போட்ட ‘ஏர்ல் க்ரே’ தேநீர், இஞ்சி-புதினா-எலுமிச்சை போட்ட பச்சைத் தேநீர், கெமோமைல் போட்ட பச்சைத் தேநீர் என்று விதவிதமான தேநீர் வாங்கி வைத்து அவ்வப்போது பருகுவேன். அவற்றில் மிகவும் விரும்பிப் பருகுவது க்ரீன் டீதான். என் பிள்ளைகளும் அதற்கு ரசிகர்கள் ஆகிவிட்டார்கள். (வெண் தேநீர் தேச்செடியின் பூக்களில் இருந்து எடுக்கப்படுவது. அதைச் சுவைக்க வேண்டும் என்னும் ஆசை இன்னும் நிறைவேறவில்லை.)<br />சரி, தேநீரை போதிதர்மா எப்படிக் கண்டுபிடித்தார் என்பதைப் பார்ப்போம். இது ஒரு தொன்மக் கதையாக ஜென் வட்டாரத்தில் சொல்லப்பட்டு வருகிறது. போதிதர்மா இரவும் பகலும் தொடர்ந்து தியானம் செய்து வந்தார். அப்படி இருக்கையில் அடிக்கடி சொக்கிக்கொண்டு தூக்கம் வந்தது. தியான நிலையில் இருந்து நழுவித் தூக்கத்தில் மனம் விழுவதை எண்ணி அவருக்குத் தன்மீதே கோபம் வந்தது. ஒரு நாள் அவர் தன் இமைகளைப் பிய்த்து மண்ணில் வீசியெறிந்தார். அவை விழுந்த இடத்தில் புதர் ஒன்று முளைத்தது. அவர் தியானம் செய்து கொண்டிருந்த மலையின் பெயர் ’டாய்’. எனவே அந்த மூலிகை சீன மொழியில் ‘டே’ என்று அழைக்கப்பட்டது. அதன் இலைகளைக் கொதிநீரில் போட்டு கசாயம் வைத்துக் குடித்தபோது சோம்பலை நீக்கிப் புத்துணர்ச்சி ஏற்படுவதை அறிந்தார்கள். அப்போதிலிருந்து தேநீர் அருந்துவது ஜென் நெறியிலும் சீனக் கலாச்சாரத்திலும் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வாக, தியான முறையின் ஒரு அங்கமாக நிறைவேற்றப்பட்டு வருகிறது.</div><br /><br /><br /><div><br /><br /><div><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://1.bp.blogspot.com/-FUqC7nlHrq4/TpLMawe1fJI/AAAAAAAAAis/UN0dhyV2CaE/s1600/7am-arivu-surya-11-08-11.jpg" imageanchor="1"></a><br />போதிதர்மா ஒரு முரட்டு மனிதர் என்பதை முன்பே சொன்னேன். அவர் தன் கையில் எப்போதும் ஒரு கைத்தடி வைத்திருப்பார். மகாத்மா காந்தி வைத்திருப்பது போன்று வழவழப்பான நேரான கைத்தடி அல்ல அது. காந்திஜி வைத்திருந்தது அஹிம்ஸா கைத்தடி. போதிதர்மா தன்னைப் போலவே கரடு முரடான கைத்தடி வைத்திருந்தார். பேருக்குத்தான் அது கைத்தடியே தவிர, அதைப் பார்த்தால் அவர் ஏதோ ஒரு மரத்தையே வேறோடு பிடுங்கி வைத்திருப்பது போல் இருக்கும். முண்டு முடிச்சு உள்ள அந்தத் தடியை அவர் ஆன்மிக போதனைக்கும் பயன்படுத்தினார். அதாவது, ‘மனம் அலைபாய்ந்து கொண்டே இருக்கிறது மாஸ்டர்’, ‘மனம் குரங்கு போல் தாவிக்கொண்டே இருக்கிறது மாஸ்டர்’, ‘மனதிலிருந்து விடுதலை அடைவது எப்படி?’ என்றெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டு வரும் சீடர்களை நோக்கி, “அப்படியா அந்த மனதைப் பிடித்துக் கொண்டு வாருங்கள். ஒரே அடியில் போட்டுத் தள்ளிவிடுகிறேன்.” என்று சொல்லித் தன் கைத்தடியைக் காட்டுவார்! (இந்தக் கைத்தடியை போதிதர்மா வைத்திருப்பதாக ‘ஏழாம் அறிவு’ திரைப்படத்தில் காட்சிப் படுத்தியிருப்பதைப் பார்க்க நன்றாக இருக்கிறது.)<br />இதையெல்லாம் படிக்கும்போது அவர் ஒரு தமாஷ் பேர்வழியாக நமக்குத் தெரியலாம். அது உண்மைதான். ஜென் நெறியில் தமாஷ் செய்யத் தெரியவில்லை என்றால் ஞானம் அடைந்த குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளவே மாட்டார்கள். ஞானத்தின் அலாதியான சுவைகளில் நகைச்சுவை அவர்களுக்குப் பிரதானமானது. சூஃபி மரபில் நகைச்சுவைக்கு ஒரே ஒரு முல்லா நஸ்ருத்தீன் மட்டுமே இருக்கிறார். ஆனால் ஜென்னில் ஏறத்தாழ எல்லா ஞானிகளுமே முல்லாக்கள்தான்!<br />போதிதர்மா தன் கடைசிக் காலத்தில் இமயமலைப் பகுதிக்குச் செல்ல விரும்பினார். ஹாய்கோ என்னும் சீடனைத் தன் வாரிசாக அறிவித்தார். இதனால் அவர் மேல் மனத்தாபம் கொண்ட ஒருசில சீடர்கள் அவரின் உணவில் விஷம் வைத்து விட்டார்கள். அதை உண்ட போதிதர்மா ‘கோமா’வில் விழுந்தார். அவர் இறந்துவிட்டதாக அறிவித்து மடாலயத்திலேயே அவரைப் புதைத்துவிட்டார்கள். இது நடந்து சில நாட்கள் கழித்து சீனாவின் எல்லையில் அவர் நடந்து செல்வதை எல்லைக் காவல்காரன் ஒருவன் காண்கிறான். அவனுக்கு போதிதர்மாவை நன்றாகத் தெரியும். அவர் தன் கைத்தடியின் முனையில் ஒற்றைச் செருப்பைக் கட்டித் தொங்க விட்டிருப்பதைக் கண்டு அதற்கான காரணத்தை வினவுகிறான். “மடாலயத்திற்குப் போய் என்னை நீ இந்தக் கோலத்தில் பார்த்ததாகச் சொல். விவரம் உனக்கே விளங்கும்” என்று போதிதர்மா அவனிடம் சொல்லிவிட்டு எல்லையைக் கடந்து இமயமலைக்குச் சென்றுவிட்டார். அந்தக் காவலன் மடாலயத்திற்குச் சென்று தான் போதிதர்மாவைப் பார்த்ததாகச் சொல்கிறான். அவர்கள் அவரின் கல்லறையைத் திறந்து பார்த்தபோது அதனுள் அவருடைய மற்றொரு செருப்பு மட்டும் கிடப்பதைப் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைகிறார்கள். இப்படியாக போதிதர்மாவின் முடிவு சொல்லப்படுகிறது.<br /><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://1.bp.blogspot.com/-GjVmrfS9pHI/TpLR4NuZbbI/AAAAAAAAAjQ/50BdOHBh7IM/s1600/Surya7aamArivuWallpapers_thumb.jpg" imageanchor="1"></a><br />போதிதர்மாவின் ’வரலாறு’ அப்படி முடிந்துவிட்டாலும் இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸுக்கு அவரை அப்படி முடித்துக்கட்ட மனமில்லை. எனவே ஆன்மிகம் + அறிவியல் புனைவு (சயின்ஸ் ஃபிக்‌ஷன்) என்னும் ஃபார்முலாவின் மூலம் போதிதர்மாவை அவரின் மரபணு கொண்டு மீண்டும் நம் காலத்தில் தோன்ற வைத்துக் காட்டுகிறார். ஐந்தாம் நூற்றாண்டு போதிதர்மாவிடம் இருந்த அதே திறமைகள் இந்த நவீன க்ளோனிங் போதிதர்மாவிடமும் இருக்குமாம். ஆனால் தமிழ்ப்படத்திற்குத் தேவையான குங்ஃபூ திறமை மட்டும்தான் இருக்கும் போலும். அவரது தியானமோ ஞானமோ இருக்காது! இந்த நவீன போதிதர்மா குங்ஃபூ திறமையை வைத்துக் கெட்டவர்களுடன் சண்டை போடுவார். ஒழிந்த நேரங்களில் ஹாரிஸ் ஜெயராஜின் பீட்டுகளுக்குத் தன் காதலியுடன் நவீன நடனம் ஆடுவார்! (என் அனுமானங்கள் பொய்யாகிப் போகுமெனில் மகிழ்ச்சி.)<br />போதிதர்மாவை நான் நேசிப்பது அவர் ஒரு தமிழர் என்பதற்காகவோ அல்லது குங்ஃபூ கலைக்காகவோ அல்ல. அவரின் ஞானத்திற்காகத்தான். ‘மனதிலிருந்து விடுதலை அடைய வேண்டியதில்லை. மனதிற்குள் ஆழ்ந்து ஆழ்ந்து போய்க்கொண்டே இருங்கள். இறுதியில் மனமே புத்தராக இருப்பதைக் காண்பீர்கள். மனதின் எதார்த்த நிலையே ஞானம்தான்” என்பதுதான் அவரது போதனைகளின் சாரம். மனம் என்பது ஆறாம் அறிவாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஏழாம் அறிவு என்பது மனத்திற்கு அப்பால் உள்ளதல்ல. மனம் தன் எதார்த்த நிலையை அடைவதாகும் என்று சொன்னவர் அவர். அந்த நிலையை அடையும்போது மனத்தின் உண்மையான ஆற்றல் வெளிப்படும். கால-இடத் தளைகளிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்.<br /><br />போதிதர்மாவின் ஞானம் மிளிரும் பல நூறு பொன்மொழிகளை எடுத்துச் சொல்ல முடியும். ஒரு மரியாதைக்காக இங்கே ஏழு மட்டும் தருகிறேன் (ஏழாம் அறிவு என்று வந்துவிட்டதால் ஏழு):<br />1. 1. ’மனம் எப்போதும் இக்கணத்தில் இருக்கிறது. நீதான் அதைக் காண்பதில்லை’<br />2. 2. ’பாதையை அனைவரும் அறிவார்கள். அதில் நடப்பவர்கள் சிலரே’<br />3. 3. ’மாயைகளை உருவாக்காமல் இருப்பதே ஞானம்’<br />4. 4. ’வாழ்வும் சாவும் முக்கியமானவை. அவற்றை வீணடிக்காதீர்கள்’<br />5. 5. ’ஞானமே உங்களின் நிஜ உடல், உங்கள் நிஜ மனம்’<br />6. 6. ’மொழியைக் கடந்து போ, எண்ணத்தைக் கடந்து போ’ </div><br /><br /><br /><div>நன்றி,[<span class="">கட்டுரை </span>தொகுப்பு ] </div><br /><br /><br /><div><a href="http://pirapanjakkudil.blogspot.com/">பிரபஞ்சக்குடில்</a><br />ரமீஸ் பிலாலி</div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-5216146124200876242?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-62368608322869211672011-07-27T02:54:00.000-07:002011-07-27T02:55:25.025-07:00தஞ்சைப் பெரிய கோயில்: ஆயிரம் ஆண்டு அற்புதம்<br /><a title="http://www.tamilhindu.com/author/thanjaigopalan/&#10;Posts by தஞ்சை வெ.கோபாலன்" href="http://www.tamilhindu.com/author/thanjaigopalan/">தஞ்சை வெ.கோபாலன்</a><br />25 Sep 2010 <a title="http://www.tamilhindu.com/2010/09/thanjavur-big-temple-a-thousand-year-wonder/print/&#10;அச்சிட" href="http://www.tamilhindu.com/2010/09/thanjavur-big-temple-a-thousand-year-wonder/print/"></a><a title="http://www.tamilhindu.com/2010/09/thanjavur-big-temple-a-thousand-year-wonder/print/&#10;அச்சிட" href="http://www.tamilhindu.com/2010/09/thanjavur-big-temple-a-thousand-year-wonder/print/">அச்சிட</a><br />தஞ்சாவூர் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சோழர்களின் தலைநகரம். இங்குதான் கடைச்சோழர்கள் எனப்படும் விஜயாலயனின் வம்சத்தினர் சோழ நாட்டை ஆண்டு வந்தார்கள். இங்குதான் விஜயாலயன் தங்கள் குலதெய்வமான நிசும்பசூதனிக்கு ஓர் ஆலயம் எடுத்து வழிபட்டான். அவனது வழித்தோன்றல்கள் பற்பல போர்களில் வெற்றி பெற்று தமிழரின் பெருமையை உலகுக்குப் பறைசாற்றினர். இங்குதான் மாமன்னன் ராஜராஜன் உலகமே கண்டு வியக்கும் வண்ணம் ஓர் கற்கோயில் எடுத்துப்பித்து அங்கு ஓர் மாபெரும் சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்து பெருமை பெற்றான்.<br />அத்தகைய பெருமை பெற்ற தஞ்சாவூர் மற்றும் இங்கு வானளாவ எழுந்து நிற்கும் இராஜராஜேச்சரம் எனப்படும் பிரஹதீஸ்வரருக்கான பெரிய கோயிலைப் பற்றி, வரலாறு, கல்வெட்டு ஆகியவைகளின் அடிப்படையில் ‘தஞ்சாவூர்’ எனும் ஓர் ஒப்பற்ற நூலையும் ‘இராஜராஜேச்சரம்’ எனும் மற்றொரு நூலையும் எழுதி வரலாற்றில் இடம்பெற்று விட்டவர் முனைவர் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியம்.<br />இவருடைய மேற்படி நூல்களில் இருக்கும் செய்திகளைத் தவிர வேறு எந்தப் புதிய தகவலையும் மற்றவர் யாரும் கொடுத்துவிட முடியாது. எனவே, அவருடைய நூல்களில் கண்ட அருமையான செய்திகளை இந்தக் கட்டுரையில் கொடுத்திருக்கிறேன். இது முழுவதும் அவருடைய கண்டுபிடிப்புகளே; இதில் எதையும் நான் புதிதாக எழுதிவிடவில்லை. இங்கு கொடுக்கப்படும் செய்திகள் அனைத்தும் அவரது நூல்களில் காணப்படும் கருத்துக்களேயன்றி, சொந்தச் சரக்கு எதுவுமில்லை. தமிழகமும், தமிழர்களும் இத்தகைய வரலாற்றுச் செய்திகளுக்காக யாரையாவது பாராட்டி பெருமை செய்யவேண்டுமென்றால், அதற்கு இவரைத் தவிர வேறு யாரும் தகுதியாக இருக்கமுடியாது. ஆகவே முதலில் முனைவர் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் அவர்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியறிதலைத் தெரிவித்துக் கொண்டு கட்டுரையைத் தொடங்குகிறேன்.<br />‘இராஜராஜேச்சரம்’ - பெயர்க்காரணம்.<br />“கோயில் என்பது சைவர்களுக்குத் தில்லை பொன்னம்பலத்தையும், வைணவர்களுக்குத் திருவரங்கத்தையும் குறிப்பது போலப் பொது மக்களுக்குப் ‘பெரிய கோயில்’ என்றால் அது தஞ்சை இராஜராஜேச்சரமே ஆகும்.”<br />“பெரிய கோயில், ‘ப்ருஹத் ஈஸ்வரம்’ எனும் வடமொழிப் பெயரால் ‘பிரஹதீஸ்வரம்’ என்றும், பெரிய லிங்கத்திருமேனி இடம் பெற்றுள்ளது என்பதால் ‘பிரஹதீஸ்வரர் ஆலயம்’ எனவும் அழைக்கப்படலாயிற்று. தென்னாட்டுக் கோயில்களுக்குள் மிக உயர்ந்த விமானத்தை உடையதால்தான் ‘பெரியகோயில்’ என்ற சிறப்புப் பெயர் பெற்று விளங்குகிறது. இக்கோயிலின் ஸ்ரீவிமானம் தக்ஷிணமேரு எனப்பெயர் பெற்றுத் திகழ்கிறது.”<br />சென்ற நூற்றாண்டில் இத்திருக்கோயிலின் வரலாறு மக்களால் தெளிவாக அறியப்பட்டிருக்கவில்லை. சைவர்களால் திருவிசைப்பா படிக்கப்பட்டு வந்தபோதும், அதிலுள்ள இராஜராஜேச்சுரம் என்னும் தொடர் வரலாற்று உணர்வோடு புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை.<br />இச்சிவாலயத்தைப் பற்றிப் பலவகையான கற்பனைக் கதைகள் ஏட்டிலும், நாட்டிலும் வழங்கி வந்தன.<br />“இக்கோயிலைக் கட்டியவர் என்று பலருடைய பெயர்கள் தவறாகப் பரவியிருந்தன. 1892இல் வெளியான ‘தென்னிந்திய கல்வெட்டுக்கள்’ என்னும் நூலில், “பாண்டிய குலாசனி வளநாட்டுத் தஞ்சாவூர்க் கூற்றத்துத் தஞ்சாவூர் நாம் எடுப்பிச்ச திருக்கற்றளி ஸ்ரீராஜராஜீஸ்வரம்” எனும் தொடரால்தான் இது மாமன்னன் ராஜராஜன் கட்டிய செய்தி உறுதி செய்யப்பட்டது. இதுதவிர இந்தக் கோயிலைப் பற்றிய வேறு பல செய்திகளும் தவறாகவே சொல்லப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. அவை:- நிழல் கீழே விழாத கோபுரம்; வளர்ந்து வருகின்ற நந்தி, சாரப்பள்ளம் எனும் கிராமத்திலிருந்து சாரம் கட்டி கோபுர உச்சிக்கு 80 டன் எடையுள்ள பிரமரந்திரக்கல் ஏற்றப்பட்டது என்பது போன்ற பல செய்திகள் பொய்.”<br />“மன்னன் ராஜராஜனுக்கு இந்த ஆலயம் எழுப்பிட பலர் உதவியிருக்கிறார்கள். இந்தக் கோயிலால் ஆன்மீகம் வளர்ந்தது, கலைகள் செழித்தன; சோழநாட்டின் பொருளாதாரம் சிறந்தது என்பது போன்ற பல சாதனைகளைச் சொல்லி மகிழலாம். ராஜராஜனுடைய பெருந்தன்மையை விளக்கும் ஒரு செய்தி, இவ்வாலயம் எழுப்ப அவனுக்கு உதவிய அத்தனை பேருடைய பெயர்களையும் கல்வெட்டில் எழுதி வைத்திருக்கிறான்.”<br />‘இராஜராஜேஸ்வரம்’ எழும்பியுள்ள தஞ்சாவூர் பகுதி முழுவதும் ஆறுகள், வாய்க்கால்கள், வயல்வெளிகள் என பாறைகளே இல்லாத சமவெளிப் பிரதேசம். இங்கு பெரிய பெரிய கற்பாறைகளைக் கொண்டுவந்து தரை கெட்டியாகவுள்ள செம்மண் பிரதேசத்தில் இக்கோயிலை அமைத்துள்ளதே இவனது பொறியியல் திறமைக்குச் சான்று. இங்கு உபயோகப்படுத்தப்பட்ட பாறைகள் அனைத்தும் புதுக்கோட்டையை அடுத்த குன்னாண்டார்கோயில் பகுதியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டவை என்பது முனைவர் குடவாயில் அவர்களின் கருத்து.<br />நுழைவுக் கோபுரம் - கேரளாந்தகன் திருவாயில்<br />இவ்வாலயத்தின் நுழைவு வாயிலாகத் திகழ்வது ‘கேரளாந்தகன் திருவாயில்’ எனப்படும். மாமன்னன் இராஜராஜன் தான் முடிசூடிய நான்காம் ஆண்டில் ‘காந்தளூர்ச்சாலை கலமருத்தருளிய கோஇராஜகேசரிவர்மன்’ என்று பெயர்பெற்றான். பொ.பி.988ஆம் ஆண்டில் கேரளத்தில் திருவனந்தபுரம் அருகிலுள்ள காந்தளூர்ச்சாலையை வென்று இப்பட்டப்பெயர் பெற்றான். (பொ.பி - பொது சகாப்தத்திற்குப் பின், CE)<br />இந்த கேரளாந்தகன் திருவாயிலைக் கடந்து உள்ளே சென்றால் அடுத்து வருவது ‘இராஜராஜன் திருவாயில்’. அதையும் தாண்டி உள்ளே சென்றால் இருப்பது ‘நந்தி மண்டபமும்’ மாபெரும் நந்தி உருவமும். இப்போது அங்குள்ள பெரிய நந்தி நாயக்க மன்னர்கள் காலத்தில் வைக்கப்பட்டது. மன்னன் ராஜராஜன் நிறுவிய பழைய நந்தி இப்போதும் ‘வாராஹி’ அம்மன் சந்நிதிக்கருகில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.<br />ராஜராஜன் எழுப்பிய மாபெரும் கோயிலுக்குள் நுழைவதற்கு முன் நாம் தாண்டிச் செல்லவேண்டிய இவ்விரு கோபுரங்களின் சிறப்பை அறிய வேண்டுமானால் குடவாயில் அவர்களின் நூலைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இனி கோயிலின் சிறப்பினைப் பார்ப்போம்.<br />திருக்கோயிலின் அமைப்பு<br />ஆலயத்தின் மதிற்சுவரோடு இணைந்து நாற்புறமும் திருச்சுற்று மாளிகை அமைந்திருக்கிறது. அதன் வடபுற விமானத்துக்கருகே சண்டீசரின் சந்நிதி உள்ளது. இவ்வளவுதான் அந்த ஆலயத்தின் பழைய தோற்றம். திருச்சுற்று மாளிகையில் பல பரிவார தேவதைகளுக்கான சிறு சந்நிதிகள் உண்டு. பழைய காலத்தில் வடக்குப் புறம் ஓர் அம்மன் ஆலயம் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. “திருச்சுற்று மாளிகையில் ஆலயத்து பரமேஸ்வரி” என்று ஒரு கல்வெட்டு கூறுகிறது.<br />ஆலயத்தின் மகாமண்டபம், அர்த்தமண்டபம் இவைகளைத் தாண்டிச் சென்றால் ஆலயத்தின் கற்றளி விமானம் இருக்கிறது. “இந்த ஸ்ரீவிமானம் 30.18மீ அளவுடைய உயர்ந்த அதிஷ்டானத்தின் மேல் கருவறை நடுவே திகழ, அதனைச் சுற்றி நான்கு புறமும் வாயில்களுடனும் ஓர் சுற்று அறையுடனும் திகழ்கின்றது. இராஜராஜேச்சரமுடையார் எனும் மிகப்பெரிய லிங்கத் திருவுருவம் நடுவே திகழ, ஒரே வாயிலுடனும் 11அடி கனமுடைய சுற்றுச் சுவர்களுடனும் கருவறை உள்ளது. கருவறைக்கு வெளிப்புறம் அமைந்துள்ள அறை 6அடி அகலமுடையதாக விளங்குகிறது. இங்கு புறச்சுவர்களின் நான்கு பக்கச்சுவர்களின் அகலம் 13 அடி கனமுள்ளது. சிவலிங்கத்துக்கு மேலே விதானம் மரத்தாலானது. இது பிற்காலத்தில் அமைக்கப்பட்டது. விமானம் உட்புறம் கூடாக அமைந்திருக்க அதன் இருண்ட பகுதிக்குள் வெளவால்கள் அடைந்துகொண்டு லிங்கத்தின் மேல் அசிங்கம் செய்துவந்த காரணத்தால் அதனைத் தடுக்கும் பொருட்டு மர அடைப்பு இடப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.<br />கருவறைக்கு மேல் இரண்டாம் தளம் உள்ளது. மகாமண்டபம் வழியாகப் படியேறிச்சென்றால் இந்த தளத்துக்குச் செல்லலாம். இங்கே ஒரு திருச்சுற்று இருக்கிறது. இங்கு இருபக்கச் சுவர்களும் மேலே போகப்போக ஒன்றுகூடி 30அடியுள்ள கனமான சுவராக ஆகிவிடுகிறது. இந்த இடத்திலிருந்து விமானம் உட்புறம் பிரமிட் வடிவில் குவிந்து 13 அடுக்குகளாக உயர்ந்து கடைசியாக 8.7மீ பக்க அளவுடைய ஒரு சதுரத் தளத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது. இந்த தளத்தில் எட்டு நந்திகள் உள்ளன. மையத்தில் 20மீ சுற்றளவுள்ள பெரிய பாறைபோன்ற அமைப்பு, அதன் மேல் சிகரம் அது சுமார் 12 அடி உயரமுள்ளது. இந்த விமானம் தரையிலிருந்து கலசம் வரை 60.40 மீ உயரமுள்ளது.<br />இந்த விமானத்தின் உச்சியில் உள்ள பாறைபோன்ற அமைப்பு ஒரே கல்லால் ஆனது 80 டன் எடையுடையது என்றெல்லாம் பேசப்பட்டாலும், அது உண்மையல்ல என்பது முனைவர் குடவாயில் அவர்களின் முடிவு. இந்தக் கல்லை ஒரு கிழவி கொடுத்தாள் என்பதெல்லாம் கற்பனை கதை என்றும் அவர் கூறுகிறார். இந்த பாறைவடிவம் பல கற்களை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டதாம். இருந்தாலும் ஒரே கல் போன்ற தோற்றமளிக்கும் வகையில் அவ்வளவு நேர்த்தியாக இவை கோர்க்கப்பட்டிருப்பது வியப்புக்குரியது.<br />அற்புதமான துவாரபாலகர்கள்<br />பெரிய நந்தியிலிருந்து மகாமண்டபத்துள் நுழையுமுன் இருக்கும் முன்மண்டப வாயில் இரண்டு துவாரபாலகர்கள் உண்டு. ஒரு துவாரபாலகரின் காலடியில் ஒரு மலைப்பாம்பு யானை ஒன்றை விழுங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இது ஓர் அரிய உட்பொருளை விளக்குகிறது என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார். இந்த ஆலயமே ஒரு மாபெரும் தத்துவப் படைப்பு என்றும், இந்தச் சிற்பங்கள் அப்படிப்பட்ட தத்துவங்களை விளக்குவன என்றும் குடவாயில் கூறுகிறார்.<br />அம்மன் ஆலயம்<br />நத்தி மண்டபத்திற்கு வடபுறம் அமைந்திருப்பது அம்மன் ஆலயம். இங்கு மேற்புறச் சுவரில் காணப்படும் ஓர் கல்வெட்டின்படி இது பாண்டிய மன்னனின் கல்வெட்டு என்பது தெரிகிறது. முதலில் அர்த்த மண்டபத்திற்குள் செல்ல வடக்கு, தெற்கு ஆகிய திசைகளில்தான் படிகள் இருந்தனவாம். பிறகு நாயக்க மன்னர்கள் காலத்தில் முன்மண்டபம் வழியாகச் செல்லும் பாதை அமைக்கப்பட்டதாகவும் தெரிகிறது. நாயக்க மன்னர்கள் காலத்தில் பிரமிச்சி நாயக்கர் மண்டபம், மல்லப்ப நாயக்கர் மண்டபம், மூர்த்தி அம்மன் மண்டபம் ஆகியவற்றை எழுப்பித்ததோடு ஆலயத்தின் வடமேற்கு மூலையில் சுப்பிரமணியருக்கு ஓர் அற்புதமான சிற்ப வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய கோயிலையும் எழுப்பியிருக்கின்றனர். நாயக்க மன்னர்கள் பெரும்பாலும் வைணவர்களாக இருந்தபோதும் தஞ்சையில் நாயக்க வம்சத்தை ஸ்தாபித்த சேவப்ப நாயக்கன் மட்டும் சைவனாக இருந்தான் எனவும், இவனே சுப்பிரமணியர் ஆலயத்தை எழுப்பியிருக்க வேண்டும் என்றும் நம்புகின்றனர்.<br />நந்தி மண்டபமும் அங்கே அமைந்திருக்கும் மாபெரும் நந்தியும் நாயக்க மன்னர்களின் கொடை. இந்த ரிஷப மண்டபம் 5அடி உயரமுடைய மேடைமீது 16 தூண்கள் கொண்டு எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. மேற்கூரை ஒரே சமதளமாக இல்லாமல் ஏற்ற இறக்கத்துடன் அமைந்துள்ளது. இந்த நந்தி மண்டபத்தையும், சந்நிதிக்குள் நுழையும் முன்மண்டபத்தையும் இணைக்க நாயக்க மன்னர்கள் முயன்றிருக்கிறார்கள். அதற்காக அவர்கள் எழுப்பிய ஒரு தூண் இப்போதும் துவஜஸ்தம்பம் அருகில் இருக்கிறது.<br />விநாயகர் ஆலயம்<br />திருச்சுற்றின் தென்மேற்கு மூலையில் அமைந்திருக்கும் விநாயகர் ஆலயம் மராட்டிய மன்னன் சரபோஜியால் கட்டப்பட்டது. மன்னன் ராஜராஜன் கட்டிய விநாயகர் கோயில் திருச்சுற்று மாளிகையில் இருக்கிறது. இது மராட்டிய கட்டுமானத்தோடு விளங்குகிறது. இதன் பின்புறம் 108 சிறிய சிவலிங்கங்கள் உள்ளன. இவற்றை சரபோஜி மன்னன் வீரசிங்கம்பேட்டை எனும் ஊரிலிருந்து கொண்டுவந்து 1801இல் பிரதிஷ்டை செய்ததாக ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. இச்சிவலிங்கங்கள் வீரசிங்கம்பேட்டையில் கி.பி. 750இல் இரண்டாம் நந்திவர்மன் எழுப்பிய ஆயிரத்தளியில் இருந்தவை, பின்னாளில் அந்நகரம் அழியவே அந்த இடிபாடுகளிலிருந்து லிங்கங்களைக் கொணர்ந்து சரபோஜி இங்கே பிரதிஷ்டை செய்தான் என்கின்றனர்.<br />தஞ்சை பெருவுடையார் திருவுருவம்<br />தஞ்சைக் கோயிலின் கட்டட அமைப்பு பெரும் கோயிலாகத் தொன்றுகிறதோ அதுபோலவே அதிலுள்ள சிற்பங்களுமும் பெரியதாகவும் எழில்மிகுந்தனவாகவும் காட்சியளிக்கின்றன. மற்ற சிவாலயங்களைப் பார்க்கும்போது இங்குள்ள சிற்பங்கள் தனித்துவமிக்கதாக இருக்கின்றன. இங்குதான் மிகப்பெரிய சிவலிங்கம் மூலவராகக் காட்சியளிக்கிறார். பெருவுடையார் எனப்பெயர் பெற்று விளங்கும் இந்த லிங்கத் திருமேனி முழுவதும் கருங்கல் பாறையில் செதுக்கப்பட்டது. மூன்று பகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் இதில் நடுவில் லிங்கபாணம் நீண்ட தூண்வடிவில் இருக்கிறது. அதன் மேல்பாகம் உருளை வடிவில் இருக்கிறது. இதன் பீடப்பகுதி சதுர வடிவில் இருக்கிறது. நடுப்பகுதியில் எண்பட்டை அமைப்பில் இருக்கிறது. இது தரையிலிருந்து 12 அடி 10 அங்குல உயரத்தில் இருந்தாலும் இதன் அடிப்பகுதி தரைக்குள் 3 அல்லது 4 அடியாவது புதைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஏறத்தாழ இது 16அடி உயரமுடைய ஒரே கல்லிலால் ஆன லிங்க வடிவமாகும்.<br />இராஜராஜேச்சரத்தில் மனித உருவச் சிலைகள்<br />இராஜராஜேச்சரத்து கல்வெட்டில் மன்னனின் தமக்கை குந்தவை நாச்சியார் தன் தந்தை இரண்டாம் பராந்தகனான சுந்தர சோழருக்கும் தன் தாயார் வானமன் மாதேவியார்க்கும் செப்புத் திருமேனிகள் எடுத்தமை பற்றி குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. இந்த சுந்தர சோழனை பொன்மாளிகை துஞ்சின தேவர் என கல்வெட்டுகள் குறிப்பிடுகின்றன. அவர் நந்திபுரத்து அரண்மனையில் பொன்மாளிகையில் துஞ்சினவர் என்பதால் இந்தப் பெயர் பெற்றார். இராஜராஜன் அவன் தமக்கையார் ஆகியோர் தங்கள் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் படிமங்கள் அமைத்து வழிபட்டமை தெரிகிறது.<br />இவை தவிர மன்னன் இராஜராஜனுக்கும் அவனது தேவி லோகமாதேவி ஆகியோர்க்கு பொய்கைநாடு கிழவன் ஆதித்தன் சூரியன் எனும் தென்னவன் மூவேந்த வேளான் படிமங்கள் எடுத்ததை ஒரு கல்வெட்டு கூறுகிறது.<br />அர்த்த மண்டப தென்வாயிலில் மன்னன் இராஜராஜனும் அவன் மகன் ராஜேந்திரனும் சிலைவடிவில் காட்சியளிக்கிறார்கள். அவை அளவில் மிகச் சிறியதாகவும் கடவுளை வணங்கும் கோலத்தில் அவை வடிக்கப்பட்டிருப்பதையும் காணலாம்.<br />இராஜராஜேச்சரத்தில் கலைப்பணிகள்<br />தஞ்சை இராஜராஜேச்சரத்தில் இயல் இசை நாடகம் எனும் தமிழனின் முத்தமிழ் பிரிவுகள் சிறப்பாக வளர்ந்திருக்கின்றன. இவை இங்குள்ள கல்வெட்டுகள், சுவடிகள், சிற்பங்கள், ஓவியங்கள் வாயிலாக அறியலாம். பின்னர் வந்த விஜயநகரப் பேரரசுகள், மராத்தியர்கள் ஆகியோர் காலத்திலும் இவை இங்கு சிறப்பாக வளர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. இது ஓர் கலைக் களஞ்சியமாகத் திகழ்ந்திருப்பதை அறியமுடிகிறது.<br />இராஜராஜன் தேவார ஏடுகளைச் சிதம்பரம் ஆலயத்திலிருந்து மீட்டான் எனவும், அதனை நம்பியாண்டார் நம்பி முறைப்படுத்திக் கொடுத்தார் எனவும் வரலாறு சொல்லுகிறது. எனினும் இராஜராஜன் காலத்துக்கு முன்பிருந்தே ஆலயங்களில் திருப்பதிகம் விண்ணப்பம் செய்யும் முறை இருந்திருக்கிறது. இதற்காக பணியாற்றியோர் பலரின் பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றன.<br />இங்கு திருமுறை விண்ணப்பம் பாடுவோர், உடுக்கை வாசிப்போர், மத்தளம் வாசிப்போர் ஆகியோர் இருந்ததற்கான குறிப்புகள் இருக்கின்றன. தஞ்சை பெரிய கோயிலில் நாட்டியக் கலை மிக மேன்மையாக வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது முக்கிய செய்தி. தஞ்சை பெருவுடையார் ஆலயத்தில் நாட்டியத்திற்காக நானூற்று ஏழு நாட்டிய மங்கைகளும் ஏழு நட்டுவனார்களும், உடன்பாடுவோர் நான்கு பேரும், மெராவியம் எனும் இசைக்கருவி இசைப்பார் இருவர், கானம் பாடுவோர் இருவர், வங்கியம் இசைப்பார் மூவர், பாடவியம் எனும் இசைக்கருவியை இசைப்போர் நால்வர், உடுக்கை வாசிப்போர் இருவர், வீணை வாசிப்போர் இருவர் ஆரியம் பாடுவார் மூவர் (அதாவது வேதம் ஓதுதல்) தமிழ் பாடுவோர் நால்வர், கொட்டி மத்தளம் வாசிப்போர் இருவர், முத்திரைச் சங்கு ஊதுவோர் மூவர், பக்கவாத்தியம் வாசிபோர் ஐவர் இப்படி பற்பலர் இங்கு பணிபுரிந்ததற்கான வரலாற்று ஆவணங்கள் உண்டு. திருப்பதியம் விண்ணப்பம் செய்வோருக்கு பிடாரர்கள் என்று பெயர்.<br />இப்படி ஆலயத்தில் பாடுவதற்கும், உடன் வாத்தியம் வாசிப்பதற்கும், நடனமிடுதற்கும் இந்தக் கலைஞர்களுக்கு அளிக்கப்படும் ஊதியம், அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள உரிமைகள் இவைகள் விளக்கமாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நாட்டியமாடும் நங்கையர் நானூற்றி ஏழு பேருக்கும் இரண்டு தளிச்சேரிகள் (குடியிருப்புப் பகுதிகள்) அமைத்து அவரவர்க்குத் தனித்தனியாக வீடுகள் கொடுத்து அவற்றுக்கு இலக்கங்களும் கொடுத்த செய்தி குறித்து வைக்கப் பட்டிருக்கிறது. இந்த நங்கையர் அனைவர் பெயர்களும் அவர்கள் எந்த ஊரைச்சேர்ந்தவர், முன்பு பணிபுரிந்த இடம் ஆகிய செய்திகளும் கொடுக்கப் பட்டிருப்பதிலிருந்து, அரசன் இவர்களுக்கு எத்தகைய முக்கியத்துவம் அளித்தான் என்பதை அறியலாம்.<br />ஆடற்கலைக்கு அரசன் அளித்த முக்கியத்துவம், அவன் வடித்துள்ள கரணச் சிற்பங்களிலிருந்து அறியலாம். ஆடற்கலைக்கு மூல முதல்வன் சிவபெருமான் நடராஜ மூர்த்தி எனும் ஆடவல்லான் ஆகும். “ஒரு மொழிக்கு எழுத்தும், அவ்வெழுத்துக்களின் கோர்வையான சொற்களும்தான் அடிப்படை. அதுபோல பரதக் கலைக்கு அடிப்படையாகத் திகழ்வது நூற்று எட்டு கரணங்கள். சிவபெருமான் முதன்முதலில் கரணங்களைப் போதித்தாராம். தஞ்சை இராஜராஜேச்சரத்தைப் போலவே பரதக்கலை கரணங்கள் தில்லை, திருக்குடந்தை, திருவண்ணாமலை போன்ற இடங்களிலும் உள்ளன. சில இடங்களில் பெண்கள் கரணங்கள் ஆடுவதாகவும், குடந்தையில் முருகக் கடவுள் ஆடுவதாகவும் சிற்பங்கள் உண்டு. இங்கு தஞ்சையில் பெருவுடையார் மூலத்தானத்துக்கு மேலே உள்ள பிரகார சுவர்களில் இந்த 108 கரணங்கள் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 104 முழுமை அடைந்து விட்ட நிலையில் என்ன காரணத்தாலோ கடைசி நான்கு நிறைவு பெறவில்லை.<br />ஆலய ஊழியர்களுக்கு நிவந்தங்களும் ஊதியங்களும்<br />மாமன்னன் இராஜராஜன் இவ்வாலயத்தின் செயல்பாட்டுக்காக பல நிவந்தங்களை இட்டு வைத்தான். எண்ணற்ற பொன்னணிகள், பொன்னால் ஆன பாத்திரங்கள், பொன் திருமேனிகள், வெள்ளிப்பாத்திரங்கள், வெள்ளித் திருமேனிகள், செப்புத் திருமேனிகள் என்று இவன் வழங்கியுள்ள நிவந்தங்கள் எண்ணற்றவை. சோழமண்டலத்தில் மட்டுமல்ல இவன் வெற்றி கொண்ட பிற பிரதேசங்களிலிருந்தும் பல ஊர்களை இந்தக் கோயிலுக்கு அளித்திருக்கிறான். ஊர்நத்தம் திருக்கோயில்கள், குளங்கள் என்று இவன் செய்வித்த அறங்கள் அளப்பரியன. நிலங்களுக்கு வரி நிர்ணயம் செய்து ஒவ்வோராண்டும் அளக்கப்பட வேண்டிய நெல்லும், அந்த நெல்லை அளக்க ‘ஆடவல்லான்’ எனும் பெயரில் ஓர் மரக்காலும் நியமித்தான்.<br />ஒரு ஊரின் மொத்த நிலப்பரப்பு, அதில் வரி விலக்கு பெற்ற விளை நிலங்கள், கோயில்களுக்கு தேவதானமாகத் தரப்பட்ட நிலப்பரப்பு, அதற்கு நிச்சயிக்கப்பட்ட வரி கோயிலுக்கு செலுத்துதல், எவ்வளவு நெல் அளக்க வேண்டும் என்பதுபோன்ற பல விவரங்களை கல்வெட்டில் எழுதி வைத்தான். துல்லியமான நில அளவினைக் குறித்து கோயிலுக்கு வரவேண்டிய நெல்லின் அளவு போன்றவற்றையும் மிகச் சரியாகக் குறித்து வைத்தான். இவன் பல ஊர்களிலும், பல நிலப்பரப்புகளிலிருந்தும் கோயிலுக்கு வரவேண்டிய மொத்த நெல்லின் அளவையும் குறித்து வைத்திருக்கிறான். அதன்படி இக்கோயிலுக்கு ஆண்டு ஒன்றுக்கு ஏறத்தாழ ஒரு லட்சத்துப் பதினையாயிரம் கலம் நெல்லும், 300 கழஞ்சுப் பொன்னும், 2000 காசுகளும் நிரந்தர வருமானம் கிடைக்க ஆவன செய்தான்.<br />பெருவுடையார் ஆலயத்துக்கு பணிக்கப்பட்ட தளிச்சேரிப் பெண்டுகளுக்கு தலைக்கு ஒரு வேலி வீதம் 400 வேலி நிலம் மான்யமாக அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. வேலி ஒன்றுக்கு 100 கலம் நெல்லை இவர்கள் பெற்றார்கள். இந்தப் பெண்கள் இறந்தாலோ அல்லது வெளியூர்களுக்குச் சென்றுவிட்டாலோ உரிமையுள்ள இவர்களது குடும்பத்தார் நிலத்தின் பலன்களைப் பெறமுடியும்.<br />பரிசாரகர் பண்டாரி கணக்கர்<br />இந்த ஆலய ஊழியத்துக்காக பரிசாரகர், பண்டாரி, கணக்கர் போன்றவர்கள் நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர். அதன்படி இங்கு 4 பண்டாரிகளும், 170 மாணிகளும், 6 கணக்கர்களும், 12 கீழ்கணக்கர்களும் பணியில் அமர்த்தப்பட்டனர். சிலர் நிரந்தர ஊழியர்கள். மற்றையோர் பல்வேறு ஊர்களிலிருந்து சுழற்சி முறையில் கோயில் பணியில் இருப்பார்கள். கோயில் பண்டாரம் (stores) கருவறைப்பணி, கணக்குப்பணி இவற்றில் இருப்போர் கோயிலுக்குரிய பெரும் சொத்துக்களை பராமரிப்பவர்கள் என்பதால் இவர்களுக்குச் சொந்தமாக நிலம், பொருள், உறவினர் ஆகியவை இருத்தல் அவசியம். கருவூலத்தில் பொன், நவமணிகள், நெல் போன்ற விலை மதிப்புள்ள பொருட்கள் இருப்பதால் இங்கு பணிபுரிவோர் தூயவர்களாக இருத்தல் அவசியம் என்பது உணரப்பட்டது. அரசாங்க சேவையில் தூய்மைக்கும் நாணயத்துக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது என்பதை இதனால் அறிய முடிகிறது.<br />காவலர்கள்<br />பெரிய கோயில் பண்டாரங்களில் விலை உயர்ந்த பொருட்கள் குவிக்கப்பட்டிருந்ததால், இவை அனைத்தும் சோழ மண்டல மக்களுக்குச் சொந்தம் இதில் எந்தவித தவறும் நடந்துவிடக்கூடாது என்பதால் மன்னன் இவைகளுக்குத் தகுந்த காவலர்களை நியமித்தான். சோழ மண்டலம் முழுவதிலும் 118 ஊர்களிலிருந்து மெய்க்காவலர்கள் நியமிக்கப் பெற்றனர் என்று கல்வெட்டுக்கள் கூறுகின்றன.<br />ஆலயத்திற்குக் கொடைகள்<br />இராஜராஜேச்சரத்தில் திருவிளக்குகள் ஏற்றுவதற்காக நெய் முதலானவை கிடைக்க ஆயிரக்கணக்கான ஆடுகள், பசுக்கள், எருமைகள் ஆகியன கொடுத்திருந்தான். ஒரு விளக்குக்கு நாள் ஒன்றுக்கு ஓர் உழக்கு நெய் அளிக்க வேண்டும். இதற்காக பணமாகவோ நிலமாகவோ அளிக்காமல் ஊருக்கும் பயன்படும் விதத்தில் கால்நடைகளையே அளித்திருந்தான். மன்னன் மட்டுமா? அவன் அமைச்சர்கள், அரண்மனைப் பெண்டிர், உயர் அதிகாரிகள் அனைவருமே இந்த கொடையில் பங்கு பெற்று கொடைகள் அளித்து மகிழ்ந்தனர். காசு ஒன்றுக்கு 2 ஆடும், காசு இரண்டுக்கு 1 பசுவும், காசு மூன்றுக்கு ஒரு எருமையும் விற்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.<br />பல்வேறு இடங்களில் வாழ்ந்தவர்கள் இந்தக் கொடைகளை வாங்கிக்கொண்டு நாள்தோறும் உழக்கு நெய் அளிக்க ஒப்புக்கொண்டனர். அவன் எவ்வளவு கால்நடைகள் வைத்திருந்தாலும் அவன் கோயிலுக்குத் தரவேண்டியது ஒரு உழக்கு நெய்தான், மீதம் அவன் சொந்தத்துக்கு உபயோகித்துக் கொள்ளலாம்.<br />மக்கள் பயன்பாட்டுக்குத் தேவையான அவசியப் பண்டங்களின் விலைக் கட்டுப்பாடு<br />இன்றைய தேதியில் நாமெல்லாம் விலைவாசி உயர்வு பற்றி பேசிப்பேசி பலன் எதுவுமின்றி தவித்து வருகிறோமல்லவா? ஆனால் அன்று மாமன்னன் ராஜராஜன் விலைவாசி உயராமல் இருக்கக் கடைப்பிடித்த ஒரு சிறிய வழக்கத்தைப் பார்க்கலாம்.<br />ஆலயத்தில் விநாயகருக்கு நாள்தோறும் வாழைப்பழம் நிவேதனம் செய்ய அறக்கட்டளை அமைத்திருந்தான். அப்படி விநாயகருக்கு தினந்தோறும் 150 வாழைப்பழம் வழங்குவதற்கு 360 காசுகளை முதலாகப் போட்டு ஆலயத்தின் பண்டாரத்தில் (Treasury) வைத்திருந்தான். இது என்ன வேடிக்கை? 300 காசுகள் முதல் போட்டு தினந்தோறும் 150 வாழைப்பழமா? ஆம்! ஒரு நாள் நிவேதனத்துக்கு 150 பழங்கள் தேவை என்றால் ஆண்டொன்றுக்கு (360×150=54000) பழங்கள். அன்றை வாழைப்பழ விலை ஒரு காசுக்கு 1200 பழங்கள். ஒரு வருடத்திற்கு வேண்டிய தொகை 45 காசுகள். இந்தத் தொகையை ஆண்டு வட்டியாகப் பெறும் மூலதனம் 360 காசுகள் என்பதிலிருந்து வட்டி விகிதம் 12.5% என்று தெரிகிறது. உள்ளூர் வணிகர்கள் வட்டிக்குப் பணம் வாங்கினார்கள். அந்த வட்டியைக் கணக்கிட்டே அரசன் 360 காசுகளை மூலதனமாகப் போட்டு தினந்தோறும் தேவையான வாழைப்பழங்களை நிவேதனத்துக்குப் பெற்றான் என்பதிலிருந்து, மன்னனுடைய பொருளாதார அறிவையும், விலைவாசியைக் கட்டுக்குள் வைக்கும் வழிகளையும் தெரிந்திருந்தான் என்பது புரிகிறது. மன்னனுடைய இந்த ஏற்பாட்டின்படி மூலதனம் அப்படியே இருக்கும், ஆண்டு வட்டி வருமானத்தை மட்டும் செலவுக்கு எடுத்துக் கொள்வார்கள். அப்படி வட்டிக்கு பண்டாரத்திலிருந்து பணம் வாங்கிக்கொள்ள வர்த்தகர்கள் முன்வந்தார்கள்.<br />வாழைப்பழ எடுத்துக்காட்டினைப் பார்த்தோம். அதுபோலவே செண்பக மொட்டு, இலாமிச்சம், பருப்பு, மிளகு, சீரகம், சர்க்கரை, நெய், புளி, தயிர், கொள்ளு, உப்பு, வாழையிலை, வெற்றிலை, பாக்கு, சிதாரி, கற்பூரம், விறகு, பழைய அரிசி ஆகிய பொருட்களின் விலைகளும் கால்நடைகளின் விலைகளும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தன என்பதை தஞ்சை கல்வெட்டுக்கள் அறிவிக்கின்றன.<br />கல்வெட்டில் செதுக்கப்பட்ட மன்னன் அளித்த நிவந்தங்கள்<br />தஞ்சை இராஜராஜேச்சரத்தில் உள்ள இராஜராஜ சோழனின் முதல் கல்வெட்டு கூறும் செய்தி இது:- “நாம் எடுப்பிச்ச திருக்கற்றளி ஸ்ரீராஜராஜீச்சரமுடையார்க்கு நாங்குடுத்தனவும், நம் அக்கண் கொடுத்தனவும் நம் பெண்டுகள் குடுத்தனவும் மற்றும் குடுத்தார் குடுத்தனவும் ஸ்ரீவிமானத்தின் கல்லிலே வெட்டுக என்று திருவாய் மொழிந்தருள, கல்லில் வெட்டின. யாண்டு இருபதாவது நாள் முன்னூற்றொரு பத்திரண்டினால் உடையார் ஸ்ரீராஜராஜதேவர் குடுத்த ஸ்ரீபலி எழுந்தருளும் பொன்னின் கொள்கை தேவர் ஒருவர் ஆடவல்லான் என்னுங் கல்லால் நிறை எண்ணூற்றிருபத்தொன்பதின் கழஞ்சேய் முக்காலே மூன்று மஞ்சாடி நாளதினாலேயே டுத்த பொன்னின் பத்மாஸன ஸ்ரீபலி தலம் ஒன்று மேற்படி கல்லால் நிறை தொள்ளாயிரத்து தொன்னூற்றைய்ங் கழஞ்சரையே நாலுமஞ்சாடி”.<br />மன்னன் ராஜராஜன் இத்திருக்கோயிலுக்கு அளித்த ஆயிரக்கணக்கான பொருட்கள் வரிசையில் முதலில் குறிப்பிடப் பெற்றவை 829 கழஞ்சு எடையில் செய்யப்பெற்ற ஸ்ரீபலி எழுந்தருளும் தேவர் பொன் திருமேனியும் 995 கழஞ்சு எடையில் செய்யப்பெற்ற பொன்னாலான பத்மத்துடன் கூடிய ஸ்ரீபலிபீடம் என்பதையும் அறியமுடிகிறது. இங்கு “ஸ்ரீபலி” என்று குறிப்பிடப்படும் சொல்லுக்கு “அர்ப்பணித்தல்” என்று பொருள். மாமன்னன் காலத்தில் இந்தக் கோயிலில் தினமும் வாத்திய இசையோடு கூடிய நாட்டியம் எனும் ஆடற்கலையும் ஈசனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கிறது எனும் செய்தி இதிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்.<br />ஆலயத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட வாத்தியக் கருவிகள்<br />ஸ்ரீராஜராஜீச்சரத்தில் பல வாத்தியக் கருவிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. குழல், உடுக்கை, இலைத்தாளம், கொட்டி மத்தளம், கின்னரம், பறை, மெராவியம், வங்கியம், பாடவியம், வீணை, முத்திரைச்சங்கு, சகடை ஆகியவை இவை. இவற்றில் மெராவியம் என்பது நாகசுரம் போன்ற ஒரு குழல் இசைக்கருவியாக இருக்கலாம் என்பது முனைவர் குடவாயில் அவர்களின் முடிவு. பாடவியம் என்பதோர் மற்றொரு இசைக்கருவி. இது பற்றி ராஜராஜன் கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் செய்தி.<br />“திருவிடைமருதுடையார் கோயிலில் பாடவியத்திற்கு முன்பு நிவந்தமில்லாமையில் அத்தேவர்க்கு பாடவியம் வாசிக்க நித்த நெல்லு இருதூணியாக அரையன் திருவிடைமருதூருடையானான மும்முடிச்சோழ நிருத்தப் பேரரையனுக்கும் இவன் வர்க்கத்தாருக்கும் காணியாகக் குடுத்தோம்…”<br />“திருமுகப்படியே திருவிடைமருதூருடையார் கோயிலில் பாடவியக் காணியுடையார் ஸ்ரீராஜராஜதேவர் பெருந்தனத்து காந்தப்பரில் அரையன் திருவிடைமருதுடையானான மும்முடிச்சோழ நித்தப் பேரரையனுக்கும் இவன் வர்க்கத்தாருக்கும் காணியாகக் குடுத்த இப்பாடவியம் வாசிப்பானுக்கு நித்தம் நெல்லு இருதூணியாக ஒராட்டைக்கு நெல்லு இருநூற்று நாற்பதின் கலம்…” என்று குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.<br />ஸ்ரீவிமானம் பொன்வேய்ந்தது<br />இராஜராஜன் திருவாயிலிலுள்ள ஒரு சிதைந்த கல்வெட்டின்படி இராஜராஜேச்சரத்துக்கு மன்னன் விமானம் முழுவதும் பொன் வேய்ந்தான் என்று தெரிகிறது. இதுதவிர மன்னனின் தமக்கையார் குந்தவை நாச்சியார் (அக்கன் என்று குறிப்பிடப்படுபவர்) பட்டத்தரசி ஓலோகமகாதேவியார், மற்றொரு மனைவியான சோழமகாதேவியார், அபிமானவல்லி, திரைலோக்கிய மகாதேவி, பஞ்சவன்மாதேவி, பிருத்வி மகாதேவி, இலாடமாதேவி ஆகியோரும் கொடைகள் அளித்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் அனைவருமே மன்னனுடைய தேவிகளாவர்.<br />நாயக்க மன்னர்கள் ஆட்சியில் பெரிய கோயில்<br />தஞ்சையை செவ்வப்ப நாயக்கர், அச்சுதப்ப நாயக்கர், இரகுநாதநாயக்கர், விஜயராகவ நாயக்கர் ஆகிய அரசர்கள் கி.பி.1535 முதல் 1675 வரை ஆண்டுகொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் காலத்தில் ஆலயத் திருப்பணிகளும், ஆலயங்கள் பராமரிப்பும் மிகச்சிறப்பாக நடைபெற்றிருக்கின்றன. ஆலயங்களில் இசை, நாடகம், நாட்டியம் ஆகிய கவின் கலைகள் வளர்ச்சி பெற்றன. குறிப்பாக ஆந்திரப் பகுதியிலிருந்து இங்கு வந்த புதிய கலையான பாகவத மேளா எனும் இசைநாட்டிய நிகழ்ச்சி நடைபெற்றன. சோழ மன்னர்கள் விட்டுச்சென்ற இசைப் பாரம்பரியத்தோடு, வளமும் புதுமையுமான நாயக்க மன்னர்களின் இசை மரபுகளும் சேர்ந்து கொண்டன. தஞ்சை கலைகளின் இருப்பிடமாக மாறியது. இவர்கள் காலத்தில்தான் ஆலயத்திலிருந்த மகாநந்தி புதிதாக அமைக்கப்பட்டது, சோழர்களின் நந்தி இப்போது வராகி அம்மன் கோயிலுக்கருகில் இருக்கிறது. பிரகாரத்தில் சுப்பிரமணிய சுவாமிக்குப் புதிய கோயில் கட்டப்பட்டது.<br />ஆலயத்தில் மூர்த்திஅம்மன் மண்டபம், மல்லப்ப நாயக்கர் மண்டபம் ஆகியவை நிருவப்பட்டன. செவ்வப்ப நாயக்கரும் அவர் மகன் அச்சுதப்ப நாயக்கரும் இந்நகரின் பொற்கொல்லர்களுக்கு சில உரிமைகளை வழங்கினர்.<br />மராட்டியர் ஆட்சி காலத்தில்<br />கி.பி. 1675 தொடங்கி 1850 வரையில் தஞ்சையை மராட்டிய மன்னர்கள் ஏகோஜி, சஹாஜி, முதலாம் சரபோஜி, துளஜேந்திரராஜா, பாவாசாகிப், சுஜான்பாயி, பிரதாபசிம்ம ராஜா, இரண்டாம் துளஜா, அமரசிம்மன், இரண்டாம் சரபோஜி, சிவாஜி, காமாட்சிபாயி ஆகியோர் ஆண்டு வந்தார்கள். இவர்கள் காலத்தில் ஆலயத்தின் பல பகுதிகளில் புதிய கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டன. கலைகள் ஏற்றம் பெற்றன. சிற்ப, சித்திர, நாட்டிய, இசை போன்ற கலைகள் வளர்ச்சியடைந்தன.<br />இரண்டாம் சரபோஜி காலத்தில் திருக்கோயில் திருப்பணி செய்யப்பட்டது. சரபோஜியின் போஸ்லே வம்ச வரலாறு கல்வெட்டில் வெட்டப்பட்டது. 1729ல் குடமுழுக்கு நடைபெற்றது. விமான உச்சியில் அப்போது ஒரு புதிய கலசம் வைக்கப்பட்டது. அதில் ‘ராசா சரபோசி மகாராசா உபையம்’ என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. கடைசி மராட்டிய மன்னனான சிவாஜி காலத்தில் 7-9-1843ல் மற்றொரு குடமுழுக்கு நடைபெற்றிருக்கிறது. 1798 முதல் 1832 வரை தஞ்சையை ஆண்ட இரண்டாம் சரபோஜி பல அறப்பணிகள் செய்தான். இவன் காலத்தில் பிரகாரத்துக்குக் கல் தளம் அமைக்கப்பட்டது. வடகிழக்கிலுள்ள மண்டூக தீர்த்தக் கிணறு புதுப்பிக்கப்பட்டது. வடமேற்குப் பகுதியில் ஒரு கணபதி ஆலயம் புதிதாக நிர்மாணிக்கப்பட்டது.<br />பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலும், சுதந்திர இந்தியாவிலும்<br />பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் இவ்வாலயம் கவனிக்கப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. யுத்த காலத்தில் சிப்பாய்களும், இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் போது விமானப்படை தாக்குதலை சமாளிக்க நிறுவப்பட்ட ஒரு படையும் இவ்வாலயத்தினுள் முகாமிட்டிருந்தனர். சுதந்திர இந்தியாவில்கூட பல ஆண்டுகள் இவ்வாலயத்துக்கு வரும் பொதுமக்கள் எண்ணிக்கை மிகமிகக் குறைவாகவே இருந்தன. இது தொல்பொருள் இலாகா வசம் இருப்பதால் அவர்கள் இதனை மேம்படுத்தவும், சுற்றுலாப் பயணிகள் பெருமளவில் வந்துபோகவும் பல ஏற்பாடுகளைச் செய்து வைத்தனர். சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு மக்கள் சிறிது சிறிதாக இவ்வாலயத்தின் பெருமை கருதி வரத் தொடங்கினர். சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கும் இது ஒரு முக்கிய இடமாகக் குறிக்கப்பட்டது. ஒரு காலகட்டத்தில் இவ்வாலய அர்ச்சகர்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்கக்கூட திணறியது நிர்வாகம்.<br />இப்போது நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டது. இங்கு சுற்றுலா கூட்டமும், உள்ளூர் கூட்டமும் அலைமோதுகிறது. தென்னக பண்பாட்டு மையம் தங்கள் கலை நிகழ்ச்சிகளையும், நாட்டியம், இசை போன்றவற்றை இவ்வாலயத்தின் நந்தி மண்டபம் அருகே நடத்துகின்றனர். ஆலயம் புத்துயிர்பெற்று பழம்பெருமையை மீண்டும் பெறுவதற்கான வெற்றிப் பயணத்தில் நடைபோட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் பெருமையை ஒரு முறையாவது நேரில் வந்து பார்ப்பவர்களால்தான் புரிந்து கொள்ள முடியும். காலங்கள் மாறினாலும், மன்னன் வாழ்ந்த அரண்மனை, நகரம் இவை அழிந்து போனாலும், அவன் எழுப்பிய இந்த வானுயர இராஜராஜேச்சரம் காலம் காலத்துக்கும் நிலைத்து நின்று, மன்னன் ராஜராஜனின் புகழை உயர்த்திப் பிடிக்கும்.<br />தஞ்சாவூர் பெருவுடையார் கோயிலுக்குச் சிறப்பு அம்சங்கள் பல உண்டு. இரண்டு அல்லது மூன்று தளங்களை மட்டுமே கொண்டு கோயில்கள் கட்டப்பட்டு வந்த காலத்தில், கற்களே கிடைக்காத காவிரி சமவெளிப் பகுதியில், 15 தளங்கள் கொண்ட சுமார் 60 மீட்டர் உயரமான ஒரு கற்கோயிலை ராஜராஜன் எழுப்பியது என்பது மாபெரும் சாதனையே. அது மட்டுமன்றி, கல்வெட்டுகள், சிற்பங்கள், ஓவியங்கள், வழிபாட்டுக்கான செப்புத் திருமேனிகள் என்று பல புதிய அம்சங்களையும் இத் திருக்கோயிலில் புகுத்தி கோயில் கட்டும் கலையில் ஒரு புரட்சியை ஏற்படுத்தியவன் ராஜராஜன்.தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலைப் பற்றிப் பல நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. ஆயினும் இவற்றில் முரண்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. கோபுரத்தின் உயரம் 59.75 மீட்டர் முதல் 65.85 மீட்டர் வரை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. எனவே சோழர் கால அளவுகளின்படி கோயிலின் திட்டமிடப்பட்ட உயரம் என்ன, கடைக்கால்கள் எந்த அடிப்படையில் திட்டமிடப்பட்டன. கட்டப்பட்டன, பாரந்தூக்கிகள் முதலியன இல்லாத ஒரு காலத்தில் சுமார் 60 மீட்டர் உயர கோபுரம் எவ்வாறு கட்டப்பட்டது.இந்த கேள்விகளுக்கு விடைபெற நாம் ராஜராஜன் காலத்தில் கையாளப்பட்ட அளவு முறைகளைப் பற்றிச் சற்று தெரிந்து கொள்ளவது அவசியம்..பெரிய கோயில் அளவுகோல்...எட்டு நெல் கதிர்களை அகலவாட்டில் ஒன்றோடொன்று நெருக்கமாக அமைத்து அந்த நீளத்தை விரல், மானாங்குலம், மானம் என்று அழைத்தனர். இருப்பத்தி நான்கு விரல் தஞ்சை முழம் என்று அழைக்கப்பட்டது. ஒரு முழமே இருவிரல் நீட்டித்து பதினாறு விரல் அகலத்து, ஆறுவிரல் உசரத்து பீடம், ஒரு விரலோடு ஒரு தோரை உசரத்து பதுமம் என்ற திருமேனி பற்றிய குறிப்பை காணலாம்.தற்போதைய அளவின்படி ஒரு விரல் என்பது 33 மில்லி மீட்டராகும். கருவறை வெளிச்சுவர்களில் காணப்படும் கலசத்தூண்களின் அகலம் 10 விரல்களாகும், அதாவது 0.33 மீட்டர் ஆகும். இதுவே தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலின் அடிப்படை அளவாகும். இதனை நாம் அலகு என்று குறிப்பிடலாம். இந்த அடிப்படையில் விமானத்தின் திட்டமிட்ட உயரம் 180 அலகுகள். அதாவது சுமாராக 59.40 மீட்டர். சிவலிங்கத்தின் உயரம் சரியாக 12 அலகுகள். இதைப்போன்று 15 மடங்கு உயரமான 180 அலகுகள், அதாவது 59.40 மீட்டர் என்பதே கோபுரத்தின் திட்டமிடப்பட்ட உயரம். கருவறையின் இரு தளங்களிலும் விமானத்தின் பதின்மூன்று மாடிகளும் சேர்ந்து 15 தளங்கள் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. அலகுகளின் அடிப்படையில் கருவறை 24 அலகுகள் கொண்ட ஒரு சதுரம். கருவறையின் உட்சுவரும், வெளிச்சுவரும் முறையே 48 அலகுகள், 72 அலகுகள் அளவுடைய சதுரங்களாகும். பிரகாரத்தில் நாம் காணக்கூடிய விமானத்தின் அடிப்பகுதி (உபானா) 90 அலகுகள். இந்த அடிப்படையில் விமானத்தின் கடைக்கால் 108 அலகுகள் (36 மீ ஷ் 36 மீ) பக்க அளவு கொண்ட பெரிய சதுரமாக இருக்கலாம் என யூகிக்க முடிகிறது. சரியான அளவுகள் தெரியவில்லை.இந்த கடைக்கால் மிகக்குறைந்த ஆழத்திலேயே, அதாவது 5 அலகுகள் ஆழத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது எனத் தெரியவந்துள்ளது. கோயில் வளாகத்தின் அருகே பாறை தென்படுகிறது. ஆயினும் சுமார் 42,500 டன் எடையுள்ள விமானத்தை பாறையின் தாங்கு திறனைச் சோதித்துப் பார்க்காமல் கட்டியிருக்க மாட்டார்கள் என்று தோன்றுகிறது. சுமார்1.2 மீ ஷ் 1.2 மீ சதுரத்தில் 0.6 மீ ஷ் 0.6 ஷ் 0.6 மீ அளவு கற்களை ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் நான்கு கற்கள் என்ற கணக்கில் அடுக்கிக் கொண்டே போய் பாறையில் எப்போது விரிசல்கள் விழுகின்றன என்பதைக் கவனித்த பின்னரே கடைக்காலின் அளவுகள் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பாறையின் மேல் வரும் அழுத்தம் குறித்த சோதனைகள் இக்கோயில் நிர்மாணித்த சிற்பிகள் மேற்கொண்டனர் என்பது இக்கோயிலின் மற்றொரு சிறப்பம்சமாகும்.பெரிய கோயிலின் விமான வடிவமைப்பு180 அலகுகள் உயரம் கொண்ட கோயில் விமானம் எவ்வாறு கட்டப்பட்டது என்பது குறித்த குறிப்புகள் எதுவுமில்லை. சில சாத்தியக் கூறுகள் மட்டுமே பரிசீலிக்கலாம். கருவறையின் உட்சுவருக்கும், வெளிச்சுவருக்கும் இடையே 6 அலகுகள் கொண்ட உள் சுற்றுப்பாதை உள்ளது. இந்த இடைவெளி படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு, சுமார் 20 மீட்டர் உயரத்தில் இரு சுவர்களும் இணைக்கப்பட்டன. இங்கிருந்து விமானம் மேலே எழும்புகிறது. சுவர்களை இணைத்ததன் மூலம் 72 அலகுகள் பக்க அளவு கொண்ட (சுமார் 24 மீ ஷ் 24 மீ) ஒரு பெரிய சதுர மேடை கிடைக்கப் பெற்றது. விமானம் 13 தட்டுகளைக் கொண்டது. முதல் மாடியின் உயரம் சுமார் 4.40 மீட்டர், பதின்மூன்றாவது மாடியின் உயரம் சுமார் 1.92 மீ. பதின்மூன்று மாடிகளின் மொத்த உயரம் 32.5 மீட்டராகும். பதின்மூன்றாவது மாடியின் மேல் எண்பட்டை வடிவ தண்டு, கோளம், கலசம் மூன்றும் உள்ளன. இதன் மொத்த உயரம் 30 அலகுகள். அதாவது பிரகாரத்திலிருந்து விமானத்தின்13-வது மாடி சரியாக 150 அலகுகள் (50 மீ) உயரத்தில் உள்ளது. தஞ்சை சிற்பிகள் இந்த உயரத்தை மூன்று சம உயரப் பகுதிகளாகப் பிரித்துள்ளனர்.அதாவது, கருவறை மேல் மாடி உயரம் 50 அலகுகள், விமானத்தின் முதல் மாடியிலிருந்து 5-வது மாடி வரை 50 அலகுகள், விமானத்தின் 6-வது மாடியிலிருந்து 13-வது தளம் வரை 50 அலகுகள். இந்த மூன்று பகுதிகளுக்கும் அதன் உயரத்துக்கேற்ப தனித்தனியான சார அமைப்புகள் அமைக்கத் திட்டமிட்டிருந்தனர் என்று தெரிகிறது.சாரங்களின் அமைப்புகருவறைக்கு ஒரு கீழ்தளமும் ஒரு மேல் தளமும் உள்ளன. மேல் தளத்தின் கூரை சரியாக 50 அலகுகள் (16.5 மீ) உயரத்தில் உள்ளது. இங்கு தான் முதல்கட்ட சாரம் - ஒரு சாய்வுப் பாதை முடிவுற்றது. ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சாய்வுப் பாதைகள் (தஅஙடந) உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது தெரிகிறது. இவை பல ஆண்டுகளுக்கு நிலைத்து நிற்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டன. சாய்வுப் பாதையின் இருபக்கங்களிலும் கற்கள் - சுண்ணாம்புக் கலவை கொண்டு கட்டப்பட்ட உறுதியான சுவர்கள் இருந்தன. இந்த இரு சுவர்களுக்கு நடுவில் உள்ள பகுதி (4 அல்லது 5 மீ அகலம் இருக்கலாம்) பெரிய மற்றும் சிறிய உடைந்த கற்கள், துண்டுக் கற்கள் ஆகியவற்றால் நிரப்பப்பட்டன. மண்ணால் அல்ல. யானைகள் செல்வதற்கு ஏற்ற மிதமான வாட்டத்துடன் அமைக்கப்பட்டன. மழைநீர் வடியவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. கோயிலின் திருமதில் சுவரும் (சுமார் 1 மீ குறுக்களவு கொண்டது) இதே பாணியில் கட்டப்பட்டிருந்தது என்பது குறிப்பிட்டத்தக்கது.இரண்டாவது கட்டமாக 50 முதல் 100 அலகுகள் வரை (சுமார் 16.5 மீட்டரிலிருந்து 33 மீட்டர் உயரம் வரை) விமானம் கட்டுவதற்குச் சற்று மாறுபட்ட சாரம் தேவைப்பட்டது. இது அமைப்பில் சீனாவின் நெடுஞ்சுவர் போல் ஓர் அரண் மதில் சுவர் அமைப்பாக செங்குத்தான இரு சுவர்களையும், அதன் நடுவே முதல்கட்ட சாரத்தைப் போல் யானைகள் செல்வதற்கேற்ற வழித்தடத்தையும் கொண்டிருந்தது. விமானத்தின் நான்கு பக்கங்களையும் சுற்றிச் செல்லுமாறு அமைந்திருந்த இந்த அரண் மதில் சாரம், கோபுரம் உயர உயர தானும் உயர்ந்து கொண்டே சென்றது. முதல் கட்ட சாய்வுப் பாதையின் இறுதிகட்ட மேடைச் சுவர்களுடன் இந்த இரண்டாம் கட்ட சாரத்தின் சுவர்கள் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த கட்டுமானத்தின் அமைப்பில் மிகுந்த கவனம் தேவைப்பட்டது. இதுமட்டுமன்றி இந்த அரண் சுவர்களுக்கு நிறைய கற்களும் தேவைப்பட்டன. முதல் கட்ட சாரங்களில் சில கலைக்கப்பட்டு, அவற்றின் கற்கள் முதலியவை செங்குத்தான அரண் சுவர்கள் கட்டுவதற்கு உபயோகப்படுத்தப்பட்டன என்று நம்புவதற்கு இடமிருக்கிறது.இறுதிகட்டமாக, 100 முதல் 150 அலகுகள் வரையிலான விமானப் பணிகளுக்காக மரத்தினாலான வலுவான சாரம் (நஇஅஊஊஞகஈ) அமைக்கப்பட்டது. சவுக்குக் கழிகள், சணல் கயிறுகள் தவிர்க்கப்பட்டன. தரமான நல்ல உறுதியான மரங்களிலான தூண்கள் (யஉதபஐஇஅக டஞநப), நேர்ச்சட்டங்கள் (தமசசஉதந), குறுக்குச் சட்டங்கள் (ஆதஅஇஉந) அனைத்தும் முட்டுப் பொருத்துகள் (இஅதடஉசபதவ ஒஞஐசபந) மூலம் இணைக்கப் பெற்றன. இவை இரண்டாவது கட்ட மதில் அரண் சாரத்தில் நிலை நிறுத்தப்பட்டன. செங்குத்தான தூண்களும் நேர் சட்டங்களும் மேடைகளை விரும்பிய விதத்தில் அமைத்துக் கொள்ளஉதவின.அரண் மதில் உட்சுவரிலிருந்து மேடைகளுக்குக் கற்களையும் சிற்பிகள் மற்றும் ஏனைய தொழிலாளர்களையும் எடுத்துச் செல்ல சாய்வுப் பாதைகள் அமைப்பது இந்த முறையில் எளிதாகவிருந்தது.மேலே கூறிய அமைப்பு ஒரு சாத்தியக் கூறு. இரண்டாவது கட்ட அரண் மதில் சுவர் சாரத்துக்கு முதல் கட்ட சாய்வுப் பாதைகள் கலைக்கப்பட்டு, அதன் கற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. விமானக் கட்டுமானப் பணிகள் அனைத்தும் முடிவுற்றதும் சாரங்கள் கலைக்கப்பட்டு, கற்கள், மண், மரம் அனைத்தும் கோயில் மதில் சுவர், மதில் சுவர் உள்புறத்தில் காணப்படும் துணைக் கோயில்கள், நுழைவுவாயில்கள், சாலைகள் அமைப்பது முதலிய கட்டுமானங்களில் எவ்வித சேதாரமுமின்றி முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.சோழர் நகரம்!தெருக்கள்(தஞ்சாவூர்ப் புறம்படி)காந்தர்வத் தெரு, மடைப்பள்ளித் தெரு, வில்லிகள் தெரு, ஆணைகடுவார் தெரு, ஆனை ஆட்கள் தெரு, பன்மையார் தெரு, சாலியத் தெரு.பெருந்தெருக்கள்மும்முடிச்சோழப் பெருந்தெரு, நித்தவினோதப் பெருந்தெரு, வீரசிகாமணிப் பெருந்தெரு, வீரசோழப் பெருந்தெரு, செயங்கொண்ட சோழப் பெருந்தெரு, இராசவித்யாதரப் பெருந்தெரு, சூரசிகாமணிப் பெருந்தெரு.சோழ மன்னர்கள் பெயரில் ஆறுகள்முடி கொண்ட சோழப் பேராறு, தண் பொருத்தமான முடி கொண்ட சோழப் பேராறு, சுங்கந் தவிர்த்த சோழப் பேராறு, அகளங்கப் பேராறு, மதுராந்தக வடவாறு, வீரசோழ வடவாறு, வீரராசேந்திர சோழ வடவாறு, விக்கிரமனாறு, கரிகாலச் சோழப் பேராறு (கொள்ளிடம்), வீரசோழனாறு.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-6236860832286921167?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-77451891040011701102011-07-27T02:51:00.001-07:002011-07-27T02:51:44.899-07:00அரங்கேறியது ஒரு இராஜகொலை -ஆதித்த கரிகாலன் மரணம்! இராஜகுடும்பங்களில் இருப்பவர்கள் பெரிய,பெரிய அரசர்களானாலும் சரிதான்.எந்த நேரமும் உயிருக்கு உத்திரவாதமில்லை என்பது மிகஉண்மை.திடீரென யாராவது புகுந்து அல்லது யாராவதுடைய தூண்டுதலின் பேரில் எளிதாக ராஜகுடும்ப வாரிசுகளைப் போட்டுத் தள்ளிவிடுவதும் உண்டு.இதுதான் சோழர்கள் விசயத்திலும் நடந்தது.சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்திக்குப் பிறகு ஆட்சிக்குவர முழுமையான அதிகாரத்துடன் திகழ்ந்தது அருண்மொழியைக் (ராஜராஜனைக்) காட்டிலும் அவனது அண்ணனான ஆதித்த கரிகாலனே.வீரத்தில் சிறந்து தில்லைச் சிற்றம்பல முகட்டை பசும்பொன்னால் வேய்ந்த ஆதித்தர் பெயரையும், இமயத்தில் புலிக்கொடி பொறித்து வச்சிர நாட்டு மன்னனின் முத்துப்பந்தரையும்,அவந்தி மன்னனின் வாயில் தோரணமும்,மகத அரசனின் பட்டி மண்டபமும் கொண்டு வெற்றி முரசு கொட்டிய கரிகாலன் பெயரையும் சேர்த்து ஒருசேரப் பெயர் விளங்கிய ஆதித்த கரிகாலன் வீரத்தில் சற்றும் சளைத்தவனல்ல.வட தென் ஆற்காடு மாவட்டங்களில் கிடைத்த கல்வெட்டுகளிலும்,பரந்தூர்க் கல்வெட்டுகளிலும் வீரபாண்டியனின் தலைகொண்டதாகக் குறிப்பிடப்படும் இரண்டாம் ஆதித்த பரகேசரி பார்த்திவேந்திர கரிகாலன் என்பவன் இவனே.அண்ணனும்,தம்பியுமாக அரசாண்டார்கள் என்று கல்வெட்டுகளில் பொறிக்க முடியாத அளவில் ஆதித்தனின் மரணம் நிகழ்ந்துவிட்டது.கிட்டத்தட்ட பதின்மூன்று ஆண்டுகள் (கி.பி - 956-969) வரை பட்டத்து இளவரசனாகவே இருந்துவிட்டு நயவஞ்சகமாகக் கொல்லப்பட்டான் இந்த வீர இளவரசன்.அற்ப ஆயுளில் அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்டதில் நிறைய மர்மங்கள் அடைந்துகிடந்தது.(உயர்திரு.கல்கி அவர்கள் பொன்னியின் செல்வனில் இதனை மர்மமாகவே வெளியிட்டிருப்பார்!)கிடைத்த தகவல்களை யூகங்களின் அடிப்படையிலேயே தான் நாம் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.ஆதித்த கரிகாலனைப் பற்றிய கவ்லெட்டுகள் குறைவே என்பதால் தகவல்களும் குறைவே.ஆனாலும், கிடைத்த தகவலின்படி,சுந்தரசோழனுக்குப் பிறகு அரியணை ஏறிய உத்தமசோழன்(மதுராந்தகன்) சுந்தரசோழருக்குத் தம்பிமுறை.கண்டராதித்தரின் மகனான இவன் சுந்தரசோழருக்குப் பிறகு தானே ஆட்சிக்கு வர முழு உரிமை உடையவன் என்று எண்ணினான். தந்தையைப் போல பெரிய சிவபக்தராக வருவான் என்று நினைத்து மகிழ்ந்திருந்த மதுராந்தகரின் தாய் செம்பியன் மாதேவியாருக்கே இதில் விருப்பமில்லை.பிற்காலச் சோழர்குல வரைபடம்<a title="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJcWhM9hy-I/AAAAAAAAARE/1CcWm9x0t-s/s1600/Chola_Chart.png" href="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJcWhM9hy-I/AAAAAAAAARE/1CcWm9x0t-s/s1600/Chola_Chart.png"></a>ஆனால், சுந்தரசோழர், தான் ஆட்சியில் இருக்கும்போதே தனது மகன் ஆதித்தகரிகாலனுக்கு பட்டத்து இளவரசனாகப் பட்டம் கட்டியது "எனக்கு அடுத்த வாரிசு ஆதித்த காரிகாலன் தான்!" என்று சொல்லாமல் சொல்வது போலிருந்தது.இதனால் மனம்கொதித்த மதுராந்தகருக்கு அரண்மைனைப் பெரியவர்கள் சிலரும் சேர்ந்து தூபம் போட்டுவைக்க ஆதித்த கரிகாலனைக் கொல்வதற்கான சதியொன்று அங்கே அரங்கேறியது.இதற்குப் பெரிய இடங்களிலும் , எதிரிகளிடமும் வலுவான ஆதரவு இருந்ததால், ஆதித்த கரிகாலன் தந்திரமாகக் கொலை செய்யப்பட்டான் என்று தெரிகிறது.ஏனெனில் உத்தமசோழன் ஆட்சிக்கு வந்த போது வம்சப் பகைவர்களான பாண்டியர்களுடன் நெருங்கிக் கைகோத்துக்கொண்டதும் நடந்தது.கொலை நடந்த பிறகு, அரண்மனை விவகாரங்கள் அனைத்தும் மூடி மறைக்கப்பட்டன.தன்னையே வெற்றிகொள்ளப்போகும் வாரிசு என எண்ணி மகிழ்ந்திருந்த ஆதித்த கரிகாலன் கொல்லப்பட்டதில் மனமுடைந்தார் சுந்தரசோழர்.அருண்மொழிவர்மனோ இலங்கையின் வடபகுதிப் போர்களில் முக்கியப் பொறுப்பேற்றிருந்த காலமது.ஆதித்த கரிகாலன் இறந்ததும்(கி.பி.969) மனம்வெறுத்து உடலும் பலமிழந்த நிலையில் மேலும் நான்குஆண்டுகள் ஆட்சிசெய்த சுந்தரசோழ சக்கரவர்த்தி கி.பி 973-ல் காஞ்சி பொன் மாளிகையில் இறந்தார்.அவருடன் மனைவி வானவன் மாதேவியாரும் உடன்கட்டை ஏறினார்.சுந்தரசோழர் இறந்தபிறகு அருண்மொழி முழுத்தகுதியுடன் இருந்தபோதும் மதுராந்தகராகிய உத்தமசோழரே அரியணை ஏறினார்.உத்தம சோழனின் நாணயம்<a title="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJcUTE2dgfI/AAAAAAAAAQ0/A-uvvYlh48k/s1600/Uttama_coin.png" href="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJcUTE2dgfI/AAAAAAAAAQ0/A-uvvYlh48k/s1600/Uttama_coin.png"></a>திருவாலங்காட்டு பட்டயங்கள் சொல்வது போல், ஆதித்த கரிகாலன் விண்ணுலகு காணும் ஆசையில் இறந்ததால் மக்களும் கூட அருண்மொழிவர்மனே ஆட்சிக்கு வரவேண்டுமென்று விரும்பினார்கள்.ஆனால், சத்திரிய தர்மமறிந்த அருண்மொழிவர்மன் தனது சிற்றப்பனின் அரியணை ஆசை அறிந்து, தான் அரியணையை ஏற்க மறுத்துவிட்டான் என்றும் கூறுகின்றன.மேலும் அருண்மொழியின் உடலின் சில அடையாளங்கள் கண்டு திருமாலே பூவலகை ஆளவந்ததாக நினைத்து அவனுக்கு இளவரசுப் பட்டம் கட்டி, மண்ணுலகை தானே ஆண்டான் மதுராந்தகன் என்றும் கூறுகின்றன.உண்மையில்,ஆதித்த கரிகாலன் இறந்தபோதே பட்டத்து இளவரசன் இறந்ததால் நாடே குழப்பநிலையிலிருந்தது.இந்த நிலையில் தான் ஆட்சிக்கு வருவது மேலும் குழப்பங்களையும்,எதிரிகளுக்கு வாய்ப்புகளையும் தரும் என்பதால் அரியணையை அருண்மொழி மறுத்துவிட்டான். அதே நேரம்,"தனக்குப் பிறகு அருண்மொழிவர்மனும்,அவன் புதல்வர்களுமே ஆட்சிக்கு வரத் தகுதியானவர்கள்" என்று உத்திரவாதத்தைத் தன்னிடம் இருந்து குறுநிலமன்னர்களும்,வேளக்காரப்படையும் வாங்கிய பிறகே அரியணை ஏறச்சம்மதித்தார் மதுராந்தகர்.(வேளக்காரப்படை என்பது சோழ அரசனைக்காக்க ஆபத்துக்காலங்களில் உயிரை விடவும் சபதமேற்று பணிபுரியும் படை.பலமுறை அரசன் உயிர்காக்க உயிரையும் பணயம் வைத்திருக்கின்றனர்.ராஜராஜன் காலத்தில் இருந்த வேளக்காரப்படைகளின் எண்ணிக்கை 14. இவர்களுக்கு மானியம் அரசாங்கத்திடமிருந்து வழங்கப்பட்டது.பாண்டியர்களின் ஆபத்துதவிப்படை போல சோழர்களுக்கு வேளக்காரப்படை இருந்தது.)இந்த வேளக்காரப்படைகளின் கண்களிலும் மண்ணைத் தூவிவிட்டுதான் ஆதித்த கரிகாலன் கொலைசெய்யப்பட்டது நடந்தது.உடையார்குடிக் கல்வெட்டு ஆதித்த கரிகாலனைக் கொன்றவர்களைப் பற்றி தெளிவாக விவரிக்கின்றது."ஸ்வஸ்திஸ்ரீ கோ ராஜராஜகேசரிவர்மர்க்கு.....பாண்டியன் தலைகொண்ட கரிகால சோழனைக் கொன்று துரோகிகளான சோமன்,தம்பி ரவிதாசனான பஞ்சவன் பிரம்மாதிராஜனும்,இவன் தம்பி பரமேஸ்வரன் ஆன இருமுடிச் சோழ பிரம்மாதிராஜனும் இவர்கள் உடன்பிறந்த மலையனூரானும் இவர்கள் தம்பிமாரும்......"எனப் பலரைக் கைகாட்டுகின்றது.விழுப்புரத்துக்கு அருகில் எசாலம் எனும் ஊரில் எடுக்கப்பட்ட இராஜேந்திரசோழனின் செப்பேட்டிலும் சில தகவல்கள் கூறப்படுகிறது. சோழருக்குப் படியாமல் தன்னாட்சி புரிய விரும்பிய வீரபாண்டியன் தலைகொண்டு ஆதித்த கரிகாலன் அதனை மூங்கில்கம்பில் கோத்து தஞ்சை அரண்மனைவாயிலில் வைத்தான். இது பாண்டியர்களைக் கொதிப்படையச் செய்து ஆதித்தனின் உயிரை எடுப்பதற்கு மிகத் தூண்டியிருக்கலாம்.இதற்கு சோழநாட்டில் பணிபுரிந்த பாண்டிய நாட்டானாகிய "பஞ்சவன் பிரம்மாதிராஜனை” வைத்து எளிதில் ஆதித்தனுடைய கதையை முடித்திருக்கலாம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.இதில் உத்தமசோழருக்கும் மறைமுகமாகப் பங்கிருந்ததாகத் தெரிவதால்(நேரிடையாகக் குறிப்பிட போதுமான ஆதாரமில்லை!)அவர் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகும் கொலையாளிகள் என்று சந்தேகிக்கப்பட்டவர்கள் தண்டிக்கப்படவில்லை என்பது உண்மை.(ஒருவேளை உத்தமசோழர் ஆட்சிக்காலத்தில் குற்றவாளிகள் என சந்தேகிக்கப்பட்டவர்கள் விசாரிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்.ஆனால்,தீர்ப்பு ராஜராஜனின் 3-ஆம் ஆட்சிக்காலத்திலேயே வழங்கப்பட்டது என்று கூறுவோரும் உண்டு)எது எப்படியோ..மதுராந்தகராகிய உத்தமசோழன் எதிரிகளை மன்னித்தாலும் ராஜராஜசோழன் மன்னிப்பதாக இல்லை.தகுந்த சந்தர்ப்பம் வாய்த்த போது அவர்களைப் போட்டுப் புரட்டி எடுத்தான் என்பதும் உண்மை.<br /><br />அரியணை ஏறினான் இராஜராஜசோழன்!சுந்தரசோழன் இறந்தபிறகு, உத்தமசோழன்(மதுராந்தகன்) பரகேசரி என்ற பட்டத்துடன் ஆட்சிக்கு வந்தது சரியாக கி.பி 973-ல்.இதிலிருந்து சரியாகப் பனிரெண்டு ஆண்டுகள் அருண்மொழிவர்மன் பட்டத்து சோழ இளவரசனாக வலம்வந்தான்.உத்தமசோழனைப் பற்றி அத்தனை கொடுங்கோலன் என்றெல்லாம் எந்தக் கல்வெட்டுகளோ,குறிப்புகளோ குறிப்பிடவில்லை.அவனுடைய ஆட்சிக்காலம் சிறப்பாகவே இருந்தது.ஏனெனில் சுந்தரசோழனுடைய ஆட்சிக்காலத்திலேயே எதிரிகளாக அச்சுறுத்தியவர்கள் சற்றே அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.தவிரவும் ஈழத்திலும்,பாண்டிய மண்டலத்திலும் உத்தமசோழனது நாணயங்கள் காணக்கிடைக்கின்றன.தனிப்பட்ட முறையிலும் அரசாங்க காரியங்களிலும் சிறந்தவனாகவே உத்தமசோழன் இருந்துவந்தான்.திருநாரையூர்,திருவீசையூர்,திருவாலங்காடு உள்ளிட்ட பல சிவாலயங்களுக்கு நிவந்தங்களும் அளித்துள்ளான்.சைவசமயத்தின் பால் அதிகமான ஈடுபாடு கொண்டவனாக இருந்தபோதிலும்,வைணவ ஆலயங்களையும் அவன் மறுக்காமல் சில விஷ்ணு ஆலயங்களுக்கும் நிவந்தங்கள் செய்துள்ளான்.இராஜராஜனும் மதுராந்தகரிடம் மிகப்பாசம் கொண்டிருந்தான்.தனது மகனான (முதலாம்) ராஜேந்திரன் பிறந்தவுடன் தன் சிற்றப்பனின் மேல் கொண்ட அன்பாலும்,குழந்தையின் மதுரமான சிரிப்பைக் கொண்டும் மதுராந்தகன் என்றே பெயரிட்டான்.உத்தமசோழன் அரிஞ்சய சோழனுக்குப் பிறகே ஆட்சிக்கு வந்திருக்க வேண்டியவன்.உரியவயது இல்லை என காரணம்காட்டி பலகாலம் அரியணை மறுக்கப்பட்டான் என்று கூறுவோரும் உள்ளனர்.உத்தமசோழனுடைய ஆட்சியில் மக்கள் நன்றாகவே இருந்தார்கள் என்றாலும், சோழநாட்டின் வடக்குப்பகுதிகளிலும்,பாண்டிய நாட்டிலும் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சிகளை உத்தமசோழனால் அடக்க இயலவில்லை என்றே தெரிகிறது.மலைநாடும்,சில சிற்றரசுகளும்கூட போர்க்கொடியைத் தூக்கியிருந்தன.சோழநாட்டுக்கு வடக்கில் இந்நேரம் மிகப்பெரிய திருப்பம் ஒன்று நிகழ்ந்திருந்தது.காலம்காலமாகவே மிகப்பெரிய நிலபரப்பைத் தன்னகத்தே கொண்டு வலிமையுடன் விளங்கிய பேரரசு மான்யகேதா-வைத் தலைமையாகக் கொண்ட ராட்டிரகூடப் பேரரசு.கி.பி-730 - களில் (சரியாகச் சொல்வதானால் கி.பி 735-ல்) சாளுக்கியர்களை ஒழித்துவிட்டு அந்த பரந்த நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்றிய ராட்டிரகூடத்தின் முதல்மன்னன் தந்திதுர்கனே, பிற்காலச் சோழர்களுக்குப் பெரும் தலைவலியைத் தொடங்கி வைத்தான்.பல்லவர்கள் இருந்த வரை அவர்களை ஒருவழி செய்தவர்கள்,அடுத்து சோழர்களைப் பதம்பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தனர்.இவர்களிடமிருந்து நாட்டின் வடபகுதியைக் காப்பதற்கே பெரும்பாலான படைகளை சோழர்கள் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது.ராட்டிரகூடர்களிடமிருந்து தங்களது பகுதிகளைக் காப்பதே பெரிய வேலையாக இருந்ததால் அவர்களிடமிருந்து எந்தப்பகுதிகளையும் கைப்பற்றுவதைப் பற்றி நினைத்துக்கூடப்பார்க்க முடியாத நிலை.அதிலும் கண்டராதித்தர் ஆட்சியின்போது கிட்டத்தட்ட இன்றைய தஞ்சை வரை வந்து ராட்டிரகூடர்கள் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டதும்,பின் அரும்பாடுபட்டு அவர்களை அப்புறப்படுத்தியதும் நடந்தது.சாளுக்கியர்களை அகற்றிவிட்டு அந்த இடத்தில் தங்களது கொடியைப் பறக்கவிட்ட இந்த ராட்டிரகூடர்களின் கடைசிமன்னன் இந்திரா IV.(பார்க்க படம் - ராட்டிரகூடப் பேரரசு)<a title="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJnBJTty_QI/AAAAAAAAARU/maerSyOoFsI/s1600/530px-Indian_Rashtrakuta_Empire_map_svg.png" href="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJnBJTty_QI/AAAAAAAAARU/maerSyOoFsI/s1600/530px-Indian_Rashtrakuta_Empire_map_svg.png"></a>வாழ்க்கை மட்டுமல்ல ..வரலாறும் வட்டம் என்பதுபோல்,கி.பி - 973-ல் தைலப்பா-II என்ற மேலைச்சாளுக்கிய மன்னன் இந்திரா-IV -ஐ வெற்றிகொண்டு ராட்டிரகூடத்தில் 240 வருடங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் சாளுக்கியக் கொடி ஏற்றினான்.இத்துடன் ராட்டிரகூட வம்சம் சிதறிப்போய் விட்டது.(இவ்வளவு விவரமாக இவர்களைப் பற்றிச் சொல்வதில் விசயம் இருக்கிறது.ஏனெனில்இந்த தைலப்பா-II கி.பி 997-ல் இறந்துவிட்டபோது ஆட்சிக்கு வந்தவனே சத்யாசிரயன்.தந்தையைவிட அடாவடித்தனத்தோடு சோழர்களுக்குத் தொல்லை தந்தவன்)இந்த சாளுக்கிய நாடும் இரண்டாகப் பிளவுபட்டிருந்தது.கல்யாணியைத் தலைநகராய்க்கொண்ட மேலைச்சாளுக்கியநாடு.வடபெண்ணை முதல் கிருஷ்ணா வரை கொண்ட வேங்கி தலைநகரான கீழைசாளுக்கியநாடு.சரி! ராட்டிரகூடர்களை புறந்தள்ளி நம் ராஜராஜனிடம் வருவோம்!(கி.பி 973-985 )உத்தமசோழன் 12 ஆண்டுகள் ஆட்சிசெய்து கி.பி 985-ல் மரணமடைந்தான்.மதுராந்தக கண்டராதித்தன் என்ற பெயரில் உத்தமசோழனுக்கு ஒரு மகன் இருந்தபோதிலும் கொடுத்த வாக்கின்படி அருண்மொழியே ஆட்சிக்கு வர ,இளைய மதுராந்தகன் கோவில் நிலங்களையும்,நிர்வாகங்களையும் கண்காணிக்கும் முக்கியப்பொறுப்பில் அமர்த்தப்பட்டான்.அடுத்து அருண்மொழி அரியணை ஏறும்முன் , சட்டெனசோழநாட்டைச் சுற்றி அப்போது இருந்த நாடுகளை ஒரு நோட்டம் விடுவோம்!(பார்க்க படம்:2)<a title="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJkZRRV2yTI/AAAAAAAAARM/kad9Aa42bOg/s1600/1.jpg" href="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJkZRRV2yTI/AAAAAAAAARM/kad9Aa42bOg/s1600/1.jpg"></a>சோழநாட்டுக்குத் தெற்கே பாண்டியநாடு,அதற்கும் கீழே ஈழநாடு,மேற்குக்கரையில் மலைநாடு(சேரம்),அதை ஒட்டி கங்கபாடி,காவிரி தொடங்கும் குடகுநாடு,மைசூரை உள்ளடக்கிய தடிகைபாடி,மைசூருக்குக் கிழக்கே நுளம்பபல்லவர்கள் ஆண்ட நுளம்பபாடி(தும்கூர்,பெங்களூரு முதலிய பகுதிகள்!),வடக்கே சாளுக்கிய நாடு,கலிங்கநாடு என்ற அளவில் நாடுகளும்,அவற்றால் பகைகளும் சோழநாட்டைச் சூழ்ந்திருந்தன.இந்நிலையில்தான்,புறாவுக்காக சதைகொடுத்த சிபிச்சக்கரவர்த்தி,நீதிக்காய் மகனைத் தேர்க்காலில் கிடத்திய மனுநீதிச்சோழன்,இமயத்தில் கொடி பொறித்த கரிகாற்பெருவளத்தான் என அனைத்துப்புகழ்பெற்ற சோழச்சக்கரவர்த்திகளின் மொத்த உருவமாய்,கி.பி 985-ஆம் ஆண்டு ஆடிமாதம் புனர்பூச நட்சத்திரம்(ஜூலை 18) அருண்மொழி வர்மன் ராஜகேசரி என்ற பட்டத்துடன் உலகப்புகழ் பெறப்போகும் இராஜராஜசோழனாக அரியணை ஏறினான்.இனி செல்லுமிடம் எங்கும்... ஜெயக்கொடிதான்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-7745189104001170110?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-50133745906248236702011-07-27T02:50:00.001-07:002011-07-27T02:50:33.952-07:00வீழ்ச்சிகளும்,எழுச்சிகளும்!தமிழகத்தை எந்தக் காலத்திலும் ஆண்ட, எந்த மன்னர்களிலும் தனியாக வைத்துப் போற்றப்பட வேண்டியவன் மாமன்னன் ராஜராஜ சோழன். வீழ்ந்து கிடந்த சோழப்பேரரசை மீட்டுப் புலிக்கொடியைப் பறக்கவிட்ட மிகப்பெரிய வேந்தன்.(மரியாதைக்காக "ர்" போட்டால் ராஜராஜர் என தள்ளிப் போவதால் "ன்" போட்டே அழைப்போம்.சோழவேந்தனும், தஞ்சை ஆவுடையாரும் பொறுத்தருள்வராக!)அவனுடைய சரித்திரத்தை உற்றுப் பார்ப்பதற்கு முன் சற்றே அந்தக் காலத்து தமிழகத்து நிலை எப்படியிருந்தது என்பதைப் புரட்டிப்பார்த்து விடுவது நலம்.தமிழகத்தைத் தொன்றுதொட்டு அல்லது பழைய நாளிலிருந்தே மூன்று வம்சங்கள் ஆண்டு வந்தன. ஆம்..நீங்கள் சொல்வது தான். அவை பாண்டிய,சோழ,சேர வம்சங்கள்.இதில் தமிழகத்தின் பூர்வீகக்குடி என்று அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது பாண்டிய வம்சத்தினரே.அதற்காக சோழரும்,சேரரும் பூர்வீகம் என்ன பாரசீகமா? இல்லை.அவர்களும் பூர்வீகத் தமிழினங்களே.ஆனால்,பாண்டியனிலிருந்து பிற்பாடு பிரிந்தவர்களான அவர்களே சேரர்,சோழர்,பாண்டியராகத் தமிழகத்தை முறையே மலைநாடு,வளநாடு,பழநாடு என ஆண்டு வந்தனர். "கிளைநாடு” பல்லவர்களைக் குறிக்கும்.அவர்கள் அடுத்து வருவார்கள்.அசோகர், சந்திரகுப்தர் போன்ற மாபெரும் ஆட்சியாளர்கள் இந்தியா முழுமையும் ஆண்டபோதும்கூட, கி.மு-க்களில் இருந்தே தமிழகம் யாருடைய ஆளுகைக்கும் உட்படாமல் தனித்தே இருந்துவந்தது.(பார்க்க படம் 1: அசோகரின் கீழ் இந்தியா)சரி! கரிகால் வளவன்(கரிகாலன் இரண்டு பொருள் : சற்றே தீப்பிடித்து கருமை படிந்த கால்கள். யானைகளுக்கு யமன் (கரி - காலன்!)) இமயத்தில் புலிக்கொடி பறக்கவிட்ட பின்னர் பலகாலம் கழித்து வடக்கிலிருந்து உள்புகுந்த கன்னட தேசம் சார்ந்த கன்னடர்கள் தமிழகத்தைக் கைப்பற்றி ஆட்சி செலுத்தினர்.கிட்டத்தட்ட கி.பி 300 முதல் 600 வரை தமிழகத்தை ஆண்ட களப்பிரர்களும் இவர்களே!இவர்களில் குறிப்பிடத் தகுந்தவன் அல்லது குறிப்பிடக் கிடைத்தவன் அச்சுத விக்கந்தன் அல்லது அச்சுதன் என்பவன்.யாப்பெருங்கலக்காரிகையில் குறிப்பிட்டுப் பாராட்டப்பெறுபவன் இவனே.இவர்கள் போதுமான அளவு கல்வெட்டுகளை விட்டுச் செல்லவில்லை அல்லது பின்னர் வந்த மன்னர்கள் அவற்றை விட்டுவைக்கவில்லை(அழித்துவிட்டிருக்கலாம்!)இவர்களின் ஆட்சிக்காலம் பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் பெற முடியாமையால் இது வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் "இருண்ட காலம்" என அழைக்கப்படுகிறது என்றாலும் மூவேந்தர்களையும் அடிமைப்படுத்தியவன் சாதாரணனாக இருந்திருக்க முடியாது.மூவேந்தர்களும் சிற்றரசர் அதிகாரத்திலேயே அந்நாட்களில் அதிகாரம் செலுத்த முடிந்தது. இருப்பினும் 6-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பாண்டியர்களும்,பல்லவர்களும்(புகழ்பெற்ற மாமல்லபுரம் கடற்கோவில் இவர்கள் கைங்கரியம்)சேர்ந்து களப்பிரர்களைத் தமிழகத்திலிருந்து அகற்றினர்.இந்தக் களப்பிரர்களே பாளி மொழியும்,சமணமும் தமிழகத்தில் புகக் காரணமானவர்கள்.பின்னர் வந்த பல்லவர்களும் தங்கள் பங்குக்கு வடமொழியை வழிமொழிந்தனர்.இவர்கள் ஆட்சிக்குப் பின்னரே தமிழில் "ஜ" போன்ற எழுத்துகளின் உச்சரிப்புகளை நாம் காணலாம்..(மன்னர்களின் பெயர்களில் கூட!) என்றாலும் பல்லவர்களின் கட்டடக்கலையே பின்னாளில் பெரும் உயரத்தில் கோபுரங்கள் உயர எழுவதற்கு முத்தாய்ப்பாகவும் அமைந்தது.பாண்டியர்களுக்கும், காஞ்சியைத் தலைமையாகக் கொண்டிருந்த பல்லவர்களுக்கும் தமிழகத்தின் தலைமையைக் கைப்பற்ற போட்டி நடக்கையில்(பார்க்க படம்:2) வீழ்ந்து கிடந்த சோழரினம் மெல்லத் தலைதூக்க முடிந்தது.வீழ்வதும் மெல்ல எழுவதுமாக இருந்த அந்தப் பிற்காலச் சோழர்களின் ஆட்சிவரிசையில் தான் ஒரு புதிய நட்சத்திரம் உதயமானது.அந்நட்சத்திர மன்னனின் ஆட்சியில் நிலப்பரப்பு,அதிகாரம்,கலை,இலக்கியம்,வாணிபம்,சமயம் என அனைத்து வகையிலும் உச்சத்தைத் தொட்டு உலக அரங்கில் தமிழகம் தலைநிமிர்ந்து நின்றது. அவனை வீழ்த்த யாராலும் முடியவில்லை.சென்ற இடமெங்கும் வெற்றிக்கொடி நாட்டினான்.ஆம்! அவன் தான் இராஜராஜசோழன்!<br /><br /><br />சோழனும் சரி! பாண்டியனும் சரி! சேரனும் சரி! தங்கள் கைகள் ஓங்கும்போதெல்லாம் தங்களுக்குள் அடித்துக்கொண்டார்களே தவிர,தமிழகத்தைத் தாண்டிச் சென்று பிறபகுதிகளைக் கைப்பற்றுவதை கற்பனையிலும் நினைக்கவில்லை.தமிழகத்தை முழுவதும் ஆளவேண்டும் என்பதே அவர்கள் எண்ணமாக இருந்தது.மூவேந்தர்களும் இணைந்து ஒரு பேரரசை ஏற்படுத்தியிருந்தால் முழு இந்தியாவையும் கைக்கொள்ளும் மூளையும்,பலமும் நம்மவர்களிடம் நிறையவே இருந்தது.ஆனால், வலியச்சென்று தாக்குவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை.தங்கள்,தங்கள் பகுதிகளைக் காத்துக்கொள்ளக் கட்டமைத்தவர்கள் அடுத்த நாட்டினைக் கைப்பற்ற எந்த முயற்சியும் மேற்கொள்ளவில்லை.அவர்களின் அதிகபட்ச இலக்கு முழுத்தமிழகமே!சேரன், சோழனுடனோ அல்லது சேரன்,பாண்டியனுடனோ சேர்ந்து கொண்டு மற்றவரை எதிர்ப்பதே வாடிக்கையாக இருந்தது.இதுபோன்ற நிலையில்தான் ,ஆட்சிப்பொறுப்பேற்ற ராஜராஜன் கிட்டத்தட்ட இன்றைய பீகார் வரை படையெடுத்து வெற்றி கண்டான்.அதற்கு முன்,ஆண்டு கி.பி 848. ஆட்சிக்கட்டில் ஏறினான் விஜயாலய சோழன்(பரகேசரி என்ற பட்டத்துடன்!)இதற்குப் பின் வந்தவர்கள் தங்களது பெயர்களுடன் பரகேசரி,இராஜகேசரி போன்ற பட்டங்களை சேர்த்துக் கொண்டனர்.அந்நேரம் சிற்றரசாக உறங்கிக்கிடந்தது சோழ அரசு. தஞ்சை மற்றும் அருகிலிருந்த சில வளமான பகுதிகளை பாண்டியர்களுக்குக் கட்டுப்பட்ட முத்தரையர்கள் ஆண்டு வந்தனர்.இந்த முத்தரையர்களை அகற்றிவிட்டு அந்தப் பகுதிகளைத் திறமையாகக் கைப்பற்றினான் விஜயாலயசோழன்(கி.பி 848-871)(பார்க்க படம்:1)<a title="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJSvTn66z0I/AAAAAAAAAQk/Ov4Lft36b-4/s1600/vijayala+chola.png" href="http://3.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJSvTn66z0I/AAAAAAAAAQk/Ov4Lft36b-4/s1600/vijayala+chola.png"></a>பாண்டியர்களும்,பல்லவர்களும் முனைப்போடு தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த காலம்.இருவருக்கும் இடையிலான தொடர்ச்சியான போர்களினால் இரு நாடுகளிலும் குழப்பம் மிகுந்திருந்தது.நிருபதங்க பல்லவன் ஆட்சிக்குவர பாண்டியனும், அபராஜித பல்லவன் ஆட்சிக்கு வர சோழனும் உதவிபுரிய வந்தார்கள்.கங்க நாட்டு மன்னனாகிய பிரதிவீபதியும் அபராஜித பல்லவனுக்குத் துணையாக வந்தான்.இருபடைகளுக்கும் இடையே திருப்புறம்பியம் எனும் இடத்தில் போர் மூண்டது.பலநாட்கள் தொடர்ந்த போரில் (பிற்பாடு வரப்போகும் சோழசாம்ராஜ்யத்துக்கான மிக முக்கிய திருப்புறம்பியம் போர் இதுதான்!) சோழர்கள் சார்ந்த அபராஜித பல்லவன் படை வெற்றிபெற்றது.பாண்டியர்களும், நிருபதங்க பல்லவனும் தமிழகத்தின் வட பகுதிகளிலிருந்து விரட்டி அடிக்கப்பட்டனர்.இந்தப் போரில் ஒரு மெய்சிலிர்க்கும் வீரச்செயலும் சொல்லப்படுவதுண்டு.அபராஜித பல்லவனுக்குத் துணைபோன சோழர்படை அடிமேல் அடிவாங்கி தோற்கும் நிலை.அங்குப் படைகளின் போரைக் காண வந்த விஜயாலயசோழன் இந்த நிலையைக் கண்டான்.இருகைகளிலும் வாளேந்தி படைவீரர்களின் தோளில் அமர்ந்து சென்று(இருகால்களும் செயல் இழந்திருந்த நிலையில்!) நாலாபக்கமும் வாளைச் சுழற்ற சிதறி வீழ்ந்தன எதிரிகளின் தலைகள்.இதைக் கண்டு வீராவேசமடைந்த சோழர்படை எதிரிப்படைகளை முன்னேறித் துவம்சம் செய்தது என்பதும் செவிவழிச் செய்திகள்.இப்போருக்குப் பின் அபராஜித பல்லவனுக்கு பல்லவநாட்டின் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டது.போரில் அதிகபட்ச வீரம் காட்டிய கங்க நாட்டு மன்னன் பிரதிவீபதி வீரமரணமடைந்தான்.ஆனால் இந்தப் போர்களினாலும்,பிளவுகளினாலும் பல்லவர்படை வலுவற்று இருந்தது உண்மை.அடுத்த சில ஆண்டுகளிலேயே ராஜதந்திரமாக கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி அபராஜித பல்லவனைக் கொன்று பல்லவநாட்டையும் சோழதேசத்துடன் இணைத்தான் விஜயாலயசோழனின் புதல்வனாக ஆட்சிக்குவந்த முதலாம் ஆதித்தன்(கி.பி-871-907)இப்போது தொடங்கிய இந்தப் பிற்கால சோழராட்சியில் விஜயாலய சோழனைத் தொடர்ந்து முதலாம் ஆதித்த கரிகாலனும் அவனைத் தொடர்ந்து பராந்தக சோழனும்(கி.பி 907-950) ஆட்சிக்கட்டில் ஏறினார்கள்.பராந்தக சோழனின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஆட்சியை மேலும் விரிவாக்கும் எண்ணத்துடன் பாண்டியமன்னன் ராஜசிம்மனுடன் போரிட, பாண்டியனுக்கு ஆதரவாக இலங்கையின் ஐந்தாம் காசியபன் படைகொண்டு வர, இருபடைகளையும் ஏககாலத்தில் வெற்றிகண்டான் பராந்தக சோழன்.ஆனாலும், தனது மணிமுடியை இலங்கைமன்னன் காசியபன் வசம் பாண்டியமன்னன் ஒப்படைத்ததால் அதனைக் கவர்வதற்காக இப்போதிலிருந்து தொடங்கியதுதான் இலங்கையுடனான சோழர்களின் போர்.பராந்தக சோழனுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்குவந்த கண்டராதித்தர்(கி.பி 949-958) ஆட்சியின் மீது பிடிப்பு அற்றுப்போய், தனது தம்பி அரிஞ்சய சோழனுக்கு அடுத்து பட்டத்தை சூட்டினான்.கண்டராதித்த சோழன் போர்களை விரும்பாமல், இறைவழிபாட்டில் மனதைச் செலுத்த சோழர்பகுதிகள் ஒவ்வொன்றாக எதிரிகள் வசமாகத் தொடங்கியது.அரிஞ்சய சோழன்(கி.பி 956-957) எதிரிகள் வசமிருந்த பகுதிகளை மீட்க முயன்று அதில் தோல்வியே கண்டான்.அடுத்து இவனுடைய மகன் சுந்தரசோழன் (கி.பி 956-973) ராஜகேசரி என்ற பட்டத்துடன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.கண்டராதித்தரின் புதல்வன் மதுராந்தகன் சிறுவயது என்பதால், தானே ஆட்சிப்பொறுப்பேற்றான் இந்த அரிஞ்சய மைந்தன்.சுந்தரசோழனின் ஆட்சியில் விரிவுபெறத் தொடங்கியது சோழநாடு.சுந்தரசோழனின் கீழ் சோழநாடு(படம்:2)<a title="http://2.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJSvermpTtI/AAAAAAAAAQs/8GP3NUkFZdw/s1600/Sundara_territories.png" href="http://2.bp.blogspot.com/_kH2Pw_0vb-s/TJSvermpTtI/AAAAAAAAAQs/8GP3NUkFZdw/s1600/Sundara_territories.png"></a>இவனுக்கு மூன்று குழந்தைகள்.ஆதித்த கரிகாலன்,குந்தவை,அருண்மொழிவர்மன்.சுந்தரசோழனின் ஆட்சியில் சேவூர்ப்போர்க்களத்தில் ஆதித்த கரிகாலன் தலைமையிலான சோழர்படை வீரத்துடன் போரிட்டு வீரபாண்டியனுடைய தலை கொய்யப்பட்டது.அடுத்து வடக்கே காஞ்சிப் பகுதிகளில் தொடர்ந்து தொல்லை தந்து கொண்டிருந்த ராட்டிரகூடர்களை அடக்கக் கிளம்பினான் (இரண்டாம்)ஆதித்த கரிகாலன்.தீராப்பகையுடன் இருந்த இலங்கையை வெற்றிகொள்வது சுந்தரசோழனின் வெகுவான ஆவலாயிருந்தது.ஆதித்தன் வடபகுதிகளில் போர்களில் இருந்ததால், இலங்கைகுப் படையெடுத்துச் செல்ல தந்தையால் அனுப்பப்பட்டவன் தான் 19 வயதே நிரம்பிய அருண்மொழிவர்மன் எனும் ராஜராஜசோழன்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-5013374590624823670?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-56341894098654635682011-07-27T02:47:00.000-07:002011-07-27T02:49:08.552-07:00<span style="color:#009900;"></span><span style="font-size:180%;color:#009900;">ராஜ ராஜ சோழன்</span><br /><br />இந்தியர்கள் குப்தர்களையும், விஜயநகர அரசர்களைப் பற்றிக் கற்குமளவுக்கு ராஜ ராஜ சோழனைப் பற்றியோ, தமிழரசர்களைப் பற்றியோ கற்பதில்லை. இந்தியாவின் பெருமையாக ஈரானின் கட்டட காலையில் உருவான தாஜ்மகாலை கூறிக்கொள்ளும் நாம் இந்தியாவிலே உருவான தமிழர்களால் கட்டப்பட்ட கோவில்களை பற்றி மறந்தும் பேசுவதில்லை.ராஜ ராஜ சோழனை பற்றி கேட்ட நாள் முதல் அவனை பற்றி ஆராய வேண்டும் என்ற சிந்தை இருந்தது.ஆதலால் ஆங்கங்கே கிடைத்த தகவல்களை ஆராய்ந்து இணையத்தில் தமிழில் தொகுத்து தந்துள்ளேன் .. முதல் முயற்சி பிழை இருப்பின் பொறுத்தருள்க .<a title="http://1.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHZuUBogFAI/AAAAAAAAAoQ/0IJiL8fwBEE/s1600-h/tailand.JPG" href="http://1.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHZuUBogFAI/AAAAAAAAAoQ/0IJiL8fwBEE/s1600-h/tailand.JPG"></a><br /><br /><a title="http://3.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHERvbR2nyI/AAAAAAAAAmc/RDRfFPWbLnU/s1600-h/rajarajan.jpg" href="http://3.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHERvbR2nyI/AAAAAAAAAmc/RDRfFPWbLnU/s1600-h/rajarajan.jpg"></a><br />தமிழில் பொருள் காண முடியாத சொற்களில் "சோழ" என்பதும் ஒன்றாகும். 'நீர் சூழ்நாடு' என்பது நாளடைவில் 'சூழநாடு', பிறகு சோழநாடு என மாறியிருக்கலாமோ என்று ஆராயத்தக்கது. சேரர், பாண்டியர் என்ற பெயர்களைப் போன்று சோழர் என்பது பண்டைக் காலந்தொட்டே ஆட்சி செய்து வரும் குடும்பம் அல்லது குலத்தின் பெயராகும் என்று பரிமேலழகரால் கருதப்பட்டது<br /><br />மிக பழமையானது சோழ ராஜ்யம். இதனை பற்றிய குறிப்புகள் மகாபாரதத்திலும் அசோகா கல்வெட்டிலும் கூட காணப்படுகிறது.சூரிய குலத்தவர் என்று தங்களை அழைத்துக் கொண்ட சோழர்கள் சங்க காலத்திலேயே (கி.மு. 2ம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் கி.பி. 2ம் நூற்றாண்டு வரை) வாழ்ந்திருந்தாலும் அந்தக் காலக்கட்டதின் முடிவில் தென்னாட்டு வரலாற்றிலிருந்தே காணாமல் போய்விட்டிருக்கிறார்கள். ஆயினும் சங்கம் வளர்த்த இந்த இனத்தவர் குறுநில மன்னர்களாக உறையூர், பழையாறை போன்ற பழைய தலைநகரங்களிலே தொடர்ந்து வாழ்ந்தனர் என்பதற்குச் சான்றுகள் உள்ளன.<br />சோழர்கள் காலத்தை மூன்று வகையாக பிரிக்கலாம்<br />1 சங்க கால சோழர்கள்<br />2 விஜயால சோழர்கள்<br />3 சாளுக்கிய சோழர்கள்<br />நாம் இங்கு காண இருப்பது விஜயால சோழர்களை பற்றி.. இவர்கள் காலத்தில்தான் சோழ சாம்ராஜ்யம் தன் கடற்படை வலிமை கொண்டு தெற்காசியா முழுவது பறந்து விரிந்திருந்தது. இந்திய வரலாற்றில் முதன் முதலாக கடல் கடந்து தன் ஆதிக்கத்தை நிலை நிறுத்திய ஒரு ராஜ்யம் சோழ ராஜ்யம் தன்.இவர்கள் தம் எல்லைக்கு உட்பட்ட பகுதிகளில் இந்து மதத்தையும்,திராவிட கலாச்சாரத்தையும் பரப்பினர்.<br />விசயாலய சோழன்<br />விசயாலய சோழன் (கி.பி. 850-880) என்ற மாவீரன் காலத்திலிருந்து சோழர் ஆட்சி மீண்டும் எழுச்சி பெறத் தொடங்கியது. விசயாலய சோழன் கி.பி 850இல் பல்லவருக்குக் கீழ்ப்பட்ட சிற்றரசனாக உறையூரில் பதவி ஏற்றான்.விசயாலயசோழன் காலத்தில் பாண்டியர்களும், பல்லவர்களும் வலிமை பெற்று இருந்தனர்.இதே கால கட்டத்தில் சோழர்களைப்போன்றே முத்தரையர் என்னும் குறுநில மன்னர்கள் தஞ்சை மாவட்டத்தில் செழிப்பான பல ஆற்றோரப் பகுதிகளை தம்வசப்படுத்தி ஆண்டு கொண்டிருந்தனர்.இவர்களும் சோழர்களைப் போலவே, தம் சுதந்திர ஆட்சியை நிலைநாட்டமுடியாமல், பாண்டியர்களுடனோ பல்லவர்களுடனோ நட்பு கொள்ளவேண்டியிருந்தது.<br />திருப்புறம்பயம் போர்<br />சோழர்களின் வரலாற்றில் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திருப்புறம்பயம் போர் இக்காலத்தில் சிறப்புப் பெற்றிருந்த பல்லவ மன்னன் அபராஜிதவர்மருக்கும், பாண்டிய மன்னன் வரகுண வர்மனுக்கும் இடையில் திருப்புறம்பயம் என்னும் இடத்தில் நடைபெற்றது.இப்போரில் பல்லவர்களுக்கு ஆதரவாக சோழர்களும் பாண்டியர்களுக்கு ஆதரவாக முத்தரையர்களும் போரிட்டனர்.அபராஜிதவர்மனுக்குத் துணையாக கங்க நாட்டு மன்னன் பிரிதிவீபதி வந்திருந்தான்.இப்போரில் விஜயாலயச் சோழனின் மகன் முதலாம் ஆதித்தன் சோழப்படையின் மாதண்ட நாயக்கராக போரிட்டான்.அந்த நேரத்தில் விஜயாலயச் சோழன் இரு கால்களும் செயலிழந்த நிலையில் தன் மகனின் வீரத்தை போர்க்களத்தில் காண பல்லக்கில் சென்றிருந்தார்.அங்கே போர் முகாமில் பல்லவ-சோழப் படைகள் கிட்டத்தட்டதோல்வியடைந்து சரணடையும் முடிவுக்கு வந்ததை கேள்விப்பட்டு கோபமடைந்த விஜயாலயர் (அப்போது அவருக்குவயது கிட்டத்தட்ட 90) இரு வீரர்களின் தோளில் ஏறிக் கொண்டு போருடைப் பூண்டு வாளினை சுற்றிக் கொண்டு களமிறங்கினார்.இதுகண்ட சோழப்படை மீண்டும் வீறாப்புடன் போராடி வெற்றிபெற்றது.கங்க மன்னன் பிரதிவீபதி அன்றைய போரில்வீர சொர்க்கம் எய்தினான். இப்போரின் மூலம் சோழர்கள் முத்தரையர்களை ஒழித்து தஞ்சையை தன் தலைமையின் கீழ் கொண்டு வந்தனர்.இப்போரில் பல்லவர்கள் வெற்றி பெற்றாலும் அவர்கள் வலிமை மிக வெகுவாக குறைந்தது.<br />முதலாம் ஆதித்தன்<br />மாவீரன் விசயாலய சோழன், சோழர்குலம் மீண்டும் சோழநாடு முழுவதையும் கைப்பற்றுவதற்கு அடிக்கல் நாட்டினான்.விஜயால சோழன் பல்லவர்களை வெற்றி கொண்டு தஞ்சையை தலைமையிடமாக கொண்டு சோழ சாம்ராஜ்யத்தைய் நிறுவினான் .விஜயால சோழனுக்கு பின் அவனது மகனான ஆதித்ய சோழன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.பிறகு ஒரு போரில் ஒரு உயர்ந்த யானையின்மீது அமர்ந்திருந்த பல்லவமன்னன் அபராஜிதன் மீது முதலாம் ஆதித்தன் பாய்ந்து அவனைக் கொன்று தன் இராஜ்ஜியத்தை, தொண்டைநாடு வரை பரவச்செய்தான். இதிலிருந்து ஆதித்தன் தொண்டை மண்டலத்தைக் கைப்பற்றி அதன்மூலம் பல்லவர்களின் ஆட்சியை ஒரு முடிவிற்கு கொண்டுவந்ததோடு, சோழ இராச்சியத்தை இராஷ்டிரகூடர்களின் எல்லைவரை பரப்பினான் என்றே கூற வேண்டும்.<br />முதலாம் பராந்தகன்<br />ஆதித்த சோழனின் மகனான முதலாம் பராந்தகன் ஆட்சி ஏற்றவுடன் பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட இரண்டாம் இராசசிம்மன் உடன் போரிட்டான்.இப்போரில் இலங்கை மன்னன் ஐந்தாம் காசியப்பன் பாண்டியனுக்கு ஆதரவாக போரிட்டான்.போரில் பாண்டியர்களை வென்று தன் வெற்றியை மதுரையில் கொண்டாடும் பொருட்டு, பாண்டிய மன்னனின் முடியையும், மற்ற சின்னங்களையும் தானே அணிந்து கொள்ள எண்ணினான். ஆனால் இவையனைத்தும் இராஜசிம்மனால்(பாண்டிய மன்னன்) ஈழத்து மன்னனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்ததால், இவற்றைத் திரும்பிப் பெறமுயன்று இம்முயற்சியில் படுதோல்வியடைந்தான்<br />தக்கோலப் போர்<br />முதற் பராந்தகனின் நம்பிக்கையுடைய நண்பனும் அவன் ஆட்சிக்குட்பட்டவனுமான கங்கமன்னன் இரண்டாம் பிரதிவீபதி மரணம் அடைந்ததால் இராஷ்டிரகூடர்களின் வளர்ச்சி அதிகமாயிற்று.திருமுனைப்பாடியில் இக்காலத்திலேயே பராந்தகனின் முதல் மகன் இராசாதித்தன் தலைமையில் யானைப்படையும் சிறிய குதிரைப் படையும் அடங்கிய பெரும் படை ஒன்று இந்த இராஷ்டிரகூட படையெடுப்பு நிகழும் சாத்தியக்கூறுகள் இருந்ததால் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. இதே காலத்தில், இதே பகுதியில் அரிகுலகேசரி என்ற பராந்தகனின் இரண்டாம் மகனும் தன் சகோதரன் இராஜாதித்தனுக்கு உறுதுணையாக இருந்தான். அப்போது இராட்டிரக்கூட மன்னனான மூன்றாம் கிருஷ்ணன் சோழ நாட்டின் மீது படையெடுத்து வந்தான்.அரக்கோணத்திற்கு அருகில் உள்ளல் தக்கோலம் என்ற இடத்தில் மூன்றாம் கிருஷ்ணன் எனப்படும் கன்னர தேவனுக்கும் இராசாதித்தனுக்கும் கடும்போர் நடந்தது. மூன்றாம் கிருஷ்ணனுக்கு துணையாக கங்க மன்னன் பூதுகன் என்பன் போரிட்டான். இராசாதித்த சோழன் யானை மீது அமர்ந்து போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பூதுகன் விடுத்த அம்பு ஒன்று சோழனின் மார்பை துளைத்துச் சென்றது. இராசாதித்தன் வீர மரணம் அடைந்தான். இதனால் சோழ படை தோல்வியுற்று தனது பகுதிகளை இழந்தது. ஏழத்தாழ இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் இராஷ்டிரகூடர்களின் ஆட்சியின் கீழ் தக்கோலம் இருந்தது.வடபகுதியில் பெற்ற தோல்வியின் பயனாக பராந்தகன் தன் நாட்டின் தென் பகுதியையும் இழந்தான்<br />கண்டராதித்த சோழன்<br />தக்கோலப்போரில் இராசாதித்த சோழன் மாண்டதால் முதலாம் பராந்தகன் தனது இரண்டாவது புதல்வனான கண்டராதித்தனை முடி சூடச் செய்தார் . கண்டராதித்தன் தான் பதவி ஏற்ற கொஞ்ச காலத்திலயே அரிஞ்சய சோழனை இளவரச பட்டமேற்கச் செய்தான்.அப்பொழுது கண்டரதித்தனுக்கு புதல்வர்கள் கிடையாது.கண்டராதித்தான் போர்களில் ஈடுபடுவதை காட்டிலும் கோவில் கட்டுவதிலயே அதிகம் ஈடுபாடு கொண்டார்.தொண்டை மண்டலம் தொடர்ந்து இராஷ்டிரகூடர்களின் ஆட்சியின் கீழே இருந்தது.அதை மீட்பதற்கு சிறிது கூட முயலவில்லை என்றே கூற வேண்டும்.இக்காலகட்டத்தில் சோழ இராணுவம் வலிமை குறைந்து, கடல் வாணிபம் செழிப்புற்று விளங்கியது. சிதம்பரம் கோவிலில் உள்ள திருவிசைப்பா என்ற சைவ பாடலை பாடியவர் இவர்தான் என்று வரலாற்று ஆசிரியர்களால் கூறப்படுகிறது.<br />அரிஞ்சய சோழன்<br />அரிஞ்சய சோழன் முதலாம் இராசாதித்த சோழன், கண்டராதித்த சோழன் ஆகியோருடைய தம்பியாவான். வடக்கிலும்,தெற்கிலும் சோழ நாடு சுருங்கிப் போன ஒரு கால கட்டத்தில் பட்டத்துக்கு வந்த இவன்,மிகக் குறுகிய காலமே ஆண்ட இவன் சோழ நாட்டின் வடக்குப்பகுதியை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்த இராட்டிரகூடர்களை அகற்றுவதற்கு முயன்றான். இம் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்து, ஆற்றூர் என்னுமிடத்தில் இறந்தான்.<br />சுந்தர சோழன்<br />அரிஞ்சய சோழன் இறந்தவுடன் அவனது மகனான சுந்தர சோழன் பட்டமேற்றான். கண்டராதித்தன் மகனாகிய உத்தம சோழன் பட்டத்துக்கு உரிமை பெற்றவனாயினும் அவனது இளம் பிராயத்தை கருதி தனது மூத்த பேரனை சுந்தர சோழனை பட்டமேற்கச் செய்தான் முதலாம பராந்தகன் என்று கருத்து உண்டு.இரண்டாம் பராந்தக சோழன் என்று அழைக்கப்பட்ட சுந்தர சோழனக்கு ஆதித்ய கரிகாலன்,அருண் மொழி தேவன் , குந்தவை என்ற மூன்று புதல்வர்கள் இருந்தனர் . இவன் ஆட்சிக்கு வந்த பொழுது தெற்கே பாண்டியர்களும் வடக்கில் இராஷ்டிரகூடர்களிடம் மிக வலுவாக இருந்தனர்.இவன் முதலில் உள்நாட்டு கலகக்காரர்களை அடக்கியத்துடன் பாண்டியர்களுக்கு உதவிய இலங்கை மன்னன் மகிந்தனை அடக்க கொடும்பாளூர் வேளாள இளையவர் தலைமையில் ஒரு படையை இலங்கைக்கு அனுப்பினான் . குறைந்த அளவு எண்ணிக்கை கொண்ட படையாலும், ஆயுத மற்றும் தானிய குறைபாடு காரணமாகவும் சோழ படைகளால் இலங்கை படையை வெல்ல முடியவில்லை .இப்போரில் கொடும்பாளூர் வேளாள இளையவர்போர்க்களத்தில் வீர மரணம் எய்தினார்.<br />சோழப் படைகள் இலங்கையில் தோல்வியுற்றவுடன் வீர பாண்டியன் மீண்டும்மறைந்து இருந்து தாக்குதல் தொடுக்க ஆரம்பித்தான்.ஆனால் இம்முறை சுந்தர சோழனின் மூத்த மகனான ஆதித்ய கரிகாலன் படை நடத்தி சென்றான். புதுக்கோட்டையின் தென் எல்லையில் உள்ள, சேவலி மலைகளுக்குத் தெற்கேயுள்ள, சேவூர்ப்போர்க்களத்தில் ஆதித்தனும் வீர பாண்டியனும் நேருக்கு நேர் மோதினர்.இப்போரில் சுந்தர சோழன் யானைகளை கொன்று இரத்த ஆறை ஓட வைத்தான் என்றும், போரின் இறுதியில் வீர பாண்டியன் படைகள் தோல்வியுற்று வீர பாண்டியன் பக்கத்தில் உள்ள மலையில் சென்று ஓளிந்து கொண்டதாகவும் அவனை ஆதித்யன் தேடி சென்று தலையைக் கொய்ததாகவும் கருத்து உண்டு. அல்லது இவன் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டு இருக்கலாம் எப்படியும் "ஆதித்யன் வீரத்துடன் போரிட்டு ,வீர பாண்டியனை வென்று அவனுடைய தலையைக் கொய்ததாக" திருவாலங்காட்டுப் பட்டயங்கள் கூறுகின்றன. இப்போரில் வென்றாலும் சுந்தர சோழனால் முழுமையாக பாண்டிய நாட்டை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர முடிய வில்லை.<br />இப்போர் முடிந்தவுடன் ஆதித்யன் வடக்கில் ஆக்கிரமித்து கொண்டிருந்த இராஷ்டிரகூடர்களிட போரில் ஈடுபட்டான் . இப்போரில் இவர்களால் இராஷ்டிரகூடர்களை முழுமையாக வடக்கிலிருந்து விரட்ட முடிந்தது.இலங்கை போரில் ஏற்ப்பட்ட தோல்வியை துடைக்க மீண்டும் இலங்கை மீது படை எடுக்க சுந்தர சோழன் தீர்மானித்தான்.ஆனால் இம்முறை யார் தலைமையில் படை நடத்தி செல்வது என்ற விவாதம் ஏற்ப்பட்டது.அப்போதுஆதித்ய கரிகாலன் இராஷ்டிரகூடர்களுடன் காஞ்சியை நிலைப்படுத்த தீவிரமான போரில் ஈடுப்பட்டிருந்தான்.இந்நிலையில் சுந்தர சோழனின் இளைய மகனான அருண் மொழி தேவன் (ராஜ ராஜான்) படைகளை நடத்த முன் வந்தான்.அப்போது அவனுக்கு வயது 19.<br />ஆதித்த கரிகாலன் கொலை<br />சுந்தர சோழன் தமது காலத்தில் உரிய பிராயத்தை எட்டியிருந்த கண்டராதித்தரின் புதல்வர் மதுராந்தகரை அடுத்த இளவரசராக அறிவிக்காமல் தனது தலைமகனான இரண்டாம் ஆதித்தரை இளவரசராகப் பட்டம் கட்டியது பல்வேறு மட்டங்களில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியிருக்குமென்று தோன்றுகிறது. இதில் ஏதோ ஒரு வகையில் கடுமையான பாதிப்பையடைந்த உடையார்குடியின் கேரளத்து அந்தணர்கள் இரண்டாம் ஆதித்தரைக் கொலை செய்துவிட்டு மதுராந்தகர் உத்தமச் சோழர் என்கிற பெயரில் சோழசிம்மாதனமேற வழியேற்படுத்திக்கொடுத்தார்கள். இரண்டாம் ஆதித்தரின் தமையனான இளைஞர் அருள்மொழிவர்மர் தனது சிற்றப்பா மதுராந்தகர் சோழ மகுடத்தின் மீது ஈடுபாடு கொண்டிருக்கும் வரை அதனைத் தனது மனதினாலும் தீண்டுவதில்லையென்று திட்டவட்டமாக அறிவித்ததைத் திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகள் அழுத்தந்திருத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளன .உத்தம சோழன் பதவி ஏற்றவுடன் அருண்மொழிவர்மனை இளவரசு பட்டமேற்கச் செய்தான் .<br />உத்தமச் சோழரின் காலத்தில் வம்ச வம்சமாகச் சோழருடன் பகை பூண்டிருந்த பாண்டியருடன் உத்தமச் சோழரும் அவரது சுற்றமும் நெருக்கமாக கைகோர்த்துக்கொண்டார்கள் என்பது குத்தாலக் கல்வெட்டால் விளங்குகிறது. சோழசாம்ராஜ்ஜியத்தை மேலைச்சாளுக்கிய மன்னரான சத்தியாச்ரயர் கி பி 980ல் தாக்கியபோது உத்தமச் சோழரால் அவரை வெற்றிகொள்ள இயலவில்லை. இத்தோல்வியின் முடிவில் பல்வேறு அரசியல் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தபின் வேறு வழியின்றி உத்தமச் சோழர் விலகிக் கொள்ள கிபி 985ல் "இராஜராஜன்" என்னும் அபிஷேக நாமத்துடன் அருள்மொழிவர்மர் சோழசிங்கதானத்தில் அமர வழியேற்பட்டது.<br /><br />போர்கள்<br />காந்தளூர்ச்சாலை கடிகை போர் <br />பட்டமேற்றவுடன் ராஜ ராஜன் செய்த முதல்காரியம் தனது தமையனார் ஆதித்த கரிகாலர் கொலையில் ஈடுபட்டிருந்த கூட்டத்தைக் கண்டுபிடித்து தண்டித்ததே ஆகும். சோமன் இவனது தம்பி ரவிதாசன், பரமேஸ்வரன், மலையுரன் மற்றும் இவர்களுக்கு பெண் கொடுதோர் பெண் எடுத்தோர் ஆகியோரை கட்டிய துணியோடு சோழ எல்லை தாண்டி சேர நாட்டுக்கு துரத்தி அடித்தான்.அந்தணர்கள் எத்தகைய குற்றம் புரிந்திருந்தாலும் அவர்களுக்கு மரண தண்டனை தரக் கூடாது என்று போதிக்கும் மனு தர்மத்துக்கு அடிபணிந்து அவர்களை உயிரோடு விட்டதாக கூறப்படுகிறது.<br />கேரளாவில் உள்ள காந்தளூர்ச்சாலை மீது போர் தொடுத்து பாஸ்கர ரவி வர்மனை தோற்கடித்தான்.காந்தளூர்சாலை கடிகை என்பது சேர,சோழ, பாண்டிய மன்னர்களிடையே புகழ்வாய்ந்த போர்முறைகளை, ஆயுதங்கள் பயிற்சியினை மற்றும் இன்னபிற தந்திரங்களை பயிற்றுவிக்கும் கல்லூரி போல திகழ்ந்து வந்தது.இங்கு தான் ஆதித்த கரிகாலனை கொல்ல சதி திட்டம் உருவானதாக கருதியதால் இக்கடிகை தகர்க்கப்பட்டது. <br />மலை நட்டு போர் <br />இராஜராஜனுடைய தூதுவன் அவமதிக்கப்பட்டதால் அந்தப் பழியைத் தீர்க்கும் வகையில் பதினெட்டு காடுகளை இவன் கடந்து சென்று உதகையைத் தீயிட்டு அழித்தான்.இப்படையெடுப்பின் பொழுது உதகைக் கோட்டையைத் தாக்கி கைப்பற்றியது முக்கியமான நிகழ்ச்சியாகும். மேற்கு மலைப் பகுதியான மலைநாடு அல்லது குடமலைநாடு இப்போதைய குடகு நாடாகும். உதகைக் கோட்டை குடகின் அருகே மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையிலோ அல்லது சிறிது தென் திசையிலோ இருந்ததாகக் கொள்ளலாம்.<br />ஈழப் போர்<br />பாண்டிய மணிமுடியை கைப்பற்றும் பொருட்டும் இலங்கையை முழுவதுமாக தமது கட்டுபாட்டுக்குள் கொண்டு வரும் பொருட்டும் ஈழப் போரை நடத்தினான். சோழப்படையெடுப்பு ஈழநாட்டில் ஒரு நிலையான விளைவை ஏற்படுத்தியது, ஓராயிரம் ஆண்டிற்கு மேலாக ஈழத்தின் தலைநகராக விளங்கிய அனுராதபுரம் இப்போரில் சோழரால் அழிக்கப்பட்டது. இந்நகரில் இராணுவ காவல் நிலையமாக விளைங்க பொலன்னறுவை சோழரது புதிய தலைநகராக்கப்பட்டது. இராஜராஜ சோழனுக்கு முன்னர் ஈழத்தின் மீது படையெடுத்துச் சென்ற தமிழ் மன்னர்கள், அதன் வடபகுதியை மட்டும் கைப்பற்றுவதையே தங்கள் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் இராஜராஜ சோழன் ஈழ மண்டலம் முழுமையையும் கைப்பற்றித் தன் ஆட்சிக்குட்பட்டதாக எண்ணியதால் பழைய தலைநகரை விடுத்து புதிய தலைநகரை அமைத்துக் கொண்டான்.இருப்பினும் இவனால் பாண்டிய மணிமுடியை கைப்பற்ற முடியவில்லை.இராஜேந்திர சோழன் காலத்திலயே மணிமுடியும் இலங்கையின் முழு கட்டுப்படும் சோழர் கைக்கு வந்தது.<br />வடக்கு போர்கள் <br /><a title="http://ta.wikipedia.org/wiki/முதலாம்_பராந்தக_சோழன்&#10;முதலாம் பராந்தக சோழன்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AE%B2%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AF%8D_%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%95_%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%B4%E0%AE%A9%E0%AF%8D">முதல் பராந்தகன்</a> ஆட்சியில் சோழநாடு வடக்கே பரவியிருந்தது. இராஷ்டிரகூடரின் படையெடுப்பின் பொழுது வடபகுதிகளை இழக்க நேரிட்டது. பின்னர் முதலாம் பராந்தகனின் வழி வந்தோரால் ஒரு சில பகுதிகள் மட்டுமே மீட்கப்பட்டன. வடபகுதி அனைத்தையும் மீட்கும் பொருட்டு இராஜராஜன் தன் ஆட்சியின் தொடக்கத்திலேயே ஒரு படையை வடக்கு நோக்கிச் செலுத்தினான்.கர்நாடக மாநிலத்தை சேர்ந்த கங்கபாடியும், நுளம்பபாடியும் சில வேளைகளில் தடிகை வழி என்றழைக்கப்பட்ட தடிகைபாடியும் இராஜராஜ சோழனின் ஆட்சியில் சோழநாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டன. இராஷ்டிரகூடரின் இல்லாததால் இப்போர் மிக சுலபமாக வெற்றி அடைந்தது . அடுத்த நூற்றாண்டு முழுதும் இந்த பகுதி சோழர் வசமே இருந்தது.<br />மேலைச் சாளுக்கிய போர்<br />காங்கபடியையும் நுலம்பாடியையும் கைப்பற்றியவுடன் சோழர்களுக்கும் சாளுக்கியகளுக்கும் அடிக்கடி சிறு சிறு மோதல் ஏற்பட்டது . இருவரும் தக்க சமயத்தை எதிர்பார்த்து இருந்தனர் தங்களது பலத்தை நிருபிப்பதற்கு.எந்த சம்பவம் படையெடுப்பை தூண்டியது என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை .கல்வெட்டுபடி கி.பி 1007 ல் இராஜராஜன் தலைமையில் கிட்டத்தட்ட 9 லட்சம் பேர் கொண்ட சோழ படை சாளுக்கியத்தை துவசம் செய்ததுடன் மிகப்பெரும் அழிவையும் ஏற்படுத்தி சென்றது.இப்போரில் சத்தியாசிரயனை வெற்றி கொண்டு அவனிடமிருந்த செல்வத்தில் ஒரு பங்கைத் கொணர்ந்து பெரிய கோவில் கட்டுவதற்கு செலவழித்தான் இராஜராஜன்.<br />வேங்கிப் போர்<br />இராஜராஜன் கீழைச் சாளுக்கியரை அவர் தம் தாயாதியினரான மேலைச் சாளுக்கியரிடமிருந்து பிரித்துவிட வேண்டுமென்ற அரச தந்திரத்தின் அடிப்படையில் அவர்களுடன் ஓர் இராணுவ உடன்படிக்கை செய்துகொண்டான். ஆனால் இரண்டாம் தைலன், சத்தியாசிரயன் ஆகியோரது தலைமையில் மேலைச் சாளுக்கியர் தொடர்ந்து தொல்லை கொடுத்து வந்தனர்.999ம் ஆண்டிலோ அல்லது அதற்குச் சற்று முன்னரோ, சக்திவர்மனை வேங்கி நாட்டு அரியணையில் அமர்த்தும் எண்ணத்துடன் இராஜராஜன் வேங்கிநாட்டின் மீது படையெடுத்தான். இதை எதிர்த்த ஏகவீரன் என்ற பெரும் வீரனை இராஜராஜன் கொன்றான் என்றும் பின்னர் பட்தேமன், மகாராசன் என்ற பலம் வாய்ந்த இரு தலைவர்களையும் கொன்றான் என்று முடிவாக ஜடாசோடன் என்னும் பேரூம் மரத்தை வேருடன் களைந்தான் என்றும் என்று சக்திவர்மன் சாசனங்கள் கூறுகின்றன. ஆயினும் இப்போர் கடுமையாகவும் பல ஆண்டுகள் நீடித்ததாகவும் இருந்தது.1011ம் மே திங்கள் 10ம் நாள் விமலாதித்தன் வேங்கி நாட்டு அரியணையில் அமர்ந்தான் என்று கல்வெட்டு ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன. இவனுக்கு முன் இவனது சகோதரன் சக்திவர்மன் பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்.<br />வேங்கி நாடு இராஜராஜனுடைய அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதையும் சத்தியாசிரயனால் பொறுத்துக்கொள்ள இயலவில்லை. இப்போது முதல் அடுத்த 135 ஆண்டுகளுக்குச் சோழர்களுக்கும் மேலைச் சாளுக்கியருக்கும் வேங்கி நாட்டைக் குறித்து அடிக்கடி போர் நிகழத் தொடங்கியது.<br />கலிங்க போர்<br />வேங்கிப் போர் முடிந்தவுடன் கலிங்கத்தின் (கலிங்கம் இன்றைய ஒரிசாவின் பகுதி) மீது படையெடுத்தான்.இராஜராஜன் தலைமையில் சென்ற படை கலிங்க அரசன் பீமனை முறியடித்து<br />மாலத்தீவு போர்<br />இராஜராஜனது போர்களுள் இறுதியில் நிகழ்ந்தது, இவன் 'முந்நீர்ப்பழந்தீவு பன்னீராயிரம்' எனப்படும் மாலத் தீவுகளை கைப்பற்றும் பொருட்டு படையெடுத்ததேயாகும். கடல் கடந்து சென்ற இப்படையெடுப்பைப் பற்றி விரிவான விவரங்கள் கிடைக்கவில்லை.<br />சோழ சாம்ராஜ்யம் <br />மதுரை<br />கங்கபாடி நுளம்பபாடி (தற்போதய மைசூர்)<br />கலிங்கா<br />வெங்கி<br />மாலத்தீவு<br />கடாரம் (தற்போதிய மலேசியாவில் உள்ள ஒரு தீவு )<br />மலாயா ( தற்போதிய தாய்லாந்து, பிலிபீன்ஸ், இந்தோனேசிய, மலேசியா, ப்ருனாய் மற்றும் சிங்கபூர் )<br />இலங்கை<br /><br />தாய்லாந்தில் பாழடைந்து கிடக்கும் சோழர்களால் கட்டப்பட்ட பழங்கால இந்து ஆலயம்<br />நிர்வாகம்<br />இராணுவம்<br />கடற்படை, உள்நாட்டின் படை ஆகிய அனைத்திற்கும் அரசரே தலைவர் ஆவார். இப்படை பல பிரிவுகளாக அமைந்து ஒவ்வொரு பிரிவும் தனிப்பெயரால் அழைக்கப்பட்டது. இவை ஒன்றுபட்ட அமைப்பாகவே இயங்கின.<br />இவன் வலிமை மிக்க <br />காலால் படை<br />குதிரைப்படை<br />யானைப்படை (குஞ்சரமல்லர்) <br />கடற்படை<br />வில்லேந்திய வீரர்கள் ( வில் படை )<br />ஆகிய நான்கையும் கொண்டிருந்தான்.இவற்றின் எண்ணிக்கை தெளிவர தெரியவில்லை. காலால் படையில் ஏறக்குறைய பதினோரு லட்சம் பெரும் , யானைப்படையில் ஏறக்குறைய அறுபது ஆயிரம் போர் யானைகள் இருந்ததாக சீன குறிப்பு ஒன்றில் காணப்படுகிறது.இராஜேந்திர சோழன் பிற்காலத்தில் திறமையாகப் பயன்படுத்திய கப்பற்படை இராஜராஜன் காலத்திலேயே சிறந்த முறையில் உருவாக்கப்பட்டது<br />தான் கைபற்றிய நாடுகளில் எல்லாம் அரசு இயந்திரங்கள் சரிவர இயங்க ஆளுநர்களையும் ஏனைய அலுவலர்களையும் நியமித்தார்.அதேவேளை ஒவ்வொரு நாட்டிலும் அமைதி காக்கும் படை ஒன்றையும் விட்டுச் சென்றார். ஈழத்தில் அவர் விட்டு வைத்திருந்த வேளைக்காரர் படையின் எண்ணிக்கை 90,000 என்று தெரிகிறது. இப்படி ஒரு மாபெரும் சோழப்பேரரசை நிறுவ அவர் மேற்கொண்ட போர்களில் எல்லாம் அவர் பயன்படுத்திய சேனைகளின் எண்ணிக்கை பதினொரு லட்சத்திற்கும் மேலென்று கணக்கிட்டிருக்கிறார்கள். 31 படை பிரிவுகள் கொண்ட இத்தகைய அளவிலான சேனையைப் பராமரிப்பதற்கும், நிருவகித்து பயன்படுத்துவதற்கும் அசாத்திய திறமையும் நிருவாகத்திட்டமிடல் அறிவும் இருந்திருக்க வேண்டும்<br />நிலசீர்திருத்தம்<br />ராஜராஜன் தனது 16 வது ஆட்சி ஆண்டில் உலகின் வேறு எந்தப் பகுதியிலும், எந்த அரசனும் செய்யாத அளவில் அவருடைய பேரரசு முழுவதையுமே அளந்துள்ளார். பயிர் செய்யக்கூடியதும் முடியாததுமான எல்லா நிலங்களையும் அளந்து, வகைப்படுத்து கணக்கிட்டுத் தீர்வையும் நிர்ணயித்தது ஒரு மாபெரும் சாதனை. இக்கால நவீன அளவீட்டுக் கருவிகள் ஏதுமில்லாஅத நிலையில் வெறும் கயிறுகளைக் கொண்டு அளந்து ஓலைச்சுவடிகளில் குறித்துக்கொண்டு கணக்கிடுவது என்பது ஓர் அசுர சாதனை. அதுவும் மிகவும் துல்லியமாக (ஒரு வேலியின் 32ல் ஒரு பகுதியைக்கூட அளந்தார்கள்) அளவை செய்வது என்பது உலகையே அளப்பதற்கு ஒப்பாகும். இதனால் இவருக்கு “குரவன் உலகளந்தான்” என்றும் ஒரு பெயர் வந்தது.<br />சோழநாடு மண்டலங்கள் என்ற பெரும் பிரிவுகளைக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு மண்டலத்துள்ளும் வளநாடுகள் பல இருந்தன. பல கிராமங்களின் தொகுப்பாக கூற்றம் என்ற அமைப்பு இருந்தது. இதை கோட்டம் அல்லது நாடு என்றும் குறிப்பிட்டனர். பல கூற்றங்களை உள்ளடக்கியதாக வளநாடு அமைந்தது.10 முதல் 300 சதுரம் வரை பரப்பைக் கொண்ட நிருவாகப் பிரிவாக நாடு இருந்தது. நாடுகளின் பொருப்பாளர்களாக நாட்டார், நாடுகண்காணி என்போர் இருந்தனர். வேளாண்மை காவல் வரிவசூல் ஆகிய பணிகளை இவர்கள் மேற்கொண்டனர். மன்னனுக்கு உதவி புரிய இருக்கும் அரசு அலுவலர்கள் உடன் கூட்டம் என்று அழைக்கப்பட்டனர். வாய்மொழியாக மன்னன் பிறப்பிக்கும் ஆணைகளைக் கேட்டு அவற்றை எழுத்தில் பதிவு செய்து உரியவர்களிடத்தில் அனுப்பி வைக்கும் பணியைச் செய்பவன் திருவாய்க்கேள்வி திருமந்திர ஓலை எனப்பட்டான்..<br />கிராமசபை<br />இராஜராஜனுடைய சிறப்பியல்பாக கிராம சுய ஆட்சி முறை நிலவியது. பிராமணர்களுக்கு உரிய நிலங்களுக்கு வரி வாங்கப்படவில்லை. இவை இறையிலிஎனப்பட்டன. இறையிலி நிலங்களைக் கொண்ட பிராமணர் குடியிருப்புக்கள் கிராமங்கள் எனப்பட்டன. குடும்பு என்ற சிறு பிரிவுகளாக கிராமம்பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு குடும்புக்கும் ஓர் உறுப்பினர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். குடும்புக்குரிய வேட்பாளர்களின் பெயர்களைப் பனை ஓலைத் துண்டில்தனித்தனியாக எழுதி அவ்வக் குடும்புக்குரிய குடத்தில் இடுவர். பின்னர் குடத்தை நன்றாக குலுக்கி அறியாச் சிறுவன் ஒருவனைக் கொண்டு ஓலைத்துண்டுஒன்றை எடுக்கும்படி செய்வர். அவனால் எடுக்கப்படும் ஓலையில் காணப்படும் பெயருக்குரியவர் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். குடும்பில்உறுப்பினராவதற்கு தகுதிகள் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன. சொந்த மனையில் வீடு கட்டியிருத்தல், குறைந்தது கால்வேலி நிலமுடையவராய் இருத்தல், 35வயதிற்குக் குறையாதிருத்தல், 70 வயதிற்கு மேற்படாதிருத்தல், நான்கு வேதத்தில் ஒரு வேதத்தையோ, ஒரு பாஷியத்தையோ ஓதும் ஆற்றல் பெற்றிருத்தல்என உத்திரமேரூர் சாசனம் குறிப்பிடுகிறது. அடித்தள மக்கள் கிராம சபைகளில் நுழைய விடாமல் தடுப்பதில் இத்தகுதிகள் முக்கியப் பங்காற்றின. மேலும்ஒரு குழுவிலோ, வாரியத்திலோ உறுப்பினராக இருந்து பணியாற்றிய போது ஒழுங்காகக் கணக்கு காட்டத் தவறியவர்கள், அவருடைய உறவினர்கள்,ஒழுக்கமற்றவர்கள், வேட்பாளராகத் தகுதியற்றவர்கள் என்றும் இச்சாசனம் தெரிவிக்கின்றது.<br /><br />இவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உறுப்பினர்களைக் கொண்டு வாரியங்கள் அமைக்கப்படும். ஏரி வாரியம், தோட்ட வாரியம், பஞ்சவார வாரியம், பொன்வாரியம், கலிங்கு வாரியம் கழனி வாரியம் ஆகியன முக்கிய வாரியங்களாகும். இவ்வாரியங்களின் உறுப்பினர்கள் வாரியப் பெருமக்கள்என்றழைக்கப்பட்டனர். ஒவ்வொரு வாரியங்களும் தமக்குரிய பணிகளைச் செய்து வந்தன.<br /><br />பிராமணர் அல்லாதோர் வாழ்ந்த குடியிருப்புக்கள் ஊர்கள் எனப்பட்டன. இவற்றை ஊரவை நிறுவகித்தது. அவையின் நிர்வாகக்குழு, ஆளும் கணம்என்றழைக்கப்பட்டது. வணிகர்கள் மிகுதியாக வாழ்ந்த நகரங்களின் சபை நகரத்தோம் எனப்பட்டன.<br /><br />சமூகம்<br /><br />ராஜராஜனின் காலச் சமுதாயத்தில் சாதி வேறுபாடுகள் ஆழமாக இருந்தன. பிராமணர்கள் ஏற்றம் பெற்றிருந்த சாதியினராக விளங்கினர். அகரங்கள், அக்கிரகாரங்கள், சதிர்வேதி மங்கலங்கள் என்ற பெயர்களில் பிராமணர்களுக்குத் தனிக்கிராமங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. கோவில்கள், மடங்கள் ஆகியன இவர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தன. இலவச உணவும் உறையுளும் நல்கி வேதக்கல்வி புகட்டும் வேதபாட சாலைகளும் இவர்களுக்கென்றே மன்னர்களால் நிறுவப்பட்டன.<br /><br />பிராமணர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் நிலக்கிழார்களாக விளங்கிய வேளாளர்கள் இருந்தனர். கோவில் நிலங்களின் மீது பிராமணர்களுடன் இணைந்து இவர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். இவ்விரு சமூகத்தினரையும் தவிர பல்வேறு கைவினைத் தொழில் செய்து வந்தவர்களும், உழுகுடிகளான, பள்ளர், பறையர் ஆகியோரும் தனித்தனி சாதிகளாக அழைத்திருந்தனர்.<br /><br />தீண்டாமை சோழர் காலத்தில் வேர்விட்டு வளர்ந்திருந்தது. பறையர்களுக்கென்று தனிக்குடியிருப்புகள் இருந்தன. தீண்டாச்சேரி என்று இக்குடியிருப்புகள் அழைக்கப்பட்டன. ஆயினும் இவர்களில் சிலர் சொத்துரிமை உடையவர்களாகவும் இருந்தனர்.<br /><br />ஆடலிலும், பாடலிலும் வல்ல பெண்டிரை விலைக்கு வாங்கியும், வன்முறையில் கைப்பற்றிக் கொண்டும் கோவில் பணிகளில் ஈடுபடுத்தினர். கோவிலைப் பெருக்கி மெழுகுதல், மாலை தொடுத்தல் தேவாரம் ஓதுதல், நடனமாடுதல், நாடகங்களில் நடித்தல் ஆகியன இவர்களின் முக்கியப் பணிகளாக அமைந்தன. தலைக்கோலிகள், தளிச்சேரிப் பெண்டுகள், பதியிலார், தேவரடியார் என்று இவர்களுக்குப் பெயர்கள் வழங்கின.<br /><br />அடிமைமுறை சோழர் காலத்தில் நிலை பெற்றிருந்தது. மன்னர்களும், வளம் படைத்தவர்களும் ஆண்களையும், பெண்களையும் விலைக்கு வாங்கிக் கோவில்களுக்கும், மடங்களுக்கும் தானமாக வழங்கினர். அடிமை விற்பனை, ஓலையில் பத்திரம் போல் பதிவு செய்யப்பட்டது. இது ஆளோலை, ஆள்விலைப் பிரமாண இசைவுத் தீட்டு, அடிமை விற்பனைப் பத்திரம் எனப் பெயர் பெற்றது. வறுமையின் காரணமாகத் தம் குடும்ப உறுப்பினர்களை விற்பதும் தம்மைத்தாமே விற்றுக் கொள்வதும் நிகழ்ந்துள்ளன. ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த அடிமை தீண்டா அடிமை என்றழைக்கப்பட்டார். இவ்வாறு அடிமைகளானவர் மீது மாடுகளுக்கு இடுவது போல் இலச்சினை பொறிக்கப்பட்டது. அரண்மனை அடிமைகளுக்குப் புலிச்சின்னமும், சிவன் கோவில் அடிமைகளுக்குத் திரிசூலச் சின்னமும், வைணவ கோவில் அடிமைகளுக்குச் சங்குச் சின்னமும், இலட்சினையாக இடப்பட்டன. நெற்குற்றுதல், வேளாண் பணிகள், கோவிற் பணிகள் ஆகியன அடிமைகளின் முக்கிய பணிகளாகும். தங்களை மட்டுமின்றி தங்கள் பரம்பரையினரையும் அடிமைகளாக விற்றுக் கொண்டதை இவர்களையும் இவர்கள் வர்க்கத்தாரையும் பரம்பரை பரம்பரையாக, வழியடிமை, யானும் எம் வம்சத்தாரும் என்று கல்வெட்டுக்களில் காணப்படும் தொடர்கள் உணர்த்துகின்றன.<br /><br /><br />சமயம்<br /><br />ராஜராஜனின் காலத்தில் அரசு சமயமாக சைவம் விளங்கியது. சிவனுக்கு முக்கியத்துவம் இருந்தது. பல்லவர் காலத்தில் வளரத் தொடங்கிய சைவம் சோழர் காலத்தில் வளர்ச்சியின் உச்சத்தை எட்டியது. சைவ சமயத்தின் தத்துவமாக சைவ சித்தாந்தம் உருப்பெற்று செல்வாக்குற்றது. மறைந்து கிடந்த தேவாரப் பாடல்கள் ஏழு திருமுறைகளாக வகுக்கப்பட்டு கோவில்களில் ஓதப்பட்டன. இதைக் கண்காணிக்க தேவார நாயகம் என்ற அதிகாரி நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். கோவில்களில் நாள்தோறும் விளக்கேற்றவும், தேவாரம் பாடவும், திருவிழாக்கள் நிகழ்த்தவும் மன்னர்களும் பொதுமக்களும் மானியம் வழங்கினர். சைவ வைணவ கோவில்களுக்கு வழங்கப்பட்ட நிலமானியங்கள் தேவதானம் எனப் பெயர் பெற்றன.<br /><br />தஞ்சை கோவில்<br />தஞ்சை பெரிய கோவிலின் கோபுரம் அல்லது விமானம் ஒரே கல்லால் கிட்டத்தட்ட 80 டன் எடை கொண்டது.(ஆனால் திருச்சிராப்பள்ளி நகரிலிருக்கும் டாக்டர் மா. இராசமாணிக்கணார் வரலாற்று ஆய்வு மையத்தின் இயக்குநர், வரலாற்று ஆய்வு மேதை டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன் அவர்கள் தமது ஆய்வர்களோடும் இந்தியத் தொல்லியல் அளவீட்டுத்துறையின் அலுவலர்களின் துணையுடனும் விமானத்தின் உச்சிவரை ஏறி இது ஒரே பாறையால் ஆனது அல்ல, பல கற்களை இணைத்து ஒரே பாறை போன்று தோற்றும் வண்ணம் மிக நேர்த்தியாக இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றும் கண்டறிந்திருக்கிறார்.) பக்கத்தில் மலையோ அல்லது பெரிய பாறையோ இல்லாத இடத்தில் எவ்வளவு பெரிய கல் எங்கிருந்து எப்படி கொண்டு வரப்பட்டது என்பது இன்னும் மர்மம் தான்.கோவிலை சுற்றிலும் சாய்வான மணல் மேடுகளை அமைத்து யானைகளின் மூலம் கோபுர உச்சிக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது.பாலகுமாரன் எழுதிய உடையார் புதினத்தில் இதை பற்றி விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது<br />.<br /><a title="http://3.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHERATUu34I/AAAAAAAAAmU/sLntbh-n6Ws/s1600-h/thanjavur2.gif" href="http://3.bp.blogspot.com/_DtCbismZzeQ/SHERATUu34I/AAAAAAAAAmU/sLntbh-n6Ws/s1600-h/thanjavur2.gif"></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />தஞ்சாவூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கற்பாறைகள் மிகவும் குறைவு. ஆகவே, ஆரம்ப காலத்தில் செங்கல் மற்றும் சுண்ணாம்புக் கலவையைப் பயன்படுத்தியே கோயில்கள் கட்டப்பட்டன. இதை மாற்றியமைத்தவர் கண்டராதித்த சோழரின் (ஆட்சி: கி.பி. 949 -957) மனைவி செம்பியன்மா தேவியார்! பிறகே சோழமண்ணில் அற்புதமான கற்கோயில்களைக் கட்டத் துவங்கினார்கள். பெரியகோயில் மூலம் அதன் உச்சத்தைத் தொட்டான் ராஜராஜசோழன்!<br />வீரசோழ குஞ்சர மல்லன், நித்த விநோத பெருந்தச்சன் மற்றும் குணவான் மதுராந்தகன் - இந்த மூவரும்தான் பெரிய கோயிலைத் திட்டமிட்டுக் கட்டிய தலைமை அர்க்கிடேக்டோடுகள்! கோபுரத்தின் நிழல் தரையில் விழாது என்ற கூற்று பொய் .கோபுரத்தின் நிழல் தரையில் நன்றாகவே விழும்! .கோயிலுக்குமுன் உள்ள ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட பெரிய நந்தி பிற்பாடு நாயக்கர் ஆட்சிக் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டது<br /><br /><a title="http://video.google.com/videoplay?docid="" href="http://video.google.com/videoplay?docid=-5096103596865842301">தெனிந்திய அரசுகள் மற்றும் ராஜ ராஜ சோழனை பற்றிய ஒரு நிழற்படம் </a><br /><br /><br /><br /><br />கல்கியின் பொன்னியின் செல்வனின் புத்தகத்தில் வரையப்பட்டுள்ள குந்தவை மற்றும் நந்தினி படங்கள்.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />கி.பி.1014'ல் கும்பகோணத்துக்கு ஆறு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலுள்ள உடையலூரில் ராஜராஜன் இறந்தார். அங்கே மன்னரைப் புதைத்த இடத்தில் ஒரு பள்ளிப் படைக் கோயில் கட்டப் பட்டது. ( ஒட்டன்தோப்பு கிராமத்தில், வயற்புரத்தில் ஒரு மூலையில் உள்ள மணல் மேடுதான் பள்ளிப்படையின் மிச்சம். அங்கே, புதையுண்டிருக்கும் சோழர் காலத்திய சிவலிங்கத்தையும் நாம் காணலாம்! )<br />சோழரின் 450 ஆண்டுகால புக்ழபெற்ற வாழ்வு விஜயாலய சோழனின் காலத்தில் தொடங்கியது. ஆயினும் அவர்தம் மகோன்னத காலம் ராஜராஜன் என்ற அந்தப் பெரும் ஆற்றல் அரியணை ஏறியபோதுதான் தொடங்கியது. அந்த ஆற்றல் ஏற்படுத்திய அலையில் சில நூற்றாண்டுகள் பயணம் செய்து, விஜயாலய சோழனின் நேர்வழி வாரிசுகள் 1279ல் அழிந்து போனதோடு சோழரின் இனம் யாருமே நன்றி நினைக்காத ஒரு நிலையில் புவியின் பரப்பிலிருந்தே மரைந்து போனது.ஆயினும் ராஜராஜன் என்ற ஒப்பில்லா மறத்தமிழனின் புகழ் ராஜராஜீஸ்வரம் என்ற அவர் கல்லில் எழுதிய காவியம் இருக்கும்வரை நிலைத்திருக்கும். உலகமும் அவரைக் கைகூப்பித் தொழும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-5634189409865463568?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-29366057127419339842010-07-19T23:06:00.000-07:002010-07-19T23:08:51.500-07:00<span class="">தனுஷ்கோடி (Dhanushkodi) <a title="தமிழ் நாடு" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AE%BF%E0%AE%B4%E0%AF%8D_%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%9F%E0%AF%81">தமிழ் நாட்டில்</a> <a title="இராமேஸ்வரம்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AF%87%E0%AE%B8%E0%AF%8D%E0%AE%B5%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D">இராமேஸ்வரம்</a> தீவின் தென் கோடியில் உள்ள நகரமாகும். இது <a title="பாம்பன்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%A9%E0%AF%8D">பாம்பனுக்கு</a> தென் கிழக்கே உள்ளது.<br />இங்குள்ள <a title="வங்கக் கடல்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%B5%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%95%E0%AF%8D_%E0%AE%95%E0%AE%9F%E0%AE%B2%E0%AF%8D">வங்கக் கடலும்</a> <a title="இந்தியப் பெருங்கடல்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%87%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%AA%E0%AF%8D_%E0%AE%AA%E0%AF%86%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%9F%E0%AE%B2%E0%AF%8D">இந்தியப் பெருங்கடலும்</a> கூடுமிடம் புகழ் பெற்றது. இங்கு குளித்தால்தான் <a title="காசி யாத்திரை (இன்னமும் எழுதப்படவில்லை)" href="http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AE%BF_%E0%AE%AF%E0%AE%BE%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%88&amp;action=edit&amp;redlink=1">காசி யாத்திரை</a> முடிவுறுவதாக <a title="இந்து" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%87%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81">இந்துக்கள்</a> நம்புகின்றனர்.</span><br /><span class=""><strong>1964 புயல்</strong><br />முதன்மைக் கட்டுரை: <a title="தனுஷ்கோடி புயல், 1964" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%81%E0%AE%B7%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%9F%E0%AE%BF_%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%AF%E0%AE%B2%E0%AF%8D,_1964">தனுஷ்கோடி புயல், 1964</a> <a title="1964" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/1964">1964</a> ஆம் ஆண்டு <a title="டிசம்பர் 23" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%9F%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AE%AE%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AF%8D_23">டிசம்பர் 23</a> இல் <a title="மன்னார் வளைகுடா" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%AE%E0%AE%A9%E0%AF%8D%E0%AE%A9%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AF%8D_%E0%AE%B5%E0%AE%B3%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%9F%E0%AE%BE">மன்னார் வளைகுடாவில்</a> ஏற்பட்ட புயல் கரையை கடந்த போது ராட்சத அலைகள் எழுந்து ஊருக்குள் புகுந்தது. தனுஷ்கோடி நகரமே கடலால் மூழ்கடிக்கப்பட்டது. தனுஷ்கோடியையும் பாம்பனையும் இணைத்த இருப்புப்பாதை வீசிய கடும் புயலில் அடித்து செல்லப்பட்டது. இதன்போது <a title="சென்னை" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%9A%E0%AF%86%E0%AE%A9%E0%AF%8D%E0%AE%A9%E0%AF%88">சென்னையில்</a> இருந்து <a title="இராமேஸ்வரம்" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AF%87%E0%AE%B8%E0%AF%8D%E0%AE%B5%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D">இராமேஸ்வரம்</a> சென்று கொண்டிருந்த <a title="தொடருந்து" href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AF%8A%E0%AE%9F%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81">தொடருந்து</a> அடித்துச் செல்லப்பட்டதில் அதில் சென்று பயணித்த 123 பேரும் கொல்லப்பட்டனர்.<a href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%81%E0%AE%B7%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%9F%E0%AE%BF#cite_note-0#cite_note-0">[1]</a>. அதிகாலையில் நடந்த இந்த கோர தாண்டவத்தில் மொத்தம் 2000 பேர் வரை உயிரிழந்தனர். அதன் பின்னர் தமிழ் நாடு அரசு இந்த ஊரை வாழத்தகுதியற்றதாக அறிவித்தது</span><br />தமிழக மக்களால் மறக்க முடியாத தினங்கள் பல. அதில் ஒன்று தனுஷ்கோடியை கடல் தின்ற தினம். தமிழக கடலோரப் பகுதிகளை 2004ம் ஆண்டு டிசம்பர் 26ம் தேதி சுனாமி ஆழிப் பேரலை புரட்டிப் போட்டு விட்டுப் போனதற்கு முன்பே, தனுஷ்கோடியை அந்த சுனாமி முத்தமிட்டு, விகாரமாக்கி விட்டுச் சென்ற தினம்தான் (டிசம்பர் 23).1964ம் ஆண்டு டிசம்பர் 23ம் தேதியன்று தனுஷ்கோடியைத் தாக்கிய சுனாமி, அழகிய தனுஷ்கோடியை சின்னாபின்னமாக்கி, அலங்கோலப்படுத்தி விட்டுப் போனது.மன்னார்வளைகுடாவில் ஏற்பட்ட புயல் கரையை கடந்த போது ராட்சத அலைகள் எழுந்து ஊருக்குள் புகுந்தது. அதை அப்போது கடல் கொந்தளிப்பு என்று பொதுவான வார்த்தையால் அழைத்தனர்.அன்றெல்லாம் சுனாமி என்றால் என்ன என்றே அக்காலத்து மக்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் நமது காலத்தில் நம்மைத் தாக்கிய சுனாமியைப் போன்ற ஆழிப் பேரலைதான் அன்றைய தனுஷ்கோடியையும் அலைக்கழித்துள்ளது.<br />இந்த அலை 20 அடி உயரத்துக்கு ராட்சத அளவில் எழும்பி வந்தது. ராமேஸ்வரம் தீவின் கிழக்கு முனையில் தனுஷ்கோடி நகரம் இருந்தது. 500-க்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் கொண்ட அழகிய மீனவ நகரம்.அப்போது அதிகாலை 3 மணி இருக்கும். மீனவ மக்களும், பிறரும் நிம்மதியாக கண்ணயர்ந்திருந்த நேரம் அது. ஆனால் கடல் மட்டும் காட்டுத்தனமாக விழித்துக் கொண்டிருந்தது.பொங்கி வந்த கடல் வெள்ளமும், திரண்டு வந்த ஆழிப் பேரலைகளும், தனுஷ்கோடிக்குள் புகுந்து, புரட்டிப் போட்டது. நகரமே கடலால் மூழ்கடிக்கப்பட்டது நகரிலிருந்த முக்கால்வாசிப் பேர் முகவரி தெரியாமல் கடல் அன்னையின் கோரப் பிடியில் சிக்கி உயிரிழந்தனர்.அப்போது சென்னையில் இருந்து ராமேசுவரத்துக்கு ஒரு ரயில் போய்க் கொண்டிருந்தது. அதற்கு அப்போது போட் மெயில் என்று பெயர். தனுஷ்கோடி வரை செல்லும் இந்த ரயிலில் தமிழ்நாட்டில் பிறபகுதிகளில் இருந்து பயணிகள் தனுஷ்கோடி சென்று அங்கிருந்து கப்பல் மூலம் இலங்கை செல்வார்களாம். அப்போதெல்லாம் இலங்கைக்கும், நமக்கும் நல்லுறவும், பயணப் போக்குவரத்தும் இருந்து வந்தது.எனவே இலங்கை செல்ல ஏராளமான பயணிகள் அதில் இருந்தனர். தனுஷ்கோடியைத் தாக்கிய புயலுக்கும், ஆழிப் பேரலைக்கும் இந்த ரயிலும் தப்பவில்லை. அப்படியே கடலுக்குள் இழுத்துப் போட்டு விட்டது போட் மெயிலை, கடலில் எழுந்து வந்த ஆழிப் பேரலை.அதிகாலையில் நடந்த இந்த கோர தாண்டவத்தில் 2000 பேர் உயிரிழந்தனர். அழகிய தனுஷ்கோடி அடியோடு அழிந்தது. மண் மூடிப் போன மேடாக மாறிப் போனது. புயல் வந்து புரட்டிப் போட்டதன் அடையாளமாக இன்றும் மிச்சமிருப்பது சிதிலமடைந்த ஒரு தேவாலயம். சில கட்டடங்கள் மட்டுமே.தனுஷ்கோடியைப் புதுப்பிக்க நமது அரசுகள் ஏனோ மறந்து போய் விட்டன. இருப்பினும் தனுஷ்கோடியில் இன்றும் சில மீனவ குடும்பங்கள் வசிப்பதைக் காணலாம். அவர்களும் கூட தனுஷ்கோடிக்கு வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளை நம்பியே வாழ்ந்து வருகின்றனர். சுடச் சுட மீன் சுட்டுத் தருவது உள்ளிட்டவற்றை செய்து வருகின்றனர். ஒரு காலை கடலுக்குள்ளும், இன்னொரு காலை கடல் மண்ணிலுமாக வைத்து தனுஷ்கோடி தடம் மாறிப் போய்க் கிடக்கிறது.தனுஷ்கோடியின் ரயில் நிலையத்தை கடல் கொண்டு விட்டது. ரயில் தண்டவாளம் மட்டும் பாதி கடலுக்குள் சென்றபடி காட்சி அளிக்கிறது - கடந்த காலத்தில் தாங்கள் ‘தடம் புரண்ட’ கதையை சொல்லியபடி.ராமேஸ்வரம் வரும் யாத்ரீகர்கள், சுற்றுலாப் பயணிகள், ஒரு எட்டு தனுஷ்கோடிக்கும் சென்று வருவது வழக்கம். இப்படி வந்து செல்பவர்களால்தான் இன்னும் தனுஷ்கோடி நமது மன ‘டைரி’யிலிருந்து அழியாத காவியமாக உள்ளது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-2936605712741933984?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-7164406614147408332010-02-10T19:58:00.000-08:002010-02-10T19:59:11.906-08:00<a href="http://sathuragirisundaramahalingam.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html">sathuragiri is a miracle place and lovely peace full place: தை அம்மாவசை அன்று கங்கன சூரிய கிரகணம் முடிந்து நடந்த உதிரயனகால அம்மாவசை பூஜை</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-716440661414740833?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-13180649604510891812010-02-10T19:57:00.000-08:002010-02-10T19:57:31.709-08:00<a href="http://sathuragirisundaramahalingam.blogspot.com/2010/01/blog-post.html">sathuragiri is a miracle place and lovely peace full place: சதுரகிரியில் வருடத்திருக்கு ஒரு முறை நடக்கும் சித்தர் பூஜை மிக சிறப்பானது</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-1318064960451089181?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-19651246652803822582010-02-10T01:51:00.000-08:002010-02-10T03:49:04.306-08:00<div><div><div><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436552390562408290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KDmFpF52I/AAAAAAAAAHo/zOkTL00rJ8g/s320/sathuragiri.jpg" border="0" /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KEHpkACiI/AAAAAAAAAHw/5Wk4c_n4XLg/s1600-h/oldPhoto.jpg"><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436552967140411938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 269px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KEHpkACiI/AAAAAAAAAHw/5Wk4c_n4XLg/s320/oldPhoto.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;color:#006600;"> </span><br /><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KCoEUjPTI/AAAAAAAAAHg/OnSbGTgMOEU/s1600-h/santhanam.jpg"><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436551325055925554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 268px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KCoEUjPTI/AAAAAAAAAHg/OnSbGTgMOEU/s320/santhanam.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><br />சாதாரண மலைகளைப் போலல்ல இது. வீரியம் நிறைந்த வினோதமான மலை. கணக்கற்ற இரகசியங்களைத் த‎ன்னுள்ளே பொதித்துக் கொண்டு அமைதியாய்க் காணப்படும் அபூர்வ மலை.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436568695884380162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 301px; CURSOR: hand; HEIGHT: 197px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KSbLsyeAI/AAAAAAAAAIA/FY0T4w9v5o8/s320/second.JPG" border="0" /><br />சித்தர்களி‎ன் இராஜ்ஜியமாகவும், அபாயகரமான காட்டுவாழ் விலங்கினங்களி‎ன் புகலிடமாகவும், அபூர்வ சக்திகள் படைத்த மூலிகைகளி‎ன் வாழ்விடமாகவும் விளங்கும் இம்மலை, பரம்பொருள் சிவபரமாத்மாவி‎ன் அருட்கடாட்சம் பெற்றபடியால் சிவ‎ன்மலை எ‎ன்றும் மகாலிங்க மலை எ‎ன்றும் அழைக்கப்படுகிறது.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436567426663189202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KRRTe4CtI/AAAAAAAAAH4/vjAZsiO8gRk/s320/first.JPG" border="0" /><br />சிவனும் பார்வதி தேவியும் இங்கே நிரந்தரமாகத் தங்கியிருந்து பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிப்பதாக சித்தர்களுக்கு வாக்குத் தந்திருப்பதால் இவ்விடம் தென்கயிலாயம் எ‎ன்றும் அழைக்கப்படுகிறது.</span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436576022679625778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 301px; CURSOR: hand; HEIGHT: 197px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S3KZFqI5oDI/AAAAAAAAAII/qxq5JZlWJic/s320/Third.JPG" border="0" /><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#006600;">இம்மலை அஷ்டமாசித்திகள் பெற்ற பதினெட்டு சித்தர்களி‎ன் தலைமையிடமாகவும், மற்றும் பல சித்தர்கள் கூடி தத்தம் ராய்ச்சிகளை விவாதிக்கும் இடமாகவும் அறியப்படுகிறது. இம்மலையிலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான குகைகளில் தங்கியிருந்து சிவனை வணங்கி வழிபட்டு வந்ததுட‎ன் மக்களி‎ன் நோய் தீர்க்கும், துன்பங்களைக் களையும் மருந்துகளைக் கண்டுபிடிக்கும் ராய்ச்சிகளிலும் சித்தர்கள் ஈடுபட்டு வந்துள்ள‎னர். சித்தர்பூமியாம் சதுரகிரியில் எண்ணற்ற மூலிகைகள் நிறைந்த வனம் உள்ளது. இன்றும் இம்மலையில் சித்தர் பெருமக்கள் அரூபமாக வாழ்ந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. சித்தர்களி‎ன் அதிர்வலைகள் மலையெங்கும் நிறைந்திருப்பதால் அதில் சிறிதாவது தமது உடலில் ஒட்டட்டும் என பக்தர்கள் விரும்பி ‏இங்கு வருகின்றனர்.</span></div><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#006600;">அமைவிடம் சதுரகிரி, தமிழ்நாட்டில் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் வத்றாப் என அழைக்கப்படும் வத்திறாயிருப்பு அரு‏கில் உள்ள தாணிப்பாறையில் உள்ளது. வத்றாப்பிலிருந்து சுமார் 10 கிமீ தொலைவிலும், வத்றாப் விலக்கிலிருந்து சுமார் 7 கிமீ தொலைவிலும் தாணிப்பாறை அமைந்துள்ளது. தெ‎ன்னந்தோப்புகளும், மாந்தோப்புகளும், கொய்யாத் தோப்புகளும் சூழ தாணிப்பாறை ரம்மியமாய் காட்சியளிக்கும். மலையி‎‎ன் அடிவாரத்திலிருந்து ஏறக்குறைய எட்டு கிமீ தூரத்தில் உச்சியில் மகாலிங்கம் ச‎ன்னதி அமைந்துள்ளது. ஒரு மலையல்ல, இரு மலையல்ல.. ஏழு மலைகளைக் கடந்துதா‎ன் கோவிலைச் சென்றடைய முடியும். ‎மலைகள் சுற்றிலும் சதுர வடிவில் அமைந்த படியால் சதுரகிரி எ‎ன்று பெயர்பெற்றதாகவும் சொல்கிறார்கள். நா‎ன்கு பெரிய மலைகள் கோவிலைச் சுற்றிலும் அரண் போல் அமைந்திருப்பதாலும் அவ்வாறு பெயர் பெற்றதாகச் சொல்வதும் உண்டு. ‘சதுர’ எ‎ன்றால் நா‎ன்கு, ‘கிரி’ எ‎ன்றால் மலை. சுற்றிலும் பெரிய மலைகள் இருந்தாலும் சிறு சிறு கிளை மலைகளும் உண்டு. ‏இவற்றையெல்லாம் தாண்டித்தா‎ன் மேலே செல்ல வேண்டும். ஒரு மலைக்கும் இன்னொரு மலைக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி காட்டாற்றி‎‎ன் போக்கிடமாக உள்ளது.<br /><br />தல புராணம்கைலாயத்தில் சிவபெருமானையும் பார்வதியையும் தேவாதி தேவர்களும், ரிஷிகளும், முனிவர்களும் வழிபட்டு வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் இருவரையும் பிரதட்சணமாகச் சுற்றி வந்து வணங்கினர். பிருங்கி மகரிஷி என அழைக்கப்படும் தவ சிரேஷ்டப் பெருமகனார் மட்டும் சிவபெருமானை மட்டுமே சுற்றி வந்து வணங்கினார், பார்வதியை தவிர்த்துவிட்டு. பார்வதி சிவனைப் பார்த்து ஏன் அவர் தன்னைச் சுற்றி வரவில்லை எனக் கேட்டார். பூலோகத்தில் அனைத்தையும் துறந்துவிட்டு மோட்சகதியைத் தேடி தன்னிடம் வருவோருக்குத் தாம் மோட்சத்தை அளிப்பதாகப் பதிலளித்தார் பரமாத்மா. உலக இன்பங்களை அனுபவிக்க விரும்பும் பக்தர்கள் அவற்றை அடையும் சக்தியை தேவியிடமிருந்து பெறுவதால், தங்கள் இருவரையும் சேர்த்து வணங்குகி‎ன்றனர். ஆனால் பிருங்கி முனிவரோ தமக்கு மோட்சகதி மட்டும் கிடைத்தால் போதும் என விரும்புவதால் அவர் த‎ன்னை மற்றும் சுற்றி வந்து வணங்கியதாக மேலும் கூறினார் சிவ‎ன். இவ்வாறு பரம்பொருள் கூற, தன்னைத் தவிர்த்துவிட்டாரே எ‎‎‎ன்று கோபம் கொண்ட பார்வதி தேவி பிருங்கி மகரிஷிக்கு சாபமிட்டார், அவருடைய சக்தியெல்லாம் இழக்கட்டும் என்று. சக்தியை இழந்த மகரிஷி தடுமாறி கீழே விழ, த‎ன்னுடைய அடியாரைக் காக்கும் விதமாக ஓர் ஊ‎ன்றுகோலை எடுத்து சிவ‎ன் வீச, அதைப் பிடித்துக்கொண்டு தட்டுத் தடுமாறி பிருங்கி மகரிஷி வெளியேறினார். த‎ன்னை சிவனுட‎ன் இணைத்துக் கொண்டால் மட்டுமே த‎ன்னுடைய விருப்பங்களை நிறைவேற்ற முடியும் எ‎ன எண்ணிய பார்வதி, பரமாத்மனின் இடப்புற உடலாகத் த‎‎ன்னை ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டி தவம் செய்யப் புறப்பட்டார். பரம்பொருளை விட்டுப் பிரிந்த பார்வதி சதுரகிரி வந்தடைந்து தவம் செய்ய சரியான இடம் தேடி மலையுச்சியை அடைந்து கல்லால மரத்தி‎ன் அடியில் அமர்ந்து சிவனைக் குறித்து தியானம் செய்யலானார். இந்த மரம் சட்டநாத முனிவரின் குகைக்கருகில் இருக்கிறது. அவ்வனப் பகுதி 12 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வறட்சியி‎ன் பிடியில் சிக்கியிருந்தது. தெய்வமகளி‎ன் வருகையால் மரங்கள் மலர்ச்சியடைந்தன. செடிகளும், கொடிகளும் பூச்சொறிந்தன. புத்துணர்வு பெற்றது வனம். தெய்வத்தி‎ன் வருகையறிந்த சட்டநாதர் அவரை வரவேற்று, வந்த காரணத்தை வினவினார். பார்வதி தேவி‎யின் விளக்கத்தைக் கேட்டறிந்த சட்டநாதர், அவரது தவம் நிறைவேற அனைத்து உதவிகளையும் செய்தார்.பார்வதி தேவி சந்தனத்தைக் குழைத்து அத‎ன் மூலம் லிங்கம் ஒ‎ன்றை பிரதிஷ்டானம் செய்தார். அந்த லிங்கத்தை அனுதினமும் தவறாது பூஜித்து வந்த தேவி, கடும் தவத்தை மேற்கொண்டார். மனமுருகிய சிவ‎ன் தேவியி‎ன் தவத்தினை மெச்சி, த‎ன்னுடைய ரிஷப வாகனத்தில் காட்சி தந்து, தேவி வேண்டிய வரத்தினை அருளினார். சந்தன லிங்கத்தை தேவியே பூஜித்து வழிபட்டமையால் அதை தவத்தில் உயர்ந்த ரிஷிகளும், முனிவர்களும், சித்தர் பெருமக்களும் மட்டுமே பூஜிக்க வேண்டுமெ‎ன்று ஆணையிட்டார். இவ்வுலக வாழ்க்கையை விரும்பும் பக்தர்கள் த‎ன்னை இங்கே வந்து வழிபட்டால், இவ்வுலக வாழ்வி‎ன் இன்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டே அவர்கள் மோட்சகதியை அடையும் பக்குவத்திற்கு உட்படுத்தப்படுவார்கள் எனவும், இறுதியாக த‎ன்னுடன் இணைவார்கள் எ‎ன்றும் அறிவித்தார். அத‎ன் பின் எல்லோரையும் ஆசிர்வதித்த சிவபரமாத்மா த‎ன்னுடன் இணைந்த தேவியுட‎ன் அர்த்தநாரியாக கைலாயம் திரும்பினார். பி‎ன்னர், சட்டநாத முனி சந்தன மகாலிங்கத்தை வழிபட, அவருக்குப் பி‎ன் அவருடைய சீடர் காணாங்கி முனி வழிபட்டு வந்தார். இதுவே தல வரலாறு.</span></div><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#006600;"></span></div><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#663366;">Sathala Puranam</span></strong><br /></span><br />Once at Kailash, Lord Siva and Parvathi were worshipped by several saints, ganas, siddhars and sanyasis. When everybody made pradakshinam to both one Maharishi called "Bringi" made pradakshinam to Lord Siva only, ignoring Parvathi. When Parvathi asked Lord Siva as to why Bringi Maharishi did not pay his tributes to her, Lord Siva explained that those who have left everything and think only about "Moksha House" will perform duties that way and at the end they will join me and those who wish to enjoy "Ishta Kamya Moksha" will worship her and enjoy everything in life. Since everybody wanted to enjoy "Ishta Kamya Moksha" in life they paid their tributes to both and this Bringi wanted only "Moksha", he paid tributes only to Lord Siva. On hearing this Parvathi Devi cursed Bringi Maharishi and he lost all flesh from his body since flesh is sakthi form. Bringi Maharishi was unable to stand without sakthi and fell down. On seeing this Lord Siva, to protect his devoted/realised disciple, threw a stick with which, the Maharishi walked away.<br />On seeing this, Parvathi decided that if only she become "Ardha Nari " on left side of Siva, she will be able to achieve her goals and thought to do a pooja/thavam/penance to appease Lord Siva to grant her the position. Parvathi Devi left Lord Siva and went to find a suitable place and on reaching the hill she sat under the shades of "Kallala Tree" and started her meditation. The tree was near to "Sattanadha Muni Siddhar" cave. There was no rain for nearly 12 years in that place and on the presence of Goddess, the entire place flowered back with greenary. On seeing the Goddess, the Muni went and received her by paying tributes and enquired about her arrival at the place. On hearing the message, the Muni arranged everything and Parvathi Devi made a Prathishtanam of Linga with Sandalwood Paste.<br />Goddess worshipped Lord Siva with flowers, mantras and meditation. On being appeased, Lord Siva appeared on his "Rishaba Vahana" and accepted the demand of Goddess. On their return Lord Siva proclaimed that since the Siva Lingam was worshipped by Parvathi Devi, it should be worshipped only by Maharishis only and those who wish for "Kamya Loka" should not do pooja to the lingam. And if they do so, they may stand to hate "Ishta Kamya Loka" and will become "Moksha Desired" person and ultimately join him. Lord Siva blessed everybody and went away. After that, Satta Natha Muni worshipped the "Santhana Lingam" and "Chanangi Muni" followed suit.<br />It is also said in Siva Puranam that the four Vedas joined together and formed this mountain and that is why it is called Chathur(ved)agiri<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#663366;"><strong>Other Sanctums<br /></strong></span><br />§ At Santhana Mahalingam Temple, separate sanctums for 18 Siddhars, Lord Ganesha, Lord Muruga, Santhana Mahadevi (Goddess) and Navagrahas, are there.<br />§ At Sundara Mahalingam Temple, there are two separate sanctums viz., Sundara Murthy at the entrance of the temple and Lord Sundara Mahalingam are there.<br />§ On the way to the hill up to Sundara Mahalingam, the following sanctums are there.<br />§ At Thaniparai entrance, separate sanctums for Lord Ganesha, Rajakali Amman, Pechi Amman and Karuppa Swami.<br />§ At Kora Kunda (Korakkar), two sanctums of Sivalingams inside two separate caves.<br />§ On the way up twin Lingams in a single sanctum called "Rettai Lingam". (Sankaran Narayanar Lingams).<br />§ Vana Durga sanctum.<br />§ Pilavadi Karuppaswamy sanctum.<br />§ From Sundara Mahalingam up to the top of the hill the following sanctums are there deep in the forest.<br />§ Vana Durga<br />§ Oonjal Karuppan Swamy<br />§ Korakkar Scripture Rock<br />§ Vella Ganapathi (White colored Lord Ganesha)<br />§ Nadu Kattu Ganapathi<br />§ Naga Kanni Kavu<br />§ Periya Mahalingam<br />§ Thavasi Cave (where it is said that Siddhars are still there and one can enter only with their permission).<br /><br /><br /><br />Devotees are requested to climb the mountain only from Thaniparai Region. There are so many other ways from different directions to Top of the hill. But they are very dangerous. Atleast the devotee can find some other person within a gap of 5 minutes while climbing/getting down from Thaniparai direction. How to Reach Sathuragiri </span></div><span style="font-family:verdana;color:#006600;"><br /><br /><br /><div><br />§ This place is situated in Virudhunagar District in Tamilnadu (Southern India). The nearest Airport is Madurai and the nearest Railway Station is Srivilliputhur.<br />§ Pilgrims coming from Chennai direction has to come to Madurai and get down at Krishnan Koil Bus Stop before Srivilliputhur and then go to Watrap (Vatthirairuppu). From Watrap to Thaniparai, the base of the hill. Buses are available even from Srivilliputhur itself to Watrap and Taniparai.<br />§ Pilgrims travelling from South has to pass Nagerkoil > Tirunelveli > Rajapalayam > Srivilliputhur > Watrap > Thaniparai.<br /><strong><span style="color:#663366;">Do's and Dont's<br /></span></strong>§ Sathuragiri is not a place for research. Avoid it.<br />§ The forest section starts from Thaniparai.<br />§ For the first timer, it takes 6 to 7 hours to climb up to Top. Rest, can reach the top within 4 to 5 hours.<br />§ Do not take heavy luggage. It will be very tough to climb.<br />§ Have drinking water, torch light, blanket and small snacks. Have medicines at hand. The diabetics, have to keep some sweets, in case. People having heart problem are strongly advised not to climb.<br />§ Head load carriers are available. Up to 35 Kg an amount of Rs.110/- is charged as coolie. Beyond 35 Kg it is Rs.160/- per head.<br />§ Do not pluck flowers, leaves etc on the way or break any branch of the tree. Everything belong to the Lord. Each and every thing in the hill has got power.<br />§ Please avoid bringing in plastic bags, even it is inevitable, do not dispose in the hill or dump among bushes.<br />§ Do not climb alone or get down unless you are sure about the pathway. All animals except Lion is there in the mountain.<br />§ Chanting (manasa) mantras will bring in strength and guidance to Top.<br />§ If you are hungry, some body will give you food. So is for thirst.<br />§ On top of the hill there is no electricity, no range for cell phone, no landline phone connection, shop, hotel, nor lodge.<br />§ Annadhana is going on from morning to evening near both the temples and stay in the shelter provided there before night falls.<br />§ Do not walk in the dark without proper torch light.<br />§ If you happen to see any animal, stay quiet and wait for it to move away and then move. Especially elephants are more dangerous.<br />§ Do not go in to the jungle alone or climb up the hill without proper guide.<br />§ Excellent guides who knows nook and corner of the entire forest are available. Take their assistance to climb further and follow strictly their instructions. </div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>Nobody knows when, where, how, why something happens but if you have been thinking of doing something for quite a long time, it happens! jus like that!</div><br /><br /><br /><div>so we received his aaseervadams and kept moving..there was a sharp right and there was pechiamman and karupasami temple to the right..</div><br /><br /><br /><div>almost did all sorts of tricks to save us from falling off. i had a feeling "climb a hill is almost like meditation..infact the best mediation eyes open! " you allow your mind to wander for a second..lo ! you ll get free transportation service to some distant land!!</div><br /><br /><br /><div>we would have walked a few more steps..watching the tall mountains, dense trees, naughty monkeys..chitchatting! we would not have crossed 2 kms i felt damn hungry. unfortunately we didnt carry any eatables with us. Jus then we found a seperate pathway leading to the "gorakkar" cave.</div><br /><br /><br /><div>"Sree Gorakkar actually resided mostly in Kollimalai. (Kollimalai placed in Namakkal district ofTamilnadu) He holds an outstanding place among the Sidhas. He prepared live medicines having longevity of several thousands of years to His credit. He possessed eight mystic powers in full shape. With opium (GAanja) as the basic herb, He was able to prepare medicines capable of curing diseases. Thus, the herb opium specially called as Gorakkar herb (mooli). He used His medicines for four kinds of human need namely Vaithyam (curing diseases), Vaatham(alchemistry), yogam (Divine physical practice) and gnaanam (spiritual knowledge) and imparted its full secrets to the world. "There in the gorakkar cave i saw a saintly lady in safron robe. She was having a vessel full of kooozhu(porridge). i peeped into the vessel and asked if she would give me some porridge..she immediately answered.."well this is to eat only..wait! be patient ! "..she immediately took some glasses...washed them in the nearby brook..and porridge was served!! heaven on earth!! :)I had around 2 glasses! but later realised that i should not have drank so much. it makes the climb more harder. It was infact tedious from then. we were also surprised to see sivasangu uncle join us at that time..Fortunately Mr sun was missing..it was a very pleasant weather..!</div><br /><br /><br /><div>"Sree Gorakkar actually resided mostly in Kollimalai. (Kollimalai placed in Namakkal district ofTamilnadu) He holds an outstanding place among the Sidhas. He prepared live medicines having longevity of several thousands of years to His credit. He possessed eight mystic powers in full shape. With opium (GAanja) as the basic herb, He was able to prepare medicines capable of curing diseases. Thus, the herb opium specially called as Gorakkar herb (mooli). He used His medicines for four kinds of human need namely Vaithyam (curing diseases), Vaatham(alchemistry), yogam (Divine physical practice) and gnaanam (spiritual knowledge) and imparted its full secrets to the world. "There in the gorakkar cave i saw a saintly lady in safron robe. She was having a vessel full of kooozhu(porridge). i peeped into the vessel and asked if she would give me some porridge..she immediately answered.."well this is to eat only..wait! be patient ! "..she immediately took some glasses...washed them in the nearby brook..and porridge was served!! heaven on earth!! :)I had around 2 glasses! but later realised that i should not have drank so much. it makes the climb more harder. It was infact tedious from then. we were also surprised to see sivasangu uncle join us at that time..Fortunately Mr sun was missing..it was a very pleasant weather..!</div><br /><br /><br /><div>vanadurga<a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-MZGnGGSI/AAAAAAAACqk/lSet7Tsx9mI/s1600-h/P6171973.JPG"> </a>one of them kept asking (defly not me!) "இன்னும் எவ்ளோ தூரம்? இன்னும் எவ்ளோ தூரம்?"we heard one of them cry " hey thats it! we have reached pilavadi karuppu!"<a href="http://bp2.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-OP3Cu-sI/AAAAAAAACrg/bPe734htLhw/s1600-h/P6171997.JPG"></a><a href="http://bp0.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-ONEcbQHI/AAAAAAAACrQ/QaUzqyDji0g/s1600-h/P6171995.JPG"></a><a href="http://bp0.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_A8A0vRmI/AAAAAAAACwU/2P__z34PP-s/s1600-h/P6192058.JPG"></a>This is the famous "eNNai kinaru" (oil well, beneath the stone ) - supposed to have magical oil which can convert anything into gold!!) guarded by dieties headed by karupu samii thought we have reached but then later came to know the final summit is still 2 more kms from that place. There was a pond like thing with water flowing from one end. we decided to refresh by a nourishing bath and then continue ... we took a refreshing for almost an hour..got karupaswami's blessings..and then proceeded..</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>we were eager to reach the summit. Sooner i saw a something on a board hung on a tree "சதுரகிரி" (chaduragiri)..Alt ~ 4000ft<a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-Y-S4_KNI/AAAAAAAACsI/GyTC9MQ5IPU/s1600-h/P6172002.JPG"></a>voila! we reached the sundaramahalingam temple !<a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-aawjngWI/AAAAAAAACsY/4F1W0ns9-7E/s1600-h/P6172004.JPG"></a><a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_ADEEuAHI/AAAAAAAACv0/WnwNfQFDYeg/s1600-h/P6182040.JPG"></a>as we entered the arc..to the left there is "sundaramoorthy " shrine, Lord Shiva installed by the great sage Agasthiyar. (due to the strict poosari i could not take pictures. :))Later further ahead its sundaramahalingam shrine. A very divine place surrounded by the seven serene hills of chaturagiri. The lingam of sundaramahalingam is inlied to 40 degrees to the left. It is said that some king kicked the lingam and he got inclined like that. Also some cow seems to have done abhishekam to the "swayambu" lingam those days. The next was sandana mahalingam. We took a deviation and proceeded towards sandana mahalingam shrine.<a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-aa6GfrTI/AAAAAAAACsg/1mFiPg0smOI/s1600-h/P6172006.JPG"></a><a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_ACzmx3EI/AAAAAAAACvk/ZK7Uy6F0uoo/s1600-h/P6182036.JPG"></a>On our way we came across many annadaana chathrams, of which one was of our sivasangu uncles. i raaaaaaaaaaan inside and landed in safe place! I told myself "sandana mahalingam is not going to go anywhere..let me meet him in the evening !" Others followed..we ate hearts content in the annadaana chathram and what next! we all slept beneath 2 gigantic cotton trees.. <a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-5XcGLwUI/AAAAAAAACu0/7-K8BRzPi6I/s1600-h/P6182022.JPG"></a>i heard a distant roar..i thought may be a bear is approaching..nah! someone was snoring !</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>There is this stalapuranam which i would like to share here .."Once at Kailash, Lord Siva and Parvathi were worshipped by several saints, ganas, siddhars and sanyasis. When everybody made pradakshinam to both one Maharishi called "Bringi" made pradakshinam to Lord Siva only, ignoring Parvathi. When Parvathi asked Lord Siva as to why Bringi Maharishi did not pay his tributes to her, Lord Siva explained that those who have left everything and think only about "Moksha House" will perform duties that way and at the end they will join me and those who wish to enjoy "Ishta Kamya Moksha" will worship her and enjoy everything in life. Since everybody wanted to enjoy "Ishta Kamya Moksha" in life they paid their tributes to both and this Bringi wanted only "Moksha", he paid tributes only to Lord Siva. On hearing this Parvathi Devi cursed Bringi Maharishi and he lost all flesh from his body since flesh is sakthi form. Bringi Maharishi was unable to stand without sakthi and fell down. On seeing this Lord Siva, to protect his devoted/realised disciple, threw a stick with which, the Maharishi walked away.</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>On seeing this, Parvathi decided that if only she become "Ardha Nari " on left side of Siva, she will be able to achieve her goals and thought to do a pooja/thavam/penance to appease Lord Siva to grant her the position. Parvathi Devi left Lord Siva and went to find a suitable place and on reaching the hill she sat under the shades of "Kallala Tree" and started her meditation. The tree was near to "Sattanadha Muni Siddhar" cave. There was no rain for nearly 12 years in that place and on the presence of Goddess, the entire place flowered back with greenary. On seeing the Goddess, the Muni went and received her by paying tributes and enquired about her arrival at the place. On hearing the message, the Muni arranged everything and Parvathi Devi made a Prathishtanam of Linga with Sandalwood Paste. Goddess worshipped Lord Siva with flowers, mantras and meditation. On being appeased, Lord Siva appeared on his "Rishaba Vahana" and accepted the demand of Goddess. On their return Lord Siva proclaimed that since the Siva Lingam was worshipped by Parvathi Devi, it should be worshipped only by Maharishis only and those who wish for "Kamya Loka" should not do pooja to the lingam. And if they do so, they may stand to hate "Ishta Kamya Loka" and will become "Moksha Desired" person and ultimately join him. Lord Siva blessed everybody and went away. After that, Satta Natha Muni worshipped the "Santhana Lingam" and "Chanangi Muni" followed suit.It is also said in Siva Puranam that the four Vedas joined together and formed this mountain and that is why it is called Chathur(ved)agiri.In the evening, we went to the sandanamahalingam shrine!</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>There was a sattanada muni cave .. 18 sidhars, sandanamahalingam and lord muraga, vinayagar, sandanamahadevi, navagrahas..! All devotees were awaiting for the abhishekam. I settled for a tall place(not a tree!) so that i get a good view. It was a pleasant evening. Best time for meditation !<a href="http://bp2.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-4DCs9SDI/AAAAAAAACt8/-tOEWqg96f0/s1600-h/P6172013.JPG"></a><a href="http://bp2.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_ADEDhnNI/AAAAAAAACvs/WFKtxSjq790/s1600-h/P6182037.JPG"></a>Some devotees were singing! some were sitting eyes closed..i was moved to a different world of tranquility. The abhishekam was divine. The moon lit up the skies and posed as if it too were enjoying His grace. The Poornima moon was a delight to see. The Moon nodded "hey stop staring at me and look at the Lord!"</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>Some of us wanted to go to the thavasi paarai(further top, considered to a be good place for meditators) while others were tired. <a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-8CfexMqI/AAAAAAAACvc/GnWO5h-U-54/s1600-h/P6182044.JPG"></a>So this time we were not able to venture out thavasi paarai.Nallathanbi entertained us with stories of chaturagiri, his 14 yrs experiences acquaintance with the holy place, many encounters and lot more. sans TV, net, cell phone rings, buses, cars, noise, smoke, pollution !!!! How far have come from our usual habitats and environment..To my amaze whenever i sat for meditation there I could bring that silence and tranquil almost immediately!<a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_ADQXPCKI/AAAAAAAACv8/ScaOMjuAXAU/s1600-h/P6192048.JPG"></a>It was night again but pilglrims kept coming, the food kept steamingAlready other pilgrims in the hall started packing their things..we started becoming ready! we had our <span class="">ஸ்டீமிங்.</span> The trek downhill was a bit tedious as it was very steep at certain points. One really needs to be careful if you are a beginner. <a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF_A8psa-4I/AAAAAAAACws/RLVn1oLWS8E/s1600-h/P6192083.JPG"></a>I again felt hungry. Luckily some passerby gave me mangoes.. somehow managed to eat it all alone saving the mango from the monkeys..mango in one hand..camera in the other!! imagine!!We were almost close to thaaniparai..while we spotted a nice place for bath..Others rejoiced while i went clicking these naughty monkeys..</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div><a href="http://www.chathuragiri.com/">http://www.chathuragiri.com/</a>.</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>I can think of many reasons why I was in Gandhigram for a year. One other reason was, otherwise i would have never enjoyed the beauty, the innocence, the art and the freshness that dwells in the southern districts of tamilnadu. Especially temples. I have always wondered at the art and architecture of almost all south-indian temples..for their extraordinary brilliance in sculptures, their fabulous architecture, vastness and something more special which im not able to describe.When I first visited the thenkasi temple i was simply awestruck!(i might have to write a seperate article on the thenkasi temple) but for now let me write about another such marvelous temple i recently visited - Sri vadabathrasayanar temple in srivilliputur(srivi in short).It was a long time plan for me to go to the Andal temple..not because of its glorious emblem that it makes..not because it has the tallest tower..not even because some close friend of mine kept telling me to visit the temple :P ..!! But almost every time i cross the srivi station while travelling in the chengotai madurai passenger, the temple have tried to offer me a spectacular view with its tall tower standing sky high and give me a feeling as though asking "tell me.. am i tall? or the podigai hills behind me?! " :) Im sure if any artist would have been in my place would have definitely taken a pen and paper within reach and would have tried to retain that scene.. with sillver clouds rubbing against the majestic podigai as the backdrop and the temple tower attracting every passerby.well!! that day the same thing happened. Actually srivi temple was not in our itinerary. we were on a plan to go on a trek to the chaturagiri hills, near vatraayirupu ( a small town 20 kms west of srivi) .we took the chengotai - madurai passenger at 1600 hrs from chengottai and it was almost 1745 hrs when we reached srivi station. srivi station is a bit away from the actual town. (That we knew only later !!) Bewitched by the beauty of the sunset, the hills, the countryside and a silent breeze carassed us ..so we decided to enjoy the evening by walking till the srivi busstand. the walk made us fresh. i could take a few longshots of the srivi temple (though not the one what i used to see in my train trips). We some what guessed that the busstand should be some where near the temple so the temple was our compass. As we were nearing the temple, we were almost 100% sure that we could see the temple and then catch the bus to vatraayirupu. Lo! we were before the tower that spoke to me :).. I could feel the same gust of wind that one can feel while entering the tenkasi temple..i wonder what kind of a mystery it is ! How wonderful artisans we have had!!I was really amazed to see the neatness of the temple..after all temples are places of worship..but not all temples are maintained properly and kept neat which is a very sad thing. The first sanctorum was that of Shri Lakshmi Nrasimhar. A very calm and a good vibration i could feel, though i might not have felt the same feeling a staunch follower of vasihnavism would have felt. I have somehow never had a strong religious / spiritual /devotional feeling in temple santorums..funnily i do become very much moved in places of natural beauty or when im deeply involved in music..ok back to vadabathrasaynar..we next went to the chaktrathaazhvar sannidhi..with nice paintings decorating the walls..<a href="http://bp2.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF422nZg1bI/AAAAAAAACm4/dSKi_CL7TJM/s1600-h/P6161911.JPG"></a>The next was the vadabathrasayanar sannidhi.. the perumal known as Vatapathrasayee is in Bhujanga Sayanam..his shrine was in the mezanine floor..im not joking..! :) On the both sides of the steps to the shrine beautifully sculpted yaali and an elephant receieved us. The pillars had picturesque designs..imagine carving them on a stone !! wow! Mom quipped "probably this is were they take the designs for silk sarees from ! "<a href="http://bp0.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF42kOvcdHI/AAAAAAAACmo/TdQcJJwVjjI/s1600-h/P6161908.JPG"></a><a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF42kT16_ZI/AAAAAAAACmw/Di8Y7cp9K_Y/s1600-h/P6161910.JPG"></a>I asked the kurukkal about the noble king who built the temple and in what century he lived..Actually the story goes like this......Hundreds of years ago, the area from Shrivilliputtur to the Western Ghats was covered by denseforest and there was a forest of Shenbaga trees here. A Rakshasa 'Shenbagasura.'performed severe penance for many years and got many boons. Since his penance wasone here, this place is called 'Shenbagavanam' even today. Emboldened by the powerof the boons, he harmed all the sadhus and rishis.They took refuge in ShrimanNarayana and he sent hisSudarshanazhvar tokill Shenbagasuran. Chakrathazhvar did as he was bid, but since Shenbagasuran haddone a lot of penance, Chakrathazhvar was afflicted by brhamahathi. So, he was rendered powerless - he protested to his Lord and Shri MahaVishnu called upon Ganga, Yamuna and Saraswathi to come to this area and help remove Sudarshanazhvar's brahmahathi. The Three holy rivers descended to the Earth and removed Chakrathazhvar's brahmahathi and filled the tank in Shrivilliputtur. This tank is still known as 'Mukkulam' since the three holy rivers filled it.Mahavishnu resided to the east of this tank, thereby fulfilling the wish of the holy rivers as Vatapatrashayee and took the same form as in Shreevaikuntam. But, no one new of His presence, since the whole area was covered with dense forest.Then one day, two hunters Villi and Kantan came hunting.And .....Kantan was killed by a tiger and Villi was looking for him. He was very tired and slept under a tree and the Lord appeared in his dreamsand showed him where he was and bade him to build a temple for him. He also showed Villi the treasure that was buried under the tree under which he was sleeping.Villi woke up and found the Lord. He built the temple and the little town around it.This town was known as Villiputtur after Villi and Shrivilliputtur since the Lord resided here. Hundreds of years later, Periyazhvar incarnated here and Kodai appeared as his daughter.And the rest is, of course, is well known by all devotees.<a href="http://bp2.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF4V_scsagI/AAAAAAAAClg/6GPOZ5gV6MI/s1600-h/P6161897.JPG"><br /></a><br />The temple seems to have been built in 9 century AD.We had a delightful darshan of shri vadabathrasayi perumal with bhoomadevi and sridevi.<a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF4ypWi6FeI/AAAAAAAACmI/beUUBPjw6xk/s1600-h/temple4.jpg"></a>image courtesy : internetUnfortunately we could see only the utsavar. however the moolavar is supposed to be as in srirangam i guess. The other side of the santorum had a huge hall with beautiful wooden carvings decorating the hall.<br /></div><br /><br /><br /><div>The next a colourful nandavanam(garden) which had a shrine for Andal, considered to be the her birthplace. Finally we came to the main shrine of Andal.. im still not so sure if my order of the shrines are correct! ;) i tend to forget such details easily!! anyways ...The life size statues of great men and warriors stood receiving us to the main shrine..the sculpture there had many similarities like ... style of sculpture, the expertise, the jewels worn by the statues, the weapons they had, the beauty of women and a marvellous spirit of bravery in those of warriors with many south bound temples like tenkasi viswanathar temple, nellai temple..to my little brain it does ring a bell..probably all these were built by the same artisan/same reign/same king!! god knows!!We were already tired by then! we were even wondering if there would be any energy left within us for the hard trek early tomorrow! Cause the temple was that huge and vast..but our souls were already overflowing with an unexplicable delight like a monsoon freshness. i still have a doubt if we explored the temple fully.. the 90 mins we spent in the temple is not at all enough.. one needs atleast a day to relish its beauty and to sink our souls in the divine ocean. we just had a preview. the main ocean im yet to explore! :)</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF43EfNw9VI/AAAAAAAACnA/NNq2uQskfnQ/s1600-h/P6161912.JPG"></a><a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF42C8PwLRI/AAAAAAAACmY/nfGZhPcw6pQ/s1600-h/P6161898.JPG"></a>" அன்பே தகளியாக ஆர்வமே நெய்யாக இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியாக நன்புருகி ஞான சுடர் விளக்கேற்றினேன் நாரணர்க்கு ஞான தமிழ் புரிந்த நான் ! "</div><br /><br /><br /><div>- ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்</div><br /><br /><br /><div><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF97Uy7JO5I/AAAAAAAACno/l2_3dCHTyCg/s1600-h/P6171915.JPG"></a><br />" அன்ன தானமே அருவாய் நிற்கும் என் அப்பனை காணும் இயல்பு வழி !" - ஸ்ரீ பிரும்ம ஜோதி </div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_E8bz625i3BU/SF-4C0rTOqI/AAAAAAAACts/ZwyMuiGvDXM/s1600-h/P6172009.JPG"></a>" சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்பொற்றுணை திருந்தடி பொருந்தக் கைதொழக்கற்றுணை பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும்நற்றுணை ஆவது நமச்சிவாயவே "- திருநாவுக்கரசர்"</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div></span></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-1965124665280382258?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-77823626059182015922010-01-12T19:15:00.000-08:002010-01-12T19:45:58.913-08:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff9900;">Wish U A Happy Pongal</span> <span style="color:#330099;">- &amp; -</span> <span style="color:#009900;">Tamil New Year 2010</span></span><br /><div><br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426058557256195298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 131px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S007gmO5XOI/AAAAAAAAAHY/VFEZZOy2dCY/s320/images_3.jpg" border="0" /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S007aNa4YUI/AAAAAAAAAHI/dBfD0QRih78/s1600-h/images_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426058447516361026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 166px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S007aNa4YUI/AAAAAAAAAHI/dBfD0QRih78/s320/images_1.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /></div><div><span style="color:#009900;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span class=" transl_class" id="0" title="Click to correct">Location</span>:Tamil Nadu<br />Falls In The Month:Thai (January)<br />Celebrated To Mark:Withdrawal Of The Southeast MonsoonsAs Well As The Reaping Of The Harvest Celebrated For:Four Days </span></span></span></div><div><br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426058371609145826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 143px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S007VypMMeI/AAAAAAAAAHA/nX1hfTtxlDk/s320/images.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426058503011640562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 78px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/S007dcJ_JPI/AAAAAAAAAHQ/xCIoh2ZvDAY/s320/images_2.jpg" border="0" /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#009900;"></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#009900;">A majority of the population of India depends on agriculture. As a result, most of the festivals are also related to the agricultural activities of the people. These festivals are celebrated with different names and rituals in almost all the states of India. Pongal is an important festival of Tamil Nadu, which is celebrated to mark the withdrawal of the Southeast monsoons as well as the reaping of the harvest. It falls in the month Thai and is strictly a rural festival.About The Festival The festival is celebrated for four days and the celebrations on the first day of the Tamil month Thai and continues for the three days. The month of Thai is supposed to be very auspicious for every kind of activity. The Sun is worshipped for his rays are responsible for the life on earth. It is the biggest harvest festival, spread over four days. 'Bhogi' is celebrated on January 13, 'Pongal' on January 14, 'Mattu Pongal' on January 15, and 'Thiruvalluvar Day' on January 16. Thiruvalluvar has done a great contribution to Tamil literature with 'Thirukkural'. There are 1,330 verses in this work and they talk about all aspects of life. In fact, the name of the festival is derived from Pongal, a rice pudding made from freshly harvested rice, milk and jaggery. The first day, "Bhogi Pongal", is a day for the family. "Surya Pongal", the second day, is dedicated to the worship of Surya, the Sun God. The third day of Pongal, "Mattu Pongal", is for the worship of the cattle. Cattle are bathed, their horns polished and painted in bright colours, and garlands of flowers placed around their necks. Pongal is associated with cleaning and burning of rubbish, symbolizing the destruction of evil. All the four days of Pongal have there own individual significance. On the first day, delicious preparations are made and homes are washed and decorated. Doorways are painted with vermilion and sandalwood paste with colourful garlands of leaves and flowers decorating the outside of almost every home. On this day 'Bhogi' or the Rain God is worshipped.<br />The Legend Behind The CelebrationsThere are few interesting legends behind the Pongal celebrations. The most popular among them related to the celebrations of the first day of the Pongal festival goes like this - Lord Krishna lifted the Govardhan Mountain on his little finger to shelter his people and save them from being washed away by the rains and floods.According to another the third day of Pongal is celebrated because Lord Shiva once asked Nandi, his bull, to go to earth and deliver his message to the people - to have an oil bath every day and food once a month. But Nandi got it all mixed up when he delivered the message, and told the people that Shiva asked them to have an oil bath once a month and eat every day. Shiva was displeased, and told Nandi that since the people would now need to grow more grain, Nandi would have to remain on earth and help them plough the fields. Mattu Pongal is also called "Kanu Pongal", and women pray for the welfare of their brothers. This is similar to the festivals of Raksha Bandhan and Bhai Dooj celebrated in some states of North India. The Tempting RecipesSweet rice, known as "Pongal", is cooked in a new earthenware pot at the same place where puja is to be performed. Fresh turmeric and ginger are tied around this pot. Then a delicious concoction of rice, Moong Dal, jaggery and milk are boiled in the pot on an open fire. This Pongal, according to ritual, is allowed to boil and spill out of the pot. Pongal, once ready, is offered to God first, on a new banana leaf along with other traditional delicacies like Vadas, Payasam, etc. Besides this, sugarcane, grain, sweet potatoes, etc are also offered to the Sun God. Rituals FollowedA typical traditional Pongal celebration has a number of rituals attached to it. The place where the Pongal Puja is to be conducted is cleaned and smeared with dung, a day prior to the festival. People generally choose an open courtyard for this purpose. 'Kolams' (Rangoli) generally drawn with rice flour are special to the occasion. The idea behind using rice flour is that the insects would feed on it and bless the household. At the centre of it a lump of cow dung holds a five-petal pumpkin flower, which is regarded as a symbol of fertility and an offering of love to the presiding deity. In a similar way the houses are also cleaned, painted and decorated. Kolams (Rangoli) are made in the front yards of the houses and new clothes for the whole family are bought to mark the festivities. Even the cattle are gaily caparisoned with beads, bells and flowers-their horns painted and capped with gleaming metals. ProcessionsA procession is taken out from the Kandaswamy (also spelt as Kandaswami) Temple in Chennai. In Madurai, Tanjore and Tiruchirrapalli, where Pongal is known as Jellikattu, bundles of money are tied to the horns of bulls, and villagers try and wrest the bundles from them. Community meals are made from the freshly gathered harvest and enjoyed by the entire village.</span> </span></span></div><br /><div><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"></span></div><br /><div><span style="color:#009900;">The word Pongal literally means the boiling over of the rice in the cooking pot. It is considered to be an auspicious activity in the southern parts of India. Though there is not much known about the history and origin of Pongal, it is assumed that it is a Dravidian harvest festival that is being celebrated from hundreds of years. It is a four days festival in Tamil Nadu, which is celebrated with extreme zeal and fervor throughout the state. Feasting and celebrations form a vital part of the Pongal celebrations. The celebrations of Pongal festival have now also become global with lots of Tamilians residing in various part of the world.Pongal is celebrated in the month of Thai according to the Tamil calendar. It marks the end of winter and the beginning of the harvest season or spring. The date of the Pongal festival remains the same as it is considered according to the solar calendar compared to the other Hindu festivals which are decided according to the lunar calendar. According to the Solar calendar, when the sun enters the Makaram Rashi or the Tropic of Capricorn from the Tropic of Cancer, it marks the beginning of a very auspicious phase in the Hindu culture. It is the phase when sun begins its journey northwards (Uttarayan) for a period of six months as opposed to southwards (Dakshinayan) movement.According to the Gregorian calendar, the Pongal festival has a fixed date of beginning i.e. 14th January. As per Tamil calendar, it celebrated for four continuous days beginning from the last day of Tamil month of Maargazhi (December-January) and lasting up to the third day of Thai. The second of Pongal celebrations is treated as the main Pongal day of Surya Pongal, which marks the beginning of Tamil month of Thai. Apart from socio-geographical significance, the festival also holds scientific as well as eternal significance to it. Scientifically, the festival brings respite to the people as this day onwards the warmth and length of the day increases and that of the night shortens in the Northern Hemisphere. Eternally, as the festival is related to Sun God, this festival has divinity and wisdom attached to it. On the first day, i.e 14th of Januray, the festival starts with the Bhogi Pongal. On this day, the celebrations are limited to the house. On this day, basically the evil spirits are driven out of the home and the entire home is cleaned and whitewashed. All the dirt and waste materials collected from home is burnt into bonfire. On the second day, Surya Pongal, there is commemoration of the Sun god. This is the main day of the celebrations when people wear new clothes and cook food with newly harvested cereals in new pots on new stoves. The third day is Maattu Pongal, which is meant to honor cattle. Pets like cows, buffalo, ox and bullocks are bathed with clean water and worshipped for their contribution in farming and related activities. The festival ends with the fourth day celebrations of Kaanum Pongal.</span></div><br /><div><span style="color:#009900;">Pongal <span class=" transl_class" id="1" title="Click to correct">2</span>010</span></div><br /><div><span style="color:#009900;"></span></div><br /><div><span style="color:#009900;">Bhogi Pongal: 14th January.</span></div><br /><div><span style="color:#009900;">Surya Pongal: 15th January </span></div><br /><div><span style="color:#009900;">Maatu Pongal: 16th January</span></div><br /><div><span style="color:#009900;">Kaanum Pongal: 17th January</span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;">The word Pongal, in both Telugu and Tamil, signifies the boiling over of the rice in the cooking pot. Though little is known about the origin of Pongal, it is known to a Dravidian harvest festival that has survived for ages. Pongal also marks the beginning of a New Year and is the day to praise and thank God with full devotion, faith and sincerity. The festival covers all living beings, including humans, cattle and birds and crops. Falling just after the winter solstice and a bountiful harvest, Pongal marks the season of celebration and joyous activities and is celebrated continuously for four days.</span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;">Bhogi Pongal: The first day of Pongal, known as 'Bhogi Pongal', is a day for family gathering and is dedicated to Lord Indra, the King of the deities and God of the Clouds and Rains. Offerings are made to please him, so that he blesses the devotees with the plentiful harvest. Pongal also signifies the beginning of a New Year, according to the Malayalam calendar. A huge bonfire is lit at home and kept burning throughout the night. Boys beat little buffalo-hide drums, known as 'Bhogi Kottus', whiel lighting the fire and make merry. The houses are then cleaned till they shine and decorated with Kolams, using rice flour. Yellow pumpkin flowers are set in cow-dung balls, in the middle of these designs. The harvest of rice, turmeric and sugarcane is brought in for the next day.</span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;">Surya Pongal: The second day of Pongal, known as 'Surya Pongal', is dedicated to the Sun God. Since the word 'Ponga' means 'to boil', representing plentiful and excess yield, a special dish is cooked on this day, in a new mud-pot that comes in innovative shapes and have artistic designs on them, called 'Pongapani'. The special dish is called 'Sarkkarai Pongal' and is offered to Sun God, with sugarcane sticks. A colorful sugarcane market is also set up on this day. It is said that Lord Sundareshwar performed a miracle in the Madurai temple, on this day, and breathed life into a stone elephant that ate sugarcanes. One can see the depiction of the event in the Meenakshi temple. </span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;">Mattu Pongal: The third day, known as 'Mattu Pongal', is dedicated to the cattle and other domestic animals. Shepherds pay thanks to their cows and bulls, wash them, paint their horns and cover them with shining metal caps. They are fed 'pongal' and tinkling bells are tied around their neck. Cattle races are also conducted and in the game called 'Manji Virattu', groups of young men chase running bulls. Bull fights called 'Jallikattu' are also arranged at some places, where young men have to lay their hands on the money bags tied to the horns of ferocious bulls single-handedly. Lord Ganesha and Goddess Parvati are also worshipped on this day. At some places, this day is celebrated as Kanu Pongal, when girls feed colored balls of cooked rice to birds and crows and pray for their brothers' happiness.</span></div><div><span style="color:#009900;"></span></div><div><span style="color:#009900;">Kaanum Pongal: The fourth day of the festival is celebrated as Kaanum Pongal. Kaanum Pongal is known as Karinaal in some parts of Tamil Nadu. Sun God is worshipped on the day. Along with the prasads made for the festival, the deity is also offered Sarkarai Pongal, a sweet dish prepared by using rice and jaggery. In addition to this, sugarcane is also offered to the lord. Thereafter, the Sarkarai Pongal, prasad and sugar cane are offered to the people, who have gathered while performing the rituals. People in Tamil Nadu consider Kaanum Pongal as an auspicious day to visit their long lost friends and far away relatives. The performance of folk dances and folk songs on Kaanum Pongal is part of the celebrations.</span></div></div><div></div><div><span style="color:#3333ff;">Song:</span></div><div><br /><span style="color:#993399;">Next time listen to this song "Thai pongalum ponguthu palum ponguthu...". Let me try explain what this means. The mood of the song is during Pongal festival which is THE Harvest festival for Tamils (I think this is the only festival which is celebrated across all relegions as this is actually a farmers festival.). If I say this song is actually praising the river mahanadhi and then-pennai for her motherly affectionate of the southies</span></div><span style="color:#993399;"><div><br />..I like the use of the usage of the word "Thennattavar" in the line - </div><div></div><div>"Intha ponni enbaval thennatavarku anbin annayadi.."</div><div></div><div>As the expert says most of the cultures breed on the river-bed and this song especially talks more about the Cauvery river and its tributeries to south..as in the following line.</div><div></div><div>"Muppattan kalam thottu muppoogam yaaraalae.</div><div>Kal maedu thaandi varum kaaveeri neeralae..."</div><div></div><div>Meaning it is this river which is the reason why our life from the ancestral ("muppattan") time is glorifying. - Here muppoogam means three times the usual harvest and hence profit a farmer gets.Next stanza kinds of cultivation typically which ths cauvery enriches..</div><div></div><div>"Sevvazai sengkarumbu thottam than..yellamae ingirukku edhum illai vattam than..."</div><div></div><div>Sevvazai - RedPlantain tree and Karumbu refers cane - esply those that needs heavy water. This line says we have all these cultivations are because of this river and hence no worry..And saving the best for the last, the song finishes by saying,</div><div></div><div>"Intha sorgam enbathu mannil ullathu vaanil illayadi..."</div><div></div><div>Sorgam - means Heaven. It says Sorgam is not somewhere in sky or some unknown place, but in this soil - the very soil that is enriched by cauvery river.If you keenly observe the movie you can draw parallels between the river cauvery and the protagnaist of the story (Krishnamorrthy). River travels all the rough paths - the mountain the rocks, jungle in its way but only to save the people who are dependendant on it. So do the subject - He undergoes a lot of pain and mental trauma in his life only for their family,kids and their well beings.</div><div></div><div>Music is composed in a way that you will feel a slight tragic or sad overtone throutout the song..which is also the theme of the movie - Mahanadhi. </div><div></div><div>Music by Illayaraja and the sung brilliantly by Chitra.Especially the usage of folk instruments like Thabala and corus-hummings like </div><div></div><div>"..thaya thayya thakka.." </div><div></div><div>Raja had used the same tune for two other songs - voiced by Kamal himself and an other by SPB, in the same movie but in different situation. In these two other version you will see the over-usage of some sort of guitar, not sure what type of guitar it is, but you will have a feel of something touching your chord.</div><div></div><div>Pongal Poet :</div><div></div><div>Pongal thirunaalum,</div><div>Thalaipongal thirunalum,</div><div>Pongivarum pongal polaEngum </div><div>pongattum magizhchiIniya </div><div>pongal nalvaazhthukkal!</div><div></div><div>Udal Kalaipu</div><div>Udaluku MattumManadhirku </div><div>EndrumThevai Inippu</div><div>Ahdai InaippaduThaan Pongalin Sirappu </div><div></div><div>Iniya Pongal Nalvazhthukkal!</div><div></div><div></div><div></div><div>Happy Pongal to all!</div><div></div><div>We thank sun for burning himself to save us.</div><div>We thank plants sacrificing their life for us.</div><div>And we thank all the creatures helping us to live in this world for some time.</div><div></div><div>Pot Rice to Sun God Sugarcane to cow and ox And milk to friends and familyhave a happy pongal and a prosperous year ahead</div><div></div><div>As you joyfully celebrate the festival of Pongal and welcome the harvest season, </div><div>this greeting is being sent your way, </div><div>to wish you everything, that the occasion is meant to bring. </div><div></div><div>Have a Happy Pongal.</div><div></div><div>Anaivarukkum INIYA PONGAL NAL VAZHTHUKKAL </div><div></div><div>Pongal Thirunal Ulaga Thamilargalin ore Vizha Uzhavargalin Unnatha Thirunall Kadavulukku Nandri Therivittu Pongalai Kondadungal!</div><div> </div><div>Popular Pongal Songs:</div><div> </div><div>Pongalo PongalPongalo Pongal!</div><div>Thai pongal!</div><div>karumbu soru yarukku</div><div>yenakkusarkarai satham yaruku </div><div>ungallukuPongalo Pongal!</div><div> </div><div>Mattu Pongal!</div><div>nandasoru yaruku</div><div>mattukuPongalo Pongal!</div><div> </div><div>yenna machan paal pongiyacha</div><div>pongalo pongal</div><div> </div><div>Thalaivar Pongal Podhuvaaha en manasu thangon</div><div>Oru poattiyinnu vandhuputta singon</div><div>Unmaya solvaen nallatha seiven</div><div>vetri mel vetri varum...</div><div>aaduvom paaduvom kondaaduvom</div><div>aanandham kaanuvom ennaalumae</div><div>Vandhaendaa paal kaaraenad</div><div>adaaaaa</div><div>Pasumaatta paththi paada poaraen</div><div>Oru paattu katti aada poaraen</div><div>Pullu kuduththaa paalu kudukkum</div><div>unnaala mudiyaathu thambi</div><div> </div><div>Hey Paadhi pulla porakkuthappaaa</div><div>Pasumbaala thai paala nambiiii</div><div> </div><div>Sakalakalavallavan</div><div> </div><div>'amman kovil kizhakkale</div><div>anna vayal merkale</div><div>namma ooru naduvale nikkuthadi</div><div>nathu sanam nammai kandu sokkuthadi</div><div> </div><div>angala ammanukku adiyile pongal vacha......'</div><div> </div><div>Thanda NanaThanda nana....</div><div> </div><div>Thanda nana...Thanda naa naa..aaa.. </div><div> </div><div>hoiBogi idhu Bogi idhu nandha laalaaaa... </div><div>hoi...Bogi idhu Bogi idhu nandha laalaaaa... </div><div> </div><div>hoi...katukuyilu manasukkulla paatukonnum panjamilla paadathaan</div><div>kavalaikattu vittuputtu thavilaith thattu thullikittu aadathan</div><div> </div><div>ellorum moththathile sandhosha saththathilea</div><div>onnaana naerathile ullasa nenjathilae</div><div> </div><div>Podaa ellam vittuthallu pazhasaiyellam suttuthallu</div><div>pudhusaa ippa porandhomunnu ennikollada!!! 2010....</div><div> </div><div>By </div><div>T.R.Harihara Sudhan.,</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-7782362605918201592?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-90847901638302319712009-12-22T19:12:00.000-08:002009-12-22T19:27:35.927-08:00<div><div><div><div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMNhWj7iI/AAAAAAAAAFw/EFP2c7Rc73A/s1600-h/PairDress_myself_Raveendran.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418265990622604834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMNhWj7iI/AAAAAAAAAFw/EFP2c7Rc73A/s320/PairDress_myself_Raveendran.jpg" border="0" /></a> </div></div><div> <span style="color:#009900;">Pair Dress competition - MySelf &amp; Raveendran</span><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266347170236386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMiRmJB-I/AAAAAAAAAGI/Oz30QC88V7k/s320/Myself_Saravanan_Sanjeev_mismatchingdress.jpg" border="0" /> </div><div> <span style="color:#009900;">Mis Matching Dress competition - MySelf &amp; Saravanan &amp; Sanjeev</span></div><div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266206209963698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMaEel9rI/AAAAAAAAAGA/CaxWiJhhuro/s320/Mismatching_Dress_Competion_1.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266119962797042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMVDLqo_I/AAAAAAAAAF4/ZhBrzASb4Ak/s320/Mismatching_Dress_Competion.jpg" border="0" /> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266446129391138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMoCP15iI/AAAAAAAAAGQ/phhJ3IcdToc/s320/Christmas_Celebration_ourCabin.jpg" border="0" /><span style="color:#009900;"> Christmas Celebration -<br />Left to Right : Shilpa, Asha, Rajeev, xxx,Jacob, Santhosh, Sanjeev, myself, Raveendran, and last our GM Ramesh Menon<br /></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266576330062274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMvnSGecI/AAAAAAAAAGg/ejNUp8lvaZA/s320/Christmas_Celebration_WithSanta_1.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418266514864910514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SzGMsCTqsLI/AAAAAAAAAGY/y-Ymi2JZGkA/s320/Christmas_Celebration_WithSanta.jpg" border="0" /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-9084790163830231971?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-61787938307045831332009-12-10T00:13:00.000-08:002009-12-10T00:22:40.372-08:00<span style="font-size:85%;"> நாடறிந்த ஒரு IT கம்பெனியில் Project Leader ஆகிய எனக்கு நாலு கழுதை<br /> வயதாகிவிட்டதால் திருமண ஏற்பாடு நடந்தது. நாளை பெண்பார்க்கும் படலம். நல்ல குடும்பம், அழகான, அறிவான வரன் ...என்னை தான் சொல்கிறேன்!!!!. யாருக்கு தான் என்னை பிடிக்காது.<br /><br />பெண்ணின் தகப்பனார் வங்கியில் மேலாளராக இருக்கிறார்.<br /> பார்க்கவிருக்கும் பெண்ணின் போட்டோ கூட தரவில்லை. கேட்டதற்கு, "நாங்க Orthodox family" என் பதில் வந்தது. "Orthodox Family" ல இருக்கவங்கள போட்டோ எடுத்தா பிரிண்ட் விழாதான்னு நீங்க அதஇத கேட்டு என்னோட கல்யாணத்த நிறுத்திடாதீங்க ப்ளீஸ்.<br /><br /><br />இது தான் முதல் முறை. எனக்கு என்னவோ மாதிரி இருந்தது. அம்மா அப்பா எல்லோர் முன்னிலையிலும் ஒரு பெண்ணை பார்க்க வேண்டும். அப்பொழுது மொத்த குடும்பமும் என்னைத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் .<br /><br />நாளை என்ன நடக்கும்... ஏன்டா பொண்ணைத்தான பாக்குற? ஏதோ Zoo ல காண்டாமிருகத்த பாக்குற மாதிரி திகிலோட பாக்குறியே...கொஞ்சம் Romance ஆ பாருடா என தாய்மாமா சொல்வாரோ?<br /><br />பல சிந்தனைகள், பயங்கள், நெருடல்கள். இதற்கு ஒருவழி இருக்கிறது. என்னுடைய நெருங்கிய நண்பன் பட்டாபி உடன் இருந்தால் கொஞ்சம் தெம்பாக இருக்கும்.<br /><br /> பட்டாபி என்னுடைய பால்ய சிநேகிதன். மிக நல்லவன், வெகுளி. எப்பொழுதும் பேசிக்கொண்டே இருப்பான். நாளை இவனும் இருந்தால், ஏதாவது பேசிக்கொண்டே இருப்பான். எல்லோர் கவனமும் இவன் மீதே இருக்கும். நான் நிம்மதியாக பெண்ணை பார்க்கலாம் பேசலாம். பட்டாபி விஷயத்தை அம்மாவிடம் சொன்னேன்.<br /><br />நானே சொல்லனும்னு நெனச்சேன். கண்டிப்பா வரசொல்லு என்றார்.<br /> மறுநாள் காலை...9:05 மணி. இராகுகாலம் முடிந்து புறப்பட்டோம். வழியெல்லாம் பெண்ணைப்பட்றியே சிந்தனை. அழகாக இருப்பாளா, எந்த சினிமா நடிகை மாதிரி இருப்பாள்? கண்கள் எப்படி இருக்கும் ? புதிய அனுபவமாக இருந்தாலும் நன்றாகவே இருந்தது!!. பெண் வீட்டை அடைந்துவிட்டோம். வாசலில் வெளிநாட்டு நாய் ஒன்று கட்டிபோடப்பட்டு இருந்தது. அது எங்களை பார்த்தும் பார்க்காதது மாதிரி முகத்தை திருப்பிக்கொண்டது. காலிங் பெல்லை அழுத்தினார் அப்பா. உள்ளே இருந்து ஒரு ஐந்து ஆறு தலைகள் திபுதிபுவென வெளியே வந்தார்கள். வாங்க வாங்க பிரயாணம் எல்லாம் நல்லபடியா இருந்ததா? வாங்க உள்ள வாங்க என்றார்கள்.<br /><br />உள்ளே நுழைந்தோம். ஹாலில் ஒரு போட்டோவை Frame செய்து மாட்டி வைத்து<br />இருந்தார்கள். அதில் ஒரு பெண்ணும், வெளியில் கட்டி போட்டு இருக்கும் நாயும் இருந்தார்கள். அப்பா சொன்ன அடையாளம் எல்லாம் வச்சி பார்த்தா, இவ தான் நான் பாக்க போற பொண்ணா இருக்கணும். அடடா என்ன அழகு.. நான் என் மனதை பறிகொடுத்தேன். உடனே என் மனதில் டூயட். "ஏதோ சொல்ல நெனச்சிருந்தேன் <br />ஏதேதோ சொல்ல வாயெடுத்தேன்". பாடி முடிக்கவில்லை...அதற்குள் பட்டாபி வாயெடுத்தான்.<br />அந்த போட்டோ ல இருக்க ரெண்டு நாயும் அழகா இருக்குல்ல? என்றான். டேய் அதுல ஒன்னு எனக்கு பார்த்து இருக்க பொண்ணுடா. <br />சாரி சாரி ஹேர் ஸ்டைல் ஒரே மாதிரி இருந்ததா நான் Confuse ஆயிட்டேன். ன்னடா பதில் இது. டேய் வேற யார்கிட்டயாவது இப்படி சொல்லிடாத. இந்த நேரத்தில், ஒரு ஆன்ட்டி என்னருகில் வந்தார். hai, How is Your job? என்றார்.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> நல்லா இருக்கு. ஆமா நீங்க யாரு? என்றேன். நான் பொண்ணோட சித்தி, US ல இருக்கேன். நடராஜ் நாளைக்கி வருவார். நடராஜ் உங்க பையனா?<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> No No, He is my Husband . கூட காமராஜ் ம் வருவார். உங்களுக்கு மொத்தம் எத்தன Husband என கேட்டான் பட்டாபி!!!!.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> you rubbish, காமராஜ் என்னோட Son. சாரி ஆன்ட்டி, பேர் rhyming ஆ இருந்ததால கேட்டேன்.<br /> ஆன்ட்டி என்னிடம், Is there any Onsite opportunity? நமக்கு எங்க அதெல்லாம்... நான் Offshore ல இருக்க figure அ தான் இன்னும் site அடிச்சிகிட்டு இருக்கேன் என நினைத்துக்கொண்டு....No Onsite , Only Offshore<br />சைட் Opportunity என இல்லாத புது வார்த்தையை சொன்னேன். Oh That is also very good na!!?!!?!!? என்றார். நடராஜ் Con-Call ல் பேசியதை வைத்து இந்த ஆன்ட்டி english ல் படம் போடுவது<br />அப்பட்டமாக தெரிந்தது. நல்ல நேரம் முடியிறதுக்குள்ள பொண்ண கூப்பிடுங்க என்றார் என் அப்பா.<br />பெண் தயாராகிவிட்டாள். இதோ கூப்புடுறேன் என்ற பெண்ணின் தகப்பனார் பெண்ணை<br />அழைத்தார். பெண் ரூம் ல் இருந்து வெளியில் வர வெட்கப்பட்டுக்கொண்டு இருப்பது அப்பாவின் முகபாவனைகளில் தெரிந்தது.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> வாம்மா ரொம்ப சாது, ஒன்னும் பண்ணாது என்றார். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. இவர் யாரை சொல்கிறார். அட வாம்மா, கடிக்காதுனு சொல்றேன் ல?.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> என்னை தான் சொல்லி இருக்கிறார். நாய் வளர்ப்பவர் என்று தெளிவாக காட்டினார்<br />அந்த மனுஷன். ஒரு வழியாக பெண் வெளியில் வந்தாள். போட்டோவில் பார்த்ததைவிட அநியாயத்திற்கு ஒல்லியாக இருந்தாள். அடப்பாவிங்களா போட்டோவ Zoom-In பண்ணி பிரிண்ட் போட்டீங்களா?<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> பொண்ணு இருக்குற எடமே தெரியாதுன்னு சொல்வாங்களே அது இது தானா என்றான் பட்டாபி பெண்ணின் தகப்பனாரைப்பார்த்து. டேய் நீ வேற வேல் பாய்ச்சாதடா என்றேன். ஒல்லியாக இருந்தாலும் லட்சணமாக இருந்தாள். எனக்கு பிடித்துதானிருந்தது.<br />பெண்ணை உள்ளே அழைத்து சென்றுவிட்டார்கள். பெண்ணின் தகப்பனார் பேச ஆரம்பித்தார்.<br /> இந்த சம்பந்தம் எங்களுக்கு ரொம்ப திருப்தி ஆனா இதுல ஒரு விஷயத்த நான் சொல்லணும். பொண்ணுக்கு ஆயில்ய நட்சத்திரம். அத கொஞ்சம் பார்த்துக்கோங்க என்றார்.<br />உடனே பட்டாபி, ஆயில்ய நட்சத்திரத்துல என்ன சார் பிரச்னை? அதுக்கு இல்லை, பெண்ணுக்கு ஆயில்ய நட்சத்திரம்னா, மாப்பிள்ளைக்கு அம்மா இருக்க கூடாது என்றார். அய்யய்யோ என தோன்றியது எனக்கு. ஆனால் பட்டாபி அசராமல் சொன்னான். அதுக்கென்ன Sir, இன்னைக்கி சாயங்காலமே மாப்பிள்ளையோட அம்மா கதைய முடிச்சிவிட்டுடறோம். நாளைக்கே உங்களுக்கு சேதி அனுப்பிடறோம். அடுத்த முகூர்த்தத்துல கல்யாணம் வச்சிடலாம்.<br /> என்னம்மா நான் சொல்றது என என்னுடைய அம்மாவையே கேட்டான்.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> எங்க அம்மா சாமி வந்த மாதிரி உட்கார்ந்து இருந்தார். Sir, அதுல எல்லாம் எங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை. மனசு ஒத்து போச்சினா கல்யாணத்த முடிச்சிடலாம் என்றார் என்னுடைய அப்பா.<br /> ரொம்ப சந்தோஷம், அப்போ பையனோட கடைசீ ஆறு மாச Salary Slip அப்புறம் ஆறு மாச<br />பேங்க் Statement குடுத்துவிடுங்க என்றார் பெண்ணின் பாட்டி!. உடனே பட்டாபி, பாட்டி நாங்க பொண்ணு பாக்க வந்தோம். Housing Loan வாங்க வந்தோம்னு நெனச்சிட்டீங்க போல என்றான்.<br /> பெண்ணினுடைய அப்பா இடைமறித்தார். இல்லை இல்லை, அவுங்க சரியா தான் கேக்குறாங்க<br />அவுங்க கேட்ட documents அப்புறம் உங்க கம்பெனியோட அஞ்சி வருஷ Balance Sheet, பேங்க்<br />statement, auditor யாரு, உங்க கம்பெனி முதலாளி யாரு, இப்போ எங்க இருக்கார். எல்லா<br />detail ம் குடுத்து அனுப்புங்க என்றார். <br />அதற்கு பட்டாபி, நாட்டு நடப்பு முழுக்க தெரிஞ்சி வச்சி இருக்கீங்க. குடுக்குறது பத்தி<br /> இல்லை சார், இவனோட கம்பெனி முதலாளி பத்தி எல்லா detail ம் விசாரிச்சிட்டு, இவனைவிட அவரு better ஆ இருக்காருன்னு நீங்க அவருக்கு பொண்ண குடுத்துட கூடாதேனு பாக்குறோம் என்றான்.<br /><br />பொண்ண குடுக்குறதுன்னா சும்மாவா என்றார் பெண்ணின் தகப்பனார்.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> அட நீங்க வேற சார், எங்க அப்பா கூட என்னோட தங்கச்சிய கல்யாணம் பண்ணி<br />குடுக்குறதுக்கு முன்னாடி, லூஸ் மாதிரி நீங்க கேட்ட கேள்வி எல்லாம் கேட்டு தான் கட்டி<br />குடுத்தாரு. ஆனா பாருங்க கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது...மாப்பிள்ளைக்கு ஏற்கனவே ஒரு கல்யாணம் ஆன சேதி. அதனால எது தேவையோ அத கேளுங்க சார். </span><br /><span style="font-size:85%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:85%;">டேய் உனக்கு ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆயிடுச்சாடா என்றான் என்னைப்பார்த்து.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"> டேய் நீ கொஞ்சம் சும்மா இருக்கியா என்றேன். அப்போ நாங்க புறப்படறோம் என்றார் என்னுடைய அப்பா.<br /> ரொம்ப சந்தோஷம். ஒரு வாரத்துல சொல்லி அனுப்பறோம். இது பெண்ணின் தகப்பனார்.<br /> ஏதாவது குழந்தை இருந்தா குடுங்க சார், பேர் வச்சிட்டு கிளம்பறேன் என்றான் பட்டாபி.<br /> குழந்தை எதுவும் இல்லை. அடுத்த வாரம் தான் எங்க நாய், குட்டி போட போகுது.<br />போட்ட உடனே சொல்லி அனுப்பறோம் என்றார் அந்த US ஆன்ட்டி.<br /><br /> அப்படியா, என்ன குட்டின்னு ஸ்கேன் பண்ணி பார்த்தீங்களா? . இது பட்டாபி. <br />இல்லை. இது ஆன்ட்டி. <br />pregnant ஆன ஆறு மாசத்துல!? என்ன குட்டின்னு ஸ்கேன் பண்ணா தெரிஞ்சிடும் என்றான்.<br /> எனக்கு ஐயோ என கத்த வேண்டும் போல இருந்தது. டேய் பட்டாபி கிளம்புடா என்றேன்.<br /> வீடு திரும்பும்போது அம்மா, அப்பாவை பார்த்து கேட்டார், ஏங்க, வழக்கமா பையன்<br />வீட்லதான தகவல்<br /> சொல்லி அனுப்பரோம்னு சொல்வாங்க. இங்க என்ன பொண்ணோட அப்பா சொல்றாரு?<br /><br />எனக்கும் அது தான் யோசனையா இருக்கு. பார்க்கலாம் விதின்னு ஒன்னு இருக்குல்ல<br />என்றார் அப்பா.<br /><br />ஒரு வாரம் ஆகியும் தகவல் வரவில்லை. நாங்களே தொலைபேசியில் அழைத்து<br />விசாரித்ததில் அவர்களுக்கு இந்த சம்பந்தத்தில் விருப்பம் இல்லையாம்.<br /> அவர்கள் சொன்ன காரணம் : "பையனுக்கு சேர்க்கை சரி இல்லை!".<br /><br />அடப்பாவி பட்டாபி, இப்படி என்னோட வாழ்க்கைல விளக்கு ஏத்திட்டியேடா!..<br /> விரக்தியோடு அடுத்த வரனுக்காக காத்திருக்கிறேன்!!<br /><br />பி.கு. :<br /> உங்களுக்கு தெரிஞ்ச நல்ல குடும்பத்துல ஏதாவது பொண்ணு இருந்தா எனக்கு<br />சொல்லுங்க. கண்டிப்பா<br />பட்டாபிய கூட்டிகிட்டு வரமாட்டேன். இது சத்தியம்!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-6178793830704583133?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-22406976282405680012009-12-10T00:11:00.000-08:002009-12-10T00:12:19.069-08:00மொக்கைச்சாமி, மொக்கைச்சாமின்னு ஒருத்தன். கடவுளை நோக்கி ரொம்ப நாளா தவம் இருந்தானாம். என்னடா வரம் வேணும்னு கடவுள் கேட்டாராம். இவன் சொன்னானாம்..<br /> <br />“கடவுளே.. எனக்கு சாவே வரக்கூடாது” “அப்படியே ஆகுக”ன்னு சொல்லிட்டு சிரிச்சுட்டே போய்ட்டாராம் கடவுள்.<br /> <br />ரொம்ப நாள் காட்டுல தவம் இருந்தவன் வரம் பெற்ற இறுமாப்புல நெஞ்சை நிமித்தி நடந்து வந்துட்டிருக்கறப்ப.. ஒரு சாமியார் எதிர்ல வந்து “யாரப்பா.. நீ?”ன்னு கேட்டாராம்..<br />. <br />இவன் சொன்னானாம்... “ மொக்கைமாமி ”<br /> <br />பாவம்.. அவனுக்கு ‘சா’ வே வரல!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-2240697628240568001?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-4298946013227398342009-12-09T23:57:00.000-08:002009-12-10T00:08:34.023-08:00<span style="font-size:85%;">போன வருடம் </span><br /><span style="font-size:85%;"> பூங்கொத்துடன் வாழ்த்து சொன்ன </span><br /><span style="font-size:85%;"> தோழி ஒருத்திக்கு </span><br /><span style="font-size:85%;"> இந்த பிறந்த நாளில் </span><br /><span style="font-size:85%;"> இருக்கேனா? செத்தேனா ?</span><br /><span style="font-size:85%;"> எனத் தெரிய வில்லை </span><br /><span style="font-size:85%;"> </span><br /><span style="font-size:85%;"> அடுத்த கவிதை தொகுப்பின் </span><br /><span style="font-size:85%;">முதல் பிரதி தனக்கே </span><br /><span style="font-size:85%;">வேண்டுமென சொன்ன </span><br /><span style="font-size:85%;">முப்பது தோழிகளும் </span><br /><span style="font-size:85%;">முகவரியை தொலைத்து இருந்தார்கள்</span><br /><span style="font-size:85%;">என் மகளை தன் மகனுக்கு </span><br /><span style="font-size:85%;">கேட்பேன் எனச் சொன்ன </span><br /><span style="font-size:85%;">தோழி ஒருத்தி </span><br /><span style="font-size:85%;">அவள் திருமணத்திற்கே என்னை </span><br /><span style="font-size:85%;">அழைக்கவில்லை !</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">இப்படிக்கு</span><br /><span style="font-size:85%;">ஹரிஹர சுதன் . ரா. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-429894601322739834?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-49452029071311047432009-12-08T05:02:00.000-08:002009-12-08T05:09:57.501-08:00<span style="color:#6600cc;"><br /></span><div><span style="color:#6600cc;"> மாவீரன் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வீர வரலாறு!!</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx5Ol_UtkwI/AAAAAAAAAFQ/VbCl9wbb9m4/s1600-h/kattabomman4.gif"><span style="color:#6600cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412850216706347778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 134px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx5Ol_UtkwI/AAAAAAAAAFQ/VbCl9wbb9m4/s320/kattabomman4.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#6600cc;"> </span></div><div><span style="color:#6600cc;">Veerapandiya Kattabomman (</span><a title="Tamil language" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_language"><span style="color:#6600cc;">Tamil</span></a><span style="color:#6600cc;">: வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்) also known as Katta Bomman was an 18th century Indian </span><a title="Palaiyakkarar" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Palaiyakkarar"><span style="color:#6600cc;">Palaiyakkarar</span></a><span style="color:#6600cc;"> chieftain from </span><a title="Panchalankurichi" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Panchalankurichi"><span style="color:#6600cc;">Panchalankurichi</span></a><span style="color:#6600cc;"> and who was one of the earliest to oppose </span><a class="mw-redirect" title="British India" href="http://en.wikipedia.org/wiki/British_India"><span style="color:#6600cc;">British</span></a><span style="color:#6600cc;"> rule. He waged a war against the </span><a title="United Kingdom" href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Kingdom"><span style="color:#6600cc;">British</span></a><span style="color:#6600cc;"> six decades before the </span><a title="Sepoy Mutiny" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sepoy_Mutiny"><span style="color:#6600cc;">Indian War of Independence</span></a><span style="color:#6600cc;"> which occurred in 1857 in Northern parts of </span><a title="India" href="http://en.wikipedia.org/wiki/India"><span style="color:#6600cc;">India</span></a><span style="color:#6600cc;">. After a bloody war, he was captured by the British and hanged in 1799 CE. His fort was destroyed and his wealth looted by the British army. Today Panchalankurichi is a historically important place in the present day </span><a class="mw-redirect" title="Tuticorin" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tuticorin"><span style="color:#6600cc;">Tuticorin</span></a><span style="color:#6600cc;"> district of </span><a title="Tamil Nadu" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_Nadu"><span style="color:#6600cc;">Tamil Nadu</span></a><span style="color:#6600cc;"> state, </span><a title="India" href="http://en.wikipedia.org/wiki/India"><span style="color:#6600cc;">India</span></a><span style="color:#6600cc;">.His mother tongue is telugu and described himself as a Telugu king of தமிழ்நாடு.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Veerapandiya Kattabomman was born to Jagaveera Kattabomman and Arumugattammal on January 4, 1760. He had two younger brothers Dalavai Kumarasami and Duraisingam. Veerapandiyan was fondly called ‘Karuthaiah’ (the black prince), and Dalavai Kumarasami, ‘Sevathaiah’ (the white prince). Duraisingam, a good orator, was nicknamed ‘Oomaidurai’ meaning the Mute Prince. The royal family spoke Telugu.</span></div><div><span style="color:#6600cc;"></span> </div><div><span style="color:#6600cc;">Kattabomman ancestors are from Telugu.Azhagiya Veerapandiapuram (</span><a title="Ottapidaram" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ottapidaram"><span style="color:#6600cc;">Otta-pidaram</span></a><span style="color:#6600cc;"> of today) was ruled by Jagaveera Pandiyan. His minister Bommu, a brave warrior, was named after the god Sasta Ayyappan Swamy to describe his strength and fighting qualities. Over a period of time, the name became Kattabomman in </span><a title="Tamil language" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_language"><span style="color:#6600cc;">Tamil</span></a><span style="color:#6600cc;">. Katta-bomman ascended the throne after Jagaveera Pandiyan, who had no issue, as Adi Kattabomman, the first of the Katta-bomman clan.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Legend has it that during a hunting trip into the forests of Salikulam (close to Azhagiya Pandiyapuram) one of the Kattabommans was amazed to see a </span><a title="Hare" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hare"><span style="color:#6600cc;">hare</span></a><span style="color:#6600cc;"> chasing seven </span><a title="Hound" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hound"><span style="color:#6600cc;">hounds</span></a><span style="color:#6600cc;">. Believing that the land possessed the power to instil courage in his people, he built his </span><a class="mw-redirect" title="Fort" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Fort"><span style="color:#6600cc;">fort</span></a><span style="color:#6600cc;"> there and named it Panchalankurichi.<br />On February 2, 1790, Veerapandiyan, 30, became the king of Panchalankurichi as Veera Pandia Kattabomman supposedly the 47th ruler of the region and the 5th ruler from the Kattabomman clan and a </span><a class="mw-redirect" title="Palayakarrar" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Palayakarrar"><span style="color:#6600cc;">Palya-karrar</span></a><span style="color:#6600cc;"> (or Polygar) of the </span><a class="mw-redirect" title="Madurai Nayak" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Madurai_Nayak"><span style="color:#6600cc;">Madurai Nayak</span></a><span style="color:#6600cc;"> kingdom.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Following its collapse in the mid-16th century, the Tamil governors of the </span><a title="Vijayanagara Empire" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vijayanagara_Empire"><span style="color:#6600cc;">Vijayanagara Empire</span></a><span style="color:#6600cc;"> broke away from the empire and established independent kingdoms. The old </span><a class="mw-redirect" title="Pandiya" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pandiya"><span style="color:#6600cc;">Pandiya</span></a><span style="color:#6600cc;"> country came to be governed by </span><a class="mw-redirect" title="Naicker" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Naicker"><span style="color:#6600cc;">Naicker</span></a><span style="color:#6600cc;"> rulers in </span><a title="Madurai" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Madurai"><span style="color:#6600cc;">Madurai</span></a><span style="color:#6600cc;">, who in turn divided their territories into 72 Palayams. These 72 Palayams were franchised to Palayakarrars (Tamil word) or </span><a class="mw-redirect" title="Polygars" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Polygars"><span style="color:#6600cc;">Polygars</span></a><span style="color:#6600cc;"> or Poligars (a British Term), who had to administer their territories, collect taxes, run the local judiciary, and maintain a </span><a title="Battalion" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Battalion"><span style="color:#6600cc;">battalion</span></a><span style="color:#6600cc;"> of troops on behalf of the Naicker rulers of Madurai. Their function was a mixture of military governance and civil administration.<br />The regional/local chieftains and rulers who were earlier subordinates to the Madurai Kings became Polygars (or Palaya-karrar).</span></div><div><span style="color:#6600cc;">The Nayak rule in Madurai which controlled the entire West Tamil Nadu after two centuries came to an abrupt end in 1736 when </span><a class="mw-redirect" title="Chanda Sahib" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chanda_Sahib"><span style="color:#6600cc;">Chanda Sahib</span></a><span style="color:#6600cc;"> of </span><a class="mw-redirect" title="Arcot" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Arcot"><span style="color:#6600cc;">Arcot</span></a><span style="color:#6600cc;"> seized the Madurai throne from the last queen of Madurai in an act of treason. Chanda Sahib was later killed after the </span><a title="Carnatic Wars" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Carnatic_Wars"><span style="color:#6600cc;">Carnatic Wars</span></a><span style="color:#6600cc;"> and the territory came under the </span><a class="mw-redirect" title="Nawab of Arcot" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nawab_of_Arcot"><span style="color:#6600cc;">Nawab of Arcot</span></a><span style="color:#6600cc;">. The Palaya-karrars of the old Madurai country refused to recognize the new Muslim rulers driving the Nawab of Arcot to bankruptcy, who also indulged in lavishes like building palaces before sustaining his authority in the region.<br />Finally the Nawab resorted to borrowing huge sums from the </span><a class="mw-redirect" title="British East India Company" href="http://en.wikipedia.org/wiki/British_East_India_Company"><span style="color:#6600cc;">British East India Company</span></a><span style="color:#6600cc;">, erupting as a scandal in the </span><a class="mw-redirect" title="British Parliament" href="http://en.wikipedia.org/wiki/British_Parliament"><span style="color:#6600cc;">British Parliament</span></a><span style="color:#6600cc;">. The Nawab of Arcot finally gave the British the right to collect taxes and levies from the southern region in lieu of the money he had borrowed. The East India Company took advantage of the situation and plundered all the wealth of the people in the name of </span><a title="Tax" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tax"><span style="color:#6600cc;">tax</span></a><span style="color:#6600cc;"> collection. They even leased the country in 1750’s to a savage warrior </span><a title="Muhammed Yusuf Khan" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Muhammed_Yusuf_Khan"><span style="color:#6600cc;">Muhammed Yusuf Khan</span></a><span style="color:#6600cc;"> (alias Marutha Nayagam), who killed many of the Polygars including and later got himself killed by the Arcot British forces.<br />Many of the Polygars submitted, only with the exception of Katta-bomman.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Kattabomman refused to pay his dues and for a long time refused to meet Jackson the </span><a title="Collection agency" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Collection_agency"><span style="color:#6600cc;">Collector</span></a><span style="color:#6600cc;"> of the East India Company. Finally, he met Jackson at Ramalinga Vilasam, the palace of Sethupathi of </span><a title="Ramanathapuram" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ramanathapuram"><span style="color:#6600cc;">Ramanathapuram</span></a><span style="color:#6600cc;">. The meeting turned violent and ended in a skirmish in which the Deputy Commandant of the Company’s forces, Clarke was slain. Kattabomman and his men fought their way to freedom and safety, but Thanapathi Pillai, Kattabomman’s secretary was taken prisoner.<br />The Commission of Enquiry that went into the incident fixed the blame on Jackson and relieved him of his post, thinking the Company’s plan to take over the entire country gradually could be marred by Jackson’s fight with Veerapandiya Kattabomman.<br />The new Collector of </span><a title="Tirunelveli" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tirunelveli"><span style="color:#6600cc;">Tirunelveli</span></a><span style="color:#6600cc;"> wrote to Kattabomman calling him for a meeting on 16 March, 1799. Kattabomman wrote back citing the extreme drought conditions for the delay in the payment of dues and also demanded that all that was robbed off him at Ramanathapuram be restored to him. The Collector wanted the ruling house of Sethupathis to prevent Kattabomman from aligning himself with the enemies of the Company and decided to attack Kattabomman.<br />The British also instigated his long time feuding neighbor Ettayapuram Poligar to make provocative wars over Kattabomman on their long pending territorial disputes.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Kattabomman refused to meet the Collector and a fight broke out. Under Major Bannerman, the army stood at all the four entrances of Panchalankurichi’s fort. At the southern end, </span><a title="Lieutenant" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lieutenant"><span style="color:#6600cc;">Lieutenant</span></a><span style="color:#6600cc;"> Collins was on the attack. When the fort’s southern doors opened, Kattabomman and his forces audaciously attacked the corps stationed at the back of his fort, and slew their commander Lt. Collins.<br />The British after suffering heavy losses, decided to wait for reinforcements and heavy </span><a title="Artillery" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Artillery"><span style="color:#6600cc;">artillery</span></a><span style="color:#6600cc;"> from </span><a title="Palayamkottai" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Palayamkottai"><span style="color:#6600cc;">Palayamkottai</span></a><span style="color:#6600cc;">. Sensing that his fort could not survive a barrage from heavy </span><a class="mw-redirect" title="Cannons" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cannons"><span style="color:#6600cc;">cannons</span></a><span style="color:#6600cc;">, Kattabomman left the fort that night.<br />A price was set on Kattabomman’s head. Thanapathi Pillai and 16 others were taken prisoners. Thanapathi Pillai was executed and his head perched on a bamboo pole was displayed at Panchalankurichi to demoralise the fighters. Soundra Pandian Nayak, another rebel leader, was brutally done to death by having his head dashed against a village wall.</span></div><div><span style="color:#6600cc;">Veerapandiya Kattabomman hid in so many places including </span><a title="Thirumayam" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thirumayam"><span style="color:#6600cc;">thirumayam</span></a><span style="color:#6600cc;">, </span><a title="Virachilai" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Virachilai"><span style="color:#6600cc;">virachilai</span></a><span style="color:#6600cc;"> and finally stayed at Kolarpatti at Rajagopala Naicker’s house where the forces surrounded the house. Kattabomman and his aides fled from there and took refuge in the Thirukalambur forests close to </span><a title="Pudukkottai" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pudukkottai"><span style="color:#6600cc;">Pudu-k-kottai</span></a><span style="color:#6600cc;">. Bannerman ordered the Raja of Pudukkottai to arrest Kattabomman. Accordingly, Kattabomman was captured and on October 16, 1799 the case was taken up (nearly three weeks after his arrest near Pudukkottai).<br />After a summary trial, Kattabomman was hanged unceremoniously on a Tamarind tree in Kayathar (near Thirunelveli).<br />Some of the other noteworthy persons who were hanged along with Kattabomman were Veeraghechayan Naicker, Dali Ethalappa Naicker and Palayakarrars of Kaadalkudi, Nagalapuram Puthur, Vripachy, Sivagangai, to death by hanging on charges of treason.</span></div><div><span style="color:#6600cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412850284067643570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 145px; CURSOR: hand; HEIGHT: 196px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx5Op6Q5YLI/AAAAAAAAAFY/IYjuMnRtpHI/s320/VeerapandiyaKattaboman.jpg" border="0" /></span></div><div><span style="color:#6600cc;">சங்க காலத்தமிழ் காப்பியங்களில் வீரத்தமிழ்மன்னர்கள் தம் நாட்டு மக்களின் துயர் தீர்க்க தன்னுயிரையும் தர இசைந்தார்கள். தாய்ப்புலி தான் ஈன்ற குட்டிகளை தன்னுயிர் போனாலும் கவர்ந்து செல்ல யாருக்கும் அனுமதியளிக்காது. அவ்வாறே ஒரு மன்னன் தன் நாட்டு மக்களை காக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவர்களாக அன்றைய தமிழ் மன்னர்கள் திகழ்ந்தார்கள் என புறநானூற்றுப்பக்கங்கள் நமக்கு பறைசாற்றுகின்றன. இதற்கு உதாரணமாகத்திகழந்தவர் கட்டபொம்மன். தம் எதிர்கால மக்கள் சுதந்திரமாக வாழவேண்டுமென்பதற்காக கொண்டகொள்கைகளை கடைசிவரை காப்பாற்றி தமிழகத்தின் வரலாற்றில் ஆழமாக பதியப்பட்டு நிற்கின்றார்.<br />பாஞ்சாலங்குறிச்சியை ஆண்ட கட்டபொம்மனின் மூதாதையர்களில் ஒருவர் காலத்தில் நடந்ததாகக்கருதப்படும் கதைகளில் ஒன்று இன்றும் பேசப்படுகின்றது. ஒரு நாள் வேட்டையாடும் நேரத்தில், வேட்டை நாய்களினால் துரத்தப்பட்டு வந்த முயலொன்று குறிப்பிட்ட இடத்தில் வந்தவுடன் வேட்டை நாய்களை நோக்கி முயல் சீறிப்பாய்ந்ததாகவும் அதைக்கண்ணுற்ற அன்றைய கட்டபொம்மர் அதுவே தாம் கோட்டை கட்டுவதற்கு உகந்த இடம் எனத்தீiமானித்து அவ்விடத்திலேயே பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை நிறுவியதாகவும் கூறப்படுகின்றது.<br />கருத்தையா என்ற வீரபாண்டியன் 02.02.1790ல் கட்டபொம்மர்களின் வாரிசாக கருதப்பட்டு ஆட்சி அமைக்க அன்றைய மதுரைப்பாளையர்க்காரர்களால் அனுமதிக்கப்பட்டார். கட்டபொம்மன் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் மன்னனாகப் பொறுப்பேற்றார்.<br />1736 க்கு முன் ஏறத்தாழ இரண்டு நூற்றாண்டுகள் மதுரை நாயக்கர் வம்ச அரசர்களால் பரிபாலனம் செய்யப்பட்டு வந்தது. அதன் பிறகு சந்தாப் சாகேப் ஆர்கோட் என்பவரால் மதுரை அங்கு கடைசியாக ஆண்ட ராணியிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டு நவாப் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டது. இக்காலகட்டத்தில் மக்களின் வரிப்பணம் பெருமளவில் சுரண்டப்பட்டதின் காரணமாகவும் மக்கள் மிக்க அதிருப்தி கொண்டிருந்தனர்.<br />அத்துடன் இஸ்லாமிய ஆட்சிமுறையை பெரும்பாலான பாளையக்காரர்கள் எதிர்க்கத்துணிந்தனர். இத்தகைய போக்குகள் இறுதியில் ஆர்க்காடு அரசினை வெள்ளையர்களிடம் நாட்டை அடகு வைக்கும் நிலைக்கு கொண்டு சென்றது. சரியான தருணம் பார்த்திருந்த ஆங்கிலேயர்கள் ஆர்க்காடு நவாப் அரசுக்கு கொடுத்துள்ள கடனுக்காக நவாப்பிடமிருந்து வரிவசுலிக்கும் அதிகாரத்தை தங்கள் கையில் எடுத்துக்கொண்டு மக்களிடமிருந்து தாறுமாறாக வரி என்ற பெயரில் கொள்ளையடிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.<br />வரியை மக்களிடமிருந்து வாங்கிக்கொடுக்காத பாளையக்காரர்கள் கொடுமைக்காளானார்கள். இத்தகைய நிலை ஏறத்தாழ 40,50 ஆண்டுகள் நீடித்த நிலையில்தான் பாஞ்சாலஞ்குறிச்சியில் கட்டபொம்மன் ஆட்சிக்கு வந்தார். மக்களின் வரிப்பணம் பாலாக்கப்பட்டு நிர்வாகம் தறிகெட்டுக்கிடந்த ஒரு காலகட்டத்தில் மக்களை புரட்சியிலிருந்து ஒடுக்குவதற்கு ஆங்கிலேயர்கள் கடுமையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார்கள். இத்தகைய போக்கு பிரச்சனைகளை மேலும் மோசமாக்குவதாக அமைந்தது.<br />இத்தகைய குழப்பமான நிலையில் ஆங்கிலேயர்கள் தங்களுக்கேயுரித்தான பிரித்தாழும் சதிவேலைகளை மேற்கொண்டு மக்களிடம் ஒற்றுமையின்மையை ஏற்படுத்தினார்கள்.<br /> இக்காலகட்டத்தில் ஆஙகிலேயரின் ஒடுக்குமுறைக்கு சற்றும் சளைக்காமல் கட்டபொம்மன் அவர்களுக்கு வரி சேகரித்துக் கொடுப்பதை நிறுத்தினார். புல அச்சுறுத்தலுக்களுக்கும் பணியாமல் கட்டபொம்மன் தன் நிலையில் உறுதியாக இருந்தார். இதனால் கட்டபொம்மனை வஞ்சக வலைவிரித்து கவிழ்க்கத் தருணம் பார்த்திருந்தார்கள். கட்டபொம்மனின் மந்திரியாக செயல்பட்டு வந்தவர் தானாதிப்பிள்ளை அவர்கள்.<br />பிரதான தளபதியாக அமைந்தவர் சுந்தரலிங்கம் என்று அறியப்பட்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்காக தன் இன்னுயிரைத் தியாகமாக்கியவர். மதுரை பாளையக்காரர்களால் அணைவரிடமிருந்தும் கப்பம் பெற்றுக்கொண்ட ஆங்கிலேயர்களால் கட்டபொம்மனிடம் தங்கள் கொட்டம் பலிக்காமல் அவமானம் அடைந்தனர். அதனால் சமாதானம் பேசுவது என்ற போர்வையில் கட்டபொம்மனுக்கு தூது அனுப்பினார்கள்.<br />பேசுவதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இடம் இராமநாதபுரம் சேதுபதி ராஜா மாளிகை. பேச்சுவார்த்தைக்கு பொறுப்பாக நியமிக்கப்பட்டவர் ஜாக்ஸன் துரை. கட்டபொம்மன், தானாதிபிள்ளை மற்றும் தன் குழுவினருடன் இராமநாதபுரம் சென்றார். அங்கே நடந்த பேச்சுவார்தை தோல்வியாகி கைகலப்பில் முடிந்தது. ஆங்கிலேயரின் இந்த திட்டமிட்ட வஞ்சக வலையில் சிக்காமல் தன் வீரத்திறமையால் அங்கிருந்து தப்பினார். ஆனால் தானாதிப்பிள்ளை கைது செய்யப்பட்டார்.<br />இந்த நடவடிக்கைக்காக ஜாக்ஸன் துரை பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். இதற்காக அமைக்கப்பட்ட கமிட்டி ஆலோகனையின்பேரில் திருநெல்வேலி கலெக்டர் கட்டபொம்மனுக்கு வரி கொடாமைக்கு காரணம் கேட்டு கடிதம் 16..03.1799ல் அனுப்பினார். இதற்கு கட்டபொம்மன் வரி செலுத்த வேண்டிய பணம், தானியங்கள் எல்லாம் கொள்ளையடிக்கப்பட்டதாக பதில் அனுப்பினார்.<br />கட்டபொம்மனின் தலைவணங்காத்தன்மை வெள்ளையர்களை மேலும் கோபத்துக்குள்ளாக்கியது. கட்டபொம்மனை நாட்டின் பொது எதிரியாக்கி தீர்மானம் நிறைவேற்றினர். தங்கள் நயவஞ்சக திட்டத்துக்கு கட்டபொம்மனுக்கு எதிராக எட்டப்பனை தேர்ந்தெடுத்து கட்டபொம்மனின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் ஆராய்ந்து சரியான தருணம் பார்த்து இராணுவத்தளபதி பாணர்மேன் தலைமையில் பாஞ்சாலம்குறிச்சி கோட்டையை தகர்க்கும் திட்டமத்தை உருவாக்கி,. கேர்னல் கொலினிஸ் தலைமையில் கோட்டையின் நாலாபக்கமும் தாக்குதல் நடத்தினார்கள்.<br />வெகு சுலபம் என எதிர்பார்த்த கொலின்ஸ் தாக்குதலை சமாளிக்கமுடியாமல் பின்வாங்கி மேலும் ஆயுதங்கள் தேவை என செய்தி அனுப்பினார். இதைப்பயன்படுத்தி கட்டபொம்மன் கோட்டையை விட்டு தப்பிச்சென்றார். பெருத்த ஏமாற்றத்துக்குள்ளான வெள்ளையர் கட்டபொம்மன் தலைக்கு விலை வைத்தார்கள். தானாதிப்பிள்ளை முதலிய 16 பேரை கைது செய்து அழைத்துச்சென்றார்கள். கைது செய்யப்பட்ட தானாதிபிள்ளையின் தலையை வெட்டி பொது மக்கள் பார்வைக்கென பொது இடத்தில் வைத்தார்கள்<br />கட்டபொம்மன் புதுக்கோட்டை ராஜாவிடம் தஞ்சம் புகுந்தார். ஆனால் வெள்ளையரின் வஞ்சனையின் காரணமாக கட்டபொம்மன் சரணடையவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.<br /> 16.10.1799 ல் கைது செய்யப்பட்டு மூன்று வாரங்களுக்குப்பிறகு, இன்றைய தூத்துக்குடி மாவட்டம் கயத்தாறு என்ற இடத்தில் புளியமரத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவருடன் சேர்ந்து தங்கள் இன்னுயிரைத்தந்த வீர மறவர்கள் என்றென்றும் போற்றுதற்குறியவர்கள்.<br />கட்டபொம்மனின் வீழ்ச்சிக்கு காரணகர்த்தாவாக விளங்கிய எட்டப்பன், எட்டயபுர ராஜாவாக ஆக்கப்பட்டு அவருக்கு சர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. பாஞ்சாலஞ்குறிச்சி கோட்டை கொள்ளையடிக்கப்பட்டு தரைமட்டமாக்கப்பட்டது. ஆனால் வீரபாண்டியகட்டபொம்மன் என்ற மாமனிதனின் பெயர் உலகம் உள்ளவரை நிலைத்திருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. முப்பத்து ஒன்பது ஆண்டுகளே வாழ்ந்த அவரின் தியாகத்தை போற்றுவோமாக.<br />கட்டபொம்மனின் நினைவு என்றும் போற்றத்தக்க வகையில் கயத்தாற்றில் அவருடைய சிலையும், பாஞ்சாலஞ்குறிச்சியில் கோட்டையும் நிலைபெற்றுள்ளது.<br />விடுதலைக்கு விலையாக பாஞ்சாலஞ்குறிச்சி என்ற ஊரும் கோட்டையும் அன்று வெள்ளையர்களால் மண்மேடுகளாகப்பட்டது. இந்திய சரித்திரத்தில் ஜல்லியன் வாலாபாக் படுகொலை மிகப்பெரியதாக கருதப்படுகின்றது. அகைவிட பலமடங்கு பெரிய தியாகங்களை தமிழர்கள் இந்திய விடுதலைக்காக ஆற்றியுள்ளனர் என்பதற்கு பாஞ்சாலஞ்குறிச்சி ஒரு உதாரணமாகும்.</span></div><div><span style="color:#6600cc;"></span> </div><div><br /><br /><br /><span style="color:#6600cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412850361168032722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx5OuZfD89I/AAAAAAAAAFg/oJJO45OwGVo/s320/kattabomman_fort.jpg" border="0" /><br /></span><div><span style="color:#6600cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412850475584663074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 265px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx5O1DuHLiI/AAAAAAAAAFo/ErKK60l5ceM/s320/kattabommanmemorial.jpg" border="0" /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-4945202907131104743?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-64975812669920947582009-12-08T03:20:00.000-08:002009-12-08T03:35:46.491-08:00<div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx44x-N91PI/AAAAAAAAAEY/ji7nq-Mgl5g/s1600-h/nayakar.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412826233312236786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx44x-N91PI/AAAAAAAAAEY/ji7nq-Mgl5g/s400/nayakar.bmp" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><br /><br /><div><span style="color:#009900;"><strong>Thirumalai Nayak:</strong> ruled </span><a title="Madurai" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Madurai"><span style="color:#009900;">Madurai</span></a><span style="color:#009900;"> between 1623 to 1659 CE. He was the most notable of the thirteen </span><a title="Madurai Nayak" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Madurai_Nayak"><span style="color:#009900;">Madurai Nayak</span></a><span style="color:#009900;"> rulers in the 17th century. His contributions are found in the many splendid buildings and temples of Madurai. His kingdom was under constant threat from the armies of </span><a title="Delhi Sultanate" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Delhi_Sultanate"><span style="color:#009900;">Delhi Sultanate</span></a><span style="color:#009900;"> and the other neighbouring Muslim kingdoms, which he managed to repulse successfully. His territories comprised much of the old </span><a title="Pandya" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pandya"><span style="color:#009900;">Pandya</span></a><span style="color:#009900;"> territories which included </span><a title="Coimbatore" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Coimbatore"><span style="color:#009900;">Coimbatore</span></a><span style="color:#009900;">, </span><a title="Tirunelveli" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tirunelveli"><span style="color:#009900;">Tirunelveli</span></a><span style="color:#009900;">, Madurai districts, </span><a title="Aragalur" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Aragalur"><span style="color:#009900;">Aragalur</span></a><span style="color:#009900;"> in southern </span><a title="Tamil Nadu" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_Nadu"><span style="color:#009900;">Tamil Nadu</span></a><span style="color:#009900;"> and some territories of territories of the </span><a title="Travancore" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Travancore"><span style="color:#009900;">Travancore</span></a><span style="color:#009900;"> kingdom<br />Thirumalai Nayak was a great patron of art and architecture and the Dravidian </span><a title="Koil" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Koil"><span style="color:#009900;">Koil</span></a><span style="color:#009900;"> architecture evolved into the Madurai style. He rebuilt and renovated a number of old temples of the Pandya period. His palace known as the </span><a title="Thirumalai Nayak Palace" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thirumalai_Nayak_Palace"><span style="color:#009900;">Thirumalai Nayak Palace</span></a><span style="color:#009900;"> is a notable an architectural masterpiece.<br />Tirumala Nayak succeeded Muttu Virappa Nayak on the Madurai throne in 1623 CE. The political situation in south Tamil Nadu was confused with the decline of the Vijayanagar empire, and the once feudatory Nayak governors of Madurai, </span><a title="Thanjavur" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thanjavur"><span style="color:#009900;">Thanjavur</span></a><span style="color:#009900;">, </span><a title="Gingee" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gingee"><span style="color:#009900;">Gingee</span></a><span style="color:#009900;"> and </span><a title="Mysore" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mysore"><span style="color:#009900;">Mysore</span></a><span style="color:#009900;"> were quarrelling to divide the dissolving </span><a title="Vijayanagara Empire" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vijayanagara_Empire"><span style="color:#009900;">Vijayanagara Empire</span></a><span style="color:#009900;">. The Muslim kingdoms in the Deccan began to press southwards. Immediately after becoming king, Tirumala Nayak withheld the payment of tributes to the Vijayanargara kings. He also gathered a large army in </span><a title="Thiruchirapalli" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thiruchirapalli"><span style="color:#009900;">Thiruchirapalli</span></a><span style="color:#009900;"> and strengthened its fortifications.<br />Around 1638, the Vijayanagara King Ranga, succeeded to the throne of </span><a title="Chandragiri" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chandragiri"><span style="color:#009900;">Chandragiri</span></a><span style="color:#009900;"> and he soon resolved to put an end to the independence of Thirumalai and prepared to march southwards. Thirumalai had meanwhile persuaded the </span><a title="Vijayanagar" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vijayanagar"><span style="color:#009900;">Vijayanagar</span></a><span style="color:#009900;"> governors of Tanjore and Gingee (in </span><a title="South Arcot" href="http://en.wikipedia.org/wiki/South_Arcot"><span style="color:#009900;">south Arcot</span></a><span style="color:#009900;">) to join him in his defiance of their mutual suzerain, and thus Ranga was left with only Mysore, of all his feudatories, to support him. The Nayak governor of Thanjavur eventually left his allies, sent in his submission, and betrayed the other Nayaks<br />Ranga advanced upon </span><a title="Gingee Fort" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gingee_Fort"><span style="color:#009900;">Gingee Fort</span></a><span style="color:#009900;"> and laid siege to it. Thirumalai requested the </span><a title="Deccan sultanates" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Deccan_sultanates"><span style="color:#009900;">Bijapur Sultan</span></a><span style="color:#009900;"> to send assistance. However the Bijapur toops defeated the Vijayanaraga army and turned on the Nayak armies by attacking the Gingee fort themselves. Gingee soon fell to the Bijapur troops. Thirumalai retreated in dismay of Madurai, and the Bijapur army advanced southwards, defeated the </span><a title="Thanjavur Nayak" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thanjavur_Nayak"><span style="color:#009900;">Thanjavur Nayak</span></a><span style="color:#009900;">, and proceeded to lay waste the Madurai country. Thirumalai then submitted, apparently without striking a blow, paid a large ransom to the invaders, and agreed to send an annual tribute to the Sultan of Bijapur.<br />The Vijayanagar ruler had taken refuge with the king of Mysore, and now these two monarchs combined to endeavour to recover those portions of the Vijayanagara territories, which had recently been captured by </span><a title="Golconda" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Golconda"><span style="color:#009900;">Golconda</span></a><span style="color:#009900;">. Thirumalai, making use of the opportunity to settle a long-standing quarrel with the </span><a title="Kingdom of Mysore" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Mysore"><span style="color:#009900;">kingdom of Mysore</span></a><span style="color:#009900;">, persuaded the Sultans of Golconda and Bijapur to help him attack Mysore from the south. The Sultan of Golconda accepted and attacked Mysore and extinguished the Vijayanagara Empire and humbled the kingdom of Mysore. In return Thirumalai Nayak the Thanjavur Nayak and paid large amounts as tribute to the Golconda Sultan.<br />Thirumalai had another conflict with Mysore towards the end of his reign. The battles began with an invasion of Coimbatore by the Mysore king apparently in revenge for Thirumalai’s contribution to his defeat at the hands of the Golconda Sultanate. Coimbatore was occupied by the Mysore armies with ease, and Madurai itself was threatened. The Mysore troops were however repulsed from the town by the assistance of the Setupati of Ramnad. This campaign was known as the ‘hunt for noses’ because under the orders of the Mysore king, the invaders cut off the noses of all their prisoners and sent them in sacks to Seringapatam as trophies.<br />A counter invasion of Mysore was undertaken shortly afterwards by Thirumalai under the command of Kumara Muttu Nayak, his younger brother, and was a success, in which the king of Mysore himself was captured and his nose was cut off and sent to Madurai.<br />Thirumalai’s capital was Madurai. The royal residence had been moved from there to Thiruchirapalli by his predecessor, but Thirumalai moved it back to Madurai again, notwithstanding the strategic importance of Thiruchirapallai, with its almost impregnable rock, its never failing Cauvery river and its healthy climate, was by nature far superior to Madurai, where the fort was on level ground, the Vaigai was usually dry and fever was almost endemic. The reason for this move is claimed to be due to a dream Thirumalai had.<br />Thirumalai is best remembered for the many splendid public buildings he built in Madurai. Despite so many upheavals, Thirumalai Nayak's reign is famous for the legacy he left behind in numerous constructions. He added a tower to the Meenakshi temple, the unfinished tower called the Raja Gopuram and added a hall. He is credited for excavating the huge artificial pond, or Teppakulam.<br />He also built the beautiful palace called </span><a title="Thirumalai Nayak Mahal" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thirumalai_Nayak_Mahal"><span style="color:#009900;">Thirumalai Nayak Mahal</span></a><span style="color:#009900;"> a.k.a Thirumalai Nayak Palace. The palace was divided into two major parts, namely Swargavilasa and Rangavilasa. The royal residence, theatre, shrine, apartments, armoury, palanquin place, royal bandstand, quarters, pond and garden were situated in these two portions. The courtyard and the dancing hall are the major centre of attractions of the palace.<br />Thirumalaii Nayak took great personal interest in the erection of the Pudumandapa at the Madurai temple. There are some account which recount that on one occasion, Sumandramurti Achari, the principal architect, was so deeply engrossed in sculpting a relief of the stone elephant eating sugarcane, an incident in the temple's puranic history, that he did not notice the Nayak standing by him. The Nayak rolled some </span><a title="Betel" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Betel"><span style="color:#009900;">betel</span></a><span style="color:#009900;"> leaves and </span><a title="Areca" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Areca"><span style="color:#009900;">areca</span></a><span style="color:#009900;"> nuts and handed them to him. Thinking that it was an assistant who had done so, he took them and began to chew them without looking around. When he realised that it was the Nayak himself, he was so much affected that he damaged the two fingers of his that had taken the betel leaves. Moved by his devotion to duty, the Nayak gave him many gifts.[</span><a title="Wikipedia:Citation needed" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Citation_needed"><span style="color:#009900;">citation needed</span></a><span style="color:#009900;">]<br />On another occasion a son of an artist pestered him for a mango when that fruit was not in season. He would not take no for an answer. The Nayak ordered that gold mangoes be brought from the palace. The boy was content and allowed his father to continue the work undisturbed. From this incident the family came to be called the "Mampazham" family.<br />When, on yet another occasion, an artist was making a sculpture of a consort of the Nayak's and a chip broke off from the thigh. By curious coincidence, the queen actually had a scar in the same place as the chip. The artist started work on another image, but a chip again appeared at the same place. A minister of the Nayak advised the artist to finish the statue with the chip. When the Nayak saw the image, he was angry, wondering how the minister knew that his queen had a scar on her thigh. He sent for him. The minister knew that the Nayak was angry and might punish him. So he put out his eyes. At this the Nayak was filled with remorse. Thereupon the minister composed a poem in the praise of the Goddess, beseeching her to give him back his eyesight if he was innocent. She restored it. The minister was a famous Sanskrit poet ,named Sri. Nilakanta Diksihtar. Among his works are the "Shivalilamava", on the traditions of Lord Shiva in Madurai, and the "Gangavatarana", on the descent of the Ganga to the earth. After this incident the minister took leave of the King and was endowed with a village called Palamadai (Neelakanta Samudram) East of present-day Sankarnagar, in Tirunelveli. Sri. Nilakanta Diksihthar was the grand nephew of Appaya Diksihtar and this family clan has a rich tradition of intellectuals.<br />Another anecdote tells us that Thirumalai first brought his queen to the Thirumalai Nayak palace after it was completed. She commented that the giant pillars and arches reminded her of a stable for elephants, sending the king into such a rage that he had her confined for the rest of her life. And he took another wife.<br />Thirumalai Naik died in 1659. He was between sixty-five and seventy years of age at the time and had reigned for thirty-six years. His territories at his death comprised the present districts of Madurai (including the territories of Ramnad and Sivaganga), Thirunelveli, Coimbatore, Salem and Thiruchirapalli, with Pudukkotai and parts of Travancore. Another story states that he had an intrigue with the wife of a priest and that as he was returning from visiting her one dark night he fell into a well and was killed. Thirumalai was succeeded by his son Muttu Alakadri Nayak in 1659. A letter written by one of the Jesuit priests just after his death states:It is impossible to refuse him credit for great qualities, but he tarnished his glory at the end of his life by follies and vices which nothing could justify. He was called to render account to God for the evils which his political treachery had brought upon his own people and the neighbouring kingdoms. His reign was rendered illustrious by works of really royal magnificence. Among these are the pagoda of Madura, several public buildings, and above all the royal palace the colossal proportions and astonishing boldness of which recall the ancient monuments of Thebes.</span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412825679809778178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 210px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx44RwQskgI/AAAAAAAAAEQ/17ZTipF4mCQ/s400/First.JPG" border="0" /><br /><br /><span style="color:#ff6666;">3rd century BC<br />Greek ambassidor Megasthanes visited Madurai and made outstanding remarks about Madurai<br />27 BC<br />Pandya kings constructed Romans neighborhood in Madurai with the relationship of roman emperor - Augustus Ceaser<br />140 AD<br />Ptolemy called Madurai as "Mediterranean Emporium of the South"<br />2nd Century AD<br />Kadaichangam ended in Madurai<br />3rd Century AD<br />Pandya kings established Tamil Sangam in Madurai<br />3rd to 6th Century AD<br />Madurai was under the rule of Kalar-Pirar<br />470 AD<br />Vasindranandhi (Samana Periyar) established Dhravidar Sangam<br />7th Century AD<br />Thirugnana Sambandar did Tamil literary work in Madurai<br />9th Century AD<br />Manikkavasagar did Tamil literary work in Madurai<br />575 to1310 AD<br />Pandya Kings took back the rule of Madurai.<br />1268 to 1310 AD<br />Venice traveller Marco-polo visited Madurai during this reign of Maravarman Kulasekaran<br />1311 AD<br />Malik Kapoor and Kushrukan captured Madurai<br />1328 AD<br />Madurai became the part of Muhamad-bin Tuklak empire<br />1330 AD<br />Jallaudin Hansha was appointed as Madurai's first collector<br />1377 AD<br />Delhi sultan's rule came to an end<br />14th Century AD<br />Vijayanagar emperor Hariharar appointed a new collector for Madurai<br />1529 to 1564 AD<br />Visuvanatha Nayakar ruled Madurai<br />1623 to 1659 AD<br />Thirumalai Nayakar ruled Madurai<br />1645 AD<br />Vandiyoor Teppakulam was built by Thirumalai Nayakar<br />1689 to 1706 AD<br />Rani Mangammal ruled Madurai<br />1707 to 1736 AD<br />Namaha Nayakar ruled Madurai under the kingdom of Krishna Deverayar.<br />17th Century AD<br />Robert-de Nobili did Tamil literary work in Madurai<br />1736 AD<br />Arcot Navab captured Madurai<br />1759 to 1764 AD<br />Khan Sahib ruled Madurai<br />1790 AD<br />British's East India company took over Madurai<br />1790 AD<br />Madurai got a new English collector Alexander Macliot<br />1840 AD<br />Collector Black Burne demolished the fort and the moth around old Madurai and expanded the city.<br />1851 AD<br />Dr. R.Graul, Director of Evangelical Lutheran Mission in Lepsic stated that "Madurai is the Athens of the east"<br />1857 AD<br />English rule started officially<br />1869 AD<br />Central Jail was built in Madurai<br />1873 AD<br />District Court was built in Madurai<br />1875 AD<br />Railway transportation system was introduced in Madurai<br />1914 AD<br />Underground sewage system was constructed in Madurai<br />1947 AD<br />English rule came to an end<br /></span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412826847833659650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 394px; CURSOR: hand; HEIGHT: 246px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sx45VvfSmQI/AAAAAAAAAEg/OA59j8y1Bwk/s400/second.JPG" border="0" /><br /><span style="color:#33cc00;"><span style="color:#009900;">When Krishna Devaraya was the King of Vijayanagar, he sent one general Nagama Naick to Madurai to control the internal confusion in the Madurai regional politics. Nagama Naick controled the waring groups and restored peace, but declared himself as an independant ruler. This act provoked the King Krishna Devaraya and he sent Viswanatha Naick, the son of the revolutionary Nagama, to arrest and produce his father in the royal court. Viswanatha fulfilled the order of the King, but justified his father's act and explained the real condition of the region. King, being convinced by the explanation of Viswanatha, released his father and crowned Viswanatha as the ruler of Madurai as a reward to his loyalty. Thus the Madurai Naick Principality was established about 1530 A.D. This Palace was built in 1636 by King Thirumalai Nayak with the help of an Italian Architect. The building we see today was the main Palace where the King lived. The original Palace Complex was four times bigger than the present structure. This palace consisted mainly of two parts, namely Swargavilasa and Rangavilasa. In these two parts, there are royal residence, theatre, shrine, apartments, armoury, palanquin place, royal bandstand, quarters, pond and garden. King Thirumalai Nayak celebrated festivals like Sceptre festival, Navarathri, Chithirai festival, Masi festival and the Float festival.He conducted daily dance and music performances in the palace. This palace was destroyed by his grandson Chokkanatha Nayak and the valuables were transferred to other places.During 19th century, Lord Napier, governor of Madras between 1866 and 1872 made several renovation works. Today, only the spacious rectangular courtyard called the swarga Vilasam and a few adjoining biuldings survive, their awesome scale evoking the grandeur of a vanished era. The courtyard measures 3,900 sq.m and is surrounded by massive circular pillars. To its west lies the Throne Chamber, a vast room with a raised, octagonal dome. This room leads to the Dance Hall. Then the palace was utilized to house some officials of the judiciary and district administration. After independence, this palace was declared as a national monument and is now under the care of the Tamilnadu Archaeological Department. It can be visited from 9a.m to 5 p.m on payment of the entrance fee.The thousand pillar mandapam is supposed to have been built by Arya Natha Mudaliyar, the Prime Minister of the first Nayaka of Madurai (1559-1600 A.D.) and the founder of 'Poligar System'. An equestrian statue of the Mudaliyar flanks one side of the steps leading to the 'mandapam'. Except the inner shrines, probably no part of the temple is older than the 16th century. The general plan of the sanctuary is typical of the gigantic South Indian temples with vast quadrangular enclosures and lofty 'gopurams' overlooking the central shrine. Round about the temple, outside the higher wall is, a neat garden fenced with iron railings. Even a casual visitor is fascinated by the many paintings and sculptures in this shrine. The ceilings are decorated with large paintings showing Shaivite and Vaishnavite themes. There is a beautiful painting of the marriage of Sundareswarar with Devi Meenakshi. Another beautiful painting is that of Harihara.In the outer corridor are the most popular musical pillars, five in number, each composed of twenty two slender rods carved out of a single rock of granite, which produce the 'Saptha Swaras' when gently tapped with a wooden rod. There is a spacious 'pushkarini' in front of the Meenakshi shrine called the Golden Lotus Tank or 'Ponthamaraikulam'. Beautifully paved stone steps on all the four sides are set to reach the placid water. The great tower of the south reflected in the Golden Lilly Tank is perhaps the best known view of the Meenakshi Sundareshwarar temple.According to mythology, Indra from Devaloka entered this tank and it was filled with golden Lillies. It is said that the tank was also used to judge the literary merit of the manuscripts of poets and authors. When placed on the water, the manuscripts would float supported by a plank if its value was considered worthy otherwise it would sink to the bottom. This testing miraculous plank was called 'Sanga Palkki' (sanga plank) and can still be seen in the temple museum. This tradition amply substantiates the view that Madurai was once a centre of learning and erudition. The Pandyan kings were great patrons of arts and letters. One of the first monarchs of the dynasty, Ugra Paruvaludi (128-140 A.D.) is gratefully remembered for the patronage he extended to poet Tiruvalluvar.In the 14th century, Madurai aroused the cupidity of Malikkafur who invaded it and set up a Mohammadan dynasty that remained in power for nearly fifty years, at the end of which it was conquered by a General of the Vijayanagar Empire and became a feudatory. The Vijayanagar Emperor, while guarding the kingdom against the invaders, subsequently restored it to the descendants of the Pandyan kings.From the middle of the 16th century, right up to the eighth decade of the 18th century. the city retained its glory as the principal seat of the Nayakas. Although Vishwanatha Nayaka, the first and greatest of a long line of distinguished rulers, is credited with having laid the foundations of a well planned and well fortified city. Tirumala Nayaka, who ascended to throne in 1623 A.D., and ruled over Madurai for 36 years can be said to have made the largest single contribution towards the enhancement of the beauty and splendour of the town by magnificent edifices and monuments.A little away from the temple precincts in the town is the ruins of Palace of Tirumala Nayaka constructed during his reign (1623-1645 A.D.). It contains beautiful domes and arches. One of the domes stands without the support of girder -an architectural feat of everlasting wonder. They must have been an extravagance of stucco in its heyday.Tirumala Nayaka was undoubtedly the greatest of the Nayaka rulers. The Nayakas of Madurai like those of Thanjavur and gingee ruled South India as the Governors of Vijayanagar emperors and gradually became independent rulers as the empire began to decline and breakup, though they did not like to call themselves as kings due probably to their reverence to the dynasty.</span><br /></span><br /><div><span style="color:#009900;"></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-6497581266992094758?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-32799843506141209352009-12-07T02:05:00.000-08:002009-12-07T02:17:31.879-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzUbkdvPVI/AAAAAAAAADk/rMDzxn7kYBA/s1600-h/Bodi_1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412434422302457170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 352px; CURSOR: hand; HEIGHT: 252px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzUbkdvPVI/AAAAAAAAADk/rMDzxn7kYBA/s400/Bodi_1.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzURy956II/AAAAAAAAADc/LlpcMB0-j7c/s1600-h/Bodi.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412434254396778626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzURy956II/AAAAAAAAADc/LlpcMB0-j7c/s400/Bodi.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzT04pI6XI/AAAAAAAAADU/AAVhL41Wxdc/s1600-h/Bodi.JPG"></a><br /><span style="color:#009900;">Welcome to Bodinayakanur...<br />also know as "The South Kashmir". The City of Bodinayakanur is beautifully located in the foot hills of Western Ghats, Tamilnadu. It is a market place for cardamom, coffee, tea, pepper, and silkcotton.The city is also called as "Cardamom City" because of the large quantity of cardamom trade in this area.The people in this city speak Tamil language. But of late owing to immigrants from other states, there has been a discernible increase in the number of languages spoken in this city. Today several languages such as Telugu, Malayalam, Kannada and other Indian languages are being spoken in the city.Agriculture is the main source of livelihood for the majority of the population. The weather is nice and moderate throughout the year. Bodinayakanur is also famous for its sweet and tasty water.<br />History<br />Bodinayakanur, also called Bodi is a small town located on the foothills of the Western Ghats, in the southern state of Tamil Nadu in India. This town is surrounded by the ranges of Western Ghats on three sides, offering spectacular views of the Ghats. Theni, the nearest market town is 16 kms from Bodi.<br />During the nineteenth century, Bodinayakanur was an important place in the Travancore province. There is a small palace built by the Rajah of Travancore. This palace has been built with the Jaipur Palace in mind.<br />Origin of the name<br />The history behind the name of the place is interesting. Once a wild boar roamed the nearby lowland forest. It often intruded into the town and ruined the farms. So the Rajah of Travancore had announced that the town will be named after the person, who kills the wild boar. So the town has been named as Bodayanayakkanur, after the person Bodayanayakkar, who killed the wild boar. Later it got transformed to Bodinayakanur.<br />Travel<br />This town serves as a best vantage point for the nearby tourist places. </span><a href="http://bodinayakanur.com/Travel/Travel.htm#C1#C1"><span style="color:#009900;">Munnar</span></a><span style="color:#009900;"> is four hours away. Bodi Mettu, is an hours journey. Cumbum Mettu is four hours journey. Kurankani is 6 kms from here. The best time to visit Kurankani is during October, wherein the ground is fresh by the monsoon rain and the mountain is filled with butterflies. </span><a href="http://bodinayakanur.com/Travel/Travel.htm#C2#C2"><span style="color:#009900;">Thekkady</span></a><span style="color:#009900;">, Kodaikanal, </span><a href="http://bodinayakanur.com/Travel/Travel.htm#C3#C3"><span style="color:#009900;">Suruli waterfalls</span></a><span style="color:#009900;">, Veerabandi temple are the other places nearby. The Paramasivan Temple on the top of the small hill, brings people together, during festival season. Anappillaiyar temple, on the banks of the Rettaiyaru stream and Theerthathoti, a famous Murugan Temple are the must see places near by.<br /></span><a name="C1"><span style="color:#009900;">Munnar</span></a><br /><span style="color:#009900;">Munnar is a town located in the southern state of Kerala in India. The name is most often used to refer to the whole tourist area, of which the town forms a part. The name Munnar is believed to be derived from the Malayalam words Muunu (three) and aaru (river), referring to the town's strategic location at the confluence of the mountain streams of Muthirappuzha, Chanduvarai and Kundala. Situated at nearly 1,600 to 1,800 meters above sea level, the region is surrounded by vast jungles and remains wet and cold during most of the year. Mattupetty Dam is a must see place and is very nearby.<br /></span><a name="C2"><span style="color:#009900;">Thekkady</span></a><br /><span style="color:#009900;">Thekkady is the location of the Periyar Wildlife Sanctuary, which is an important tourist attraction in this area, located about 50 km from Bodi. The sanctuary is famous for its dense evergreen, moist deciduous forests and savannah grass lands. It is home to herds of elephants, sambar, tigers, gaur, lion-tailed macaques and Nilgiri langurs.The Periyar Widlife sanctuary is spread across 777 km², of which 360 km² is thick evergreen forest. The Periyar Wild Life Sanctuary was declared a Tiger Reserve in 1978. The splendid artificial lake formed by the Mullaiperiyar Dam across the Periyar river adds to the charm of the park. The greatest attraction of Periyar are the herds of wild elephants that come down to play in the lake. Thekkady has immense possibilities for Adventure Tourism. The Forest Department offers many programs including Periyar Tiger trail, Nature walk, Bamboo rafting etc.<br /></span><a name="C3"></a><span style="color:#009900;">Suruli Falls<br />Suruli Falls that drops from a height of 150 feet gathers into a pool, flows for a short distance and again plummets to a depth of 40 feet, offering a spectacular sight of nature’s raw and wild beauty. Suruli is 30 minutes drive (approx. 25km) from Bodi. The dense forests that surround it provide an awesome backdrop. The special feature of the fall is that it is “a round the year” fall. However, the best season to visit is June–October, when the water column is heaviest. The beauty of this fall finds mention in Tamil epic, Silappathikaram written by poet Ilango.<br /></span><br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-3279984350614120935?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-39379679148742224102009-12-07T01:22:00.000-08:002009-12-07T01:52:01.413-08:00<div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzKqoiYX2I/AAAAAAAAADE/9pNxo87HKus/s1600-h/450px-Manora1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412423685977431906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzKqoiYX2I/AAAAAAAAADE/9pNxo87HKus/s400/450px-Manora1.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="color:#333399;">The Manora fort is situated 65-km away from </span><a title="Thanjavur" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thanjavur"><span style="color:#333399;">Thanjavur</span></a><span style="color:#333399;">, </span><a title="Tamilnadu" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tamilnadu"><span style="color:#333399;">Tamilnadu</span></a><span style="color:#333399;">, </span><a title="India" href="http://en.wikipedia.org/wiki/India"><span style="color:#333399;">India</span></a><span style="color:#333399;">. The fort was built by </span><a title="Maratha" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Maratha"><span style="color:#333399;">Maratha</span></a><span style="color:#333399;"> ruler </span><a title="Serfoji II" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Serfoji_II"><span style="color:#333399;">Serfoji II</span></a><span style="color:#333399;"> in </span><a title="1814" href="http://en.wikipedia.org/wiki/1814"><span style="color:#333399;">1814</span></a><span style="color:#333399;">-</span><a title="1815" href="http://en.wikipedia.org/wiki/1815"><span style="color:#333399;">1815</span></a><span style="color:#333399;"> to commemorate the successful advance of the </span><a title="United Kingdom" href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Kingdom"><span style="color:#333399;">British</span></a><span style="color:#333399;"> over </span><a title="Napoleon Bonaparte" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Napoleon_Bonaparte"><span style="color:#333399;">Napoleon Bonaparte</span></a><span style="color:#333399;">. It is an 8-storied, </span><a title="Hexagon" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hexagon"><span style="color:#333399;">hexagonal</span></a><span style="color:#333399;"> tower, which is 230-meters high overlooking the </span><a title="Bay of Bengal" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bay_of_Bengal"><span style="color:#333399;">Bay of Bengal</span></a><span style="color:#333399;">. The fort derives its name Manora, from the word "</span><a title="Minaret" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Minaret"><span style="color:#333399;">Minaret</span></a><span style="color:#333399;">".<br />In December </span><a title="2004" href="http://en.wikipedia.org/wiki/2004"><span style="color:#333399;">2004</span></a><span style="color:#333399;">, five monuments including the fort were damaged in the </span><a title="Historic tsunami" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Historic_tsunami#2004_-_Indian_Ocean_tsunami"><span style="color:#333399;">Indian Ocean Tsunami</span></a><span style="color:#333399;">. It was planned in 2007 by the State Tourism Department to renovate the structure and improve its infrastructure by building several additional facilities including upgrading the children's park and building a tourist's shed.<br />A historical important tourist spot with a serene atmosphere and scenic beauty, with a calm Bay of Bengal surrounding it, is not fully exploited in Tanjore district. The place is Manora, located 20 km south of Pattukottai in Sethubhavachatram panchayat union in Tanjore district. The place derives its name from the fort built here by King Serfoji who ruled Tanjore. The fort is called Manora, a derivative of the Minars of North Indian architecture. The 140 ft monument stands majestically on the shore amidst lush green coconut groves. Looking like an ancient lighthouse, the tower was built by King Serfoji in 1811 to commemorate the victory of the British army over Napolean Bonaparte, in the historic battle of Waterloo. The hexagonal shaped ten storeyed fort has a moat around it. Each story of the tower offers a different view of the sea, fishing boats and coconut groves. The Maratha Kings used the fort as a summer palace. The moat with sea water is provided with drainage facility. Rest sheds surround the moat; soldiers who used to guard the fort stayed in these sheds. Hanging lasers were used to reach the other side of the moat. Graffiti on the walls of the fort has defaced it. Some of the portions have given way and the sheds are not clean. The sea water in the moat is highly polluted. Though the fort was declared as a monument and handed over to the Tamil Nadu Archaeological department, little had been done by the department to protect the monument. Now the Government has sanctioned Rs. 6 lakhs for the work which the Department of culture will take up. The tourism department is very keen to develop the place into a tourist spot. According to Mr. G. Bhaskaran Dhanraj, Tanjore district officer, Department of Tourism, a plan has been prepared to develop the place into a water sports and seaside resort centre. The proposal has been sent to the Dr. M.S. Swaminathan foundation for getting aid under the Integrated Coastal Area development scheme. Mr. Dhanraj said that the sea was suitable for wind surfing riding water scooters and developing various water sports. The sea is not rough at Manora as it takes a turn at Point Calimere and enters the Palk Strait. A beach resort around the fort would attract a lot of tourists to the place; the fort has approach roads. If the buses plying on the East Coast road which is one km from the fort are diverted to Manora it would solve the transport problem. It would also help a hundred families of fishermen who live near the fort in a colony. After Nagapattinam district was bifurcated from Tanjore, the parent district is left only with Manora for a beach resort. It is felt it developed properly it would serve the people of Trichy Pudukottai and Tanjore districts and also foreign tourists visiting Tanjore. Now those who live around Manora as well as school children visit the place on holidays.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412423939622304594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxzK5ZcB-1I/AAAAAAAAADM/-OY59NJA1ik/s400/800px-Manora.JPG" border="0" /><br />In December 2004, five monuments including the fort were damaged in the Indian Ocean Tsunami. It was planned in 2007 by the State Tourism Department to renovate the structure and improve its infrastructure by building several additional facilities including upgrading the children's park and building a tourist's shed.<br />The fresh whitewash seems to cloud the 200-year-old history of the memorial that the Maratha king, Serfoji, built in commemoration of the British victory over Napoleon Bonaparte in the Battle of Waterloo. And the 75-foot tower, which is a peculiar blend of architectural style, seems dwarfed against the vast expanse of the sea. Situated on the shores of the Bay of Bengal in Sarabendrarajapattinam village, Manora was once an active port, a centre for ship building and maritime </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-3937967914874222410?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-50640728183049585702009-12-04T21:14:00.000-08:002009-12-04T21:18:50.449-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxntIHWj8DI/AAAAAAAAAC8/y9TjNhaA2ig/s1600-h/coimbatore-banasura.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411617150930776114" style="WIDTH: 309px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxntIHWj8DI/AAAAAAAAAC8/y9TjNhaA2ig/s400/coimbatore-banasura.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sxns5ooHZNI/AAAAAAAAAC0/1X8PFnpCYWs/s1600-h/bangalore-banasura.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411616902164735186" style="WIDTH: 309px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/Sxns5ooHZNI/AAAAAAAAAC0/1X8PFnpCYWs/s400/bangalore-banasura.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8345512620802804088-5064072818304958570?l=rhariharasudhan05.blogspot.com' alt='' /></div>rhariharasudhan05http://www.blogger.com/profile/01240642343295158366noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8345512620802804088.post-71478950838945702002009-12-04T20:42:00.000-08:002009-12-04T20:51:40.688-08:00<div><br /><br /><div><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlALg99UI/AAAAAAAAACU/V9ynZLUNlhU/s1600-h/2006052100310401.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411608218516190530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 270px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlALg99UI/AAAAAAAAACU/V9ynZLUNlhU/s320/2006052100310401.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#cc66cc;">Kerala Varma Pazhassi Raja was born into Padinjare Kovilakam of Purannatt Swarupam, the royal dynasty of princely state of Kottayam. This Padinjare Kovilakam or Western Branch of this royal dynasty was located at Pazhassi. So came the nick name Pazhassi Raja. Kingdom of Kottayam covered what is today Talassery taluk [1000 sq.km] of Kannur District and Raja of Kottayam was also in possession of Wynad District [2000 sq.km]. Head-quarters of this kingdom was located in Kottayam, a small town not far from Tellicherry. </span></div><br /><br /><br /><div><span style="color:#cc66cc;"></span></div><br /><br /><br /><div><span style="color:#cc66cc;">THE night of November 29, 1805 was surprisingly hot and humid in the jungles beyond Wayanad. A small army of rebels from Malabar had crossed over to the Mysore side and was holed up there, hiding from the British. None of them could sleep properly and there was a sense of unease.The next morning, their leader, Kerala Varma, was up early. It was an important day for him, his mother's death anniversary. He bathed in the Mavila Thodu, and finished his prayers. He discussed strategy with his men for a while, and then they formed a protective circle around him as he sat on the bank and the ceremonies began. Suddenly, in the middle of the rituals, they found themselves surrounded by the English army under Sub-Collector Thomas Harvey Baber.Bullets were fired and the men scattered. His men pleaded with Kerala Varma to escape, but he refused. In the ensuing confusion, a bullet caught him in the chest. With a prayer to Sriporkali, the goddess of Pazhassi, he collapsed on the bank. His men stood helpless, watching the end of their only hope of freedom.<br />Ingenious tactics </span></div><br /><br /><div><span style="color:#cc66cc;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlfOZvkWI/AAAAAAAAACc/MR0w2naurh8/s1600-h/Paza.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411608751867138402" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 161px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlfOZvkWI/AAAAAAAAACc/MR0w2naurh8/s320/Paza.png" border="0" /></a><br />The story of Pazhassi Raja Kerala Varma isn't well known outside Kerala, but he was one of our country's first freedom fighters. He had to reckon with the armies of the Mysore rulers as well as the British. The British first used him against Tipu's army and then reneged on their treaty, coming in to usurp the land. He was forced to flee his palace in Kottayam with a band of trusted followers and spent the rest of his days in the treacherous Wayanad jungles, refusing to give up, and inflicting grave and humiliating injuries on the British. His survival depended on the loyalty and resilience of his subjects under British pressure and the ingenuous strategies he employed to evade and attack the enemy. Using guerrilla tactics and informers, he kept the British on tenterhooks for longer than any other regional ruler. When the British brought out their trump card, Colonel Arthur Wellesley, the strategy worked and ended in the death, if not capture, of the royal rebel.Pazhassi Raja Kerala Varma was exposed to warfare from his early teens. Many of his family members and several well-placed Nair families fled south because of local skirmishes and confrontations with Hyder Ali. But Kerala Varma stayed on in Pazhassi, determined to face the invaders, protect his people and remain close to the family deity, Sriporkali. Pazhassi's first revolt against the British began in 1793. The people were unhappy over the tax collections and the neglect of their welfare. The British selected a pliable administrator for Kottayam, ignoring Kerala Varma's claim, and gave him complete authority. The move was so blatant that even some British reports questioned its wisdom.<br />Uncanny knowledge </span></div><br /><br /><div><span style="color:#cc66cc;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlxfcuT-I/AAAAAAAAACk/FMQ0cA8B5VY/s1600-h/250px-VeeraPazhassi.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411609065680687074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 188px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnlxfcuT-I/AAAAAAAAACk/FMQ0cA8B5VY/s320/250px-VeeraPazhassi.JPG" border="0" /></a><br />The British soon realised that they were up against a formidable enemy in Kerala Varma. Even when his palace was ransacked and he had to seek refuge in the mountains, he continued to frustrate their efforts with his guerrilla tactics. With the help of tribals and an uncanny knowledge of the treacherous jungles, he and his men indulged in cat-and-mouse games that depleted the strength of the British forces, and soon their single-point agenda was to claim the Raja's head. They accomplished this by befriending a dependant of Kerala Varma, a man who had come to him as a boy on the brink of starvation and grown up under his care. This man, Pazhayaveettil Chandu, knew the Raja and his hiding place intimately, and had no qualms about sharing his knowledge with the British. Kerala Varma was devastated by this betrayal. Even as they moved away to the Mysore side of the forest, they all sensed that the end was imminent.There are no contemporary portraits of Kerala Varma that show his likeness, but word-pictures remain. Walter Ivor, a member of the former British Court of Directors, happened to be present during a discussion before the first peace treaty with Kerala Varma was signed. He describes a small man with a smile. His followers seemed to love and respect him greatly. Later, the Governor, Jonathan Duncan, who met the Raja in the Tellicherry Fort, had this to say about him: "Pazhassi Raja had long hair and a short thick beard, and was a small man. Sometimes he was in the habit of wearing a red cap. His face radiated a great glow."His nemesis, Baber, was an energetic young man, reputed to be purposeful and correct. He made sure that people would see Pazhassi Raja's death as the death of a great king and not simply that of an enemy. He placed the body in his own palanquin, and the last rites were performed in a manner befitting a royal departure. Baber described the Raja as an "extraordinary and singular character".<br />Legend and history<br />British ranged from the idolatry to the acrimonious, and it was difficult to isolate the historical facts. The British had razed the original palace to the ground and built a road over it. Now there was this flat square piece of land beside the road and an ancient pond which, presumably, had been witness to many of the bloody goings-on. </span></div><br /><br /><br /><p><span style="color:#cc66cc;">Kerala Varma Pazhassi Raja [1750-1805], popularly known as the Lion of Kerala was a prince from the royal dynasty of Kottayam. He had three senior Rajas above him for his claim to the throne. However, when the Muslim Mysore army occupied Malabar for a second time [1773-1790] all the seniors of Kottayam Royal family fled to Travancore. It was Pazhassi Raja who led a well organized guerrilla struggle against Mysorean invader who were far stronger than Kottayam army. So he emerged in course of time as most powerful man in Kottayam as people stood firmly behind this beloved prince of theirs who had not abandoned them in hour of misfortune. . His troops were drawn from ranks of warrior Nayars as well as tribal Kurichias &amp; Mullukurumbas.</span></p><br /><br /><br /><p><span style="color:#cc66cc;">Hyder Ali invaded Malabar for a second time in 1773 on pretext that Rajas of Malabar had not paid him tribute as fixed in 1768. Most of Malabar Rajas with their kin and kith fled to Travancore in terrified of Hyder's ferocious troops. Though resistance sprang all over Malabar in response to bigotry, plunder and atrocity perpetuated by Mysorean officers, it degenerated into anarchy as those who should have led resistance had bolted like rabbits. Only Pazhassi Raja declared loud and clear that escape in face of danger is cowardice and stayed in Kottayam where he gathered a force and engaged in guerrilla warfare as he had neither in numbers guns and troops to face Mysoreans in open field. Raja set up a large number of bases in the nearly impenetrable forested mountains of Puralimala* and Wynad and repeatedly inflicted grevious losses to Mysorean army in Kottayam as well as Wynad.[*Puralimala is a mountain range that extends east-west from Mozhakkunnu to Mattannur. It is not a part of Western Ghats] In 1778, Hyder’s vassal, Raja of Chirakkal besieged Talassery and enforced an economic blockade-under order from Hyder himself. British factors at Talassery armed Pazhassi Raja’s men to enable them to recover Kottayam from Mysorean occupation army. This move by British ensured that Chirakkal army was now in risk of being struck in rear by Pazhassi’s force. So Chirakkal troops began to retreat. But Pazhassi chased and devastated Chirakkal army and then marched in Kottayam where he obliterated Mysorean army of occupation and over-ran all of Kottayam. But at this critical moment when Mysorean army in Malabar could have been destroyed by a joint action on part of British and Rajas, British factors at Talassery was instructed by Governor not to upset the nominal peace with Hyder.Thus British decision not to exploit victory at Talassery was exploited by Mysore well. Chirakkal army reinforced by a Mysorean contingent under Balwant Rao marched into Kottayam. Pazhassi’s men, though secretly supplied with arms and ammunition by English, could not hold or defeat this huge host as he lacked numbers and soon Kottayam army was forced to disperse after a fight. Then Mysore-Chirakkal army captures Kadathanad and installs a puppet Raja who joins hand with Mysore. In 1779, a huge Mysore-Chirakkal-Kadathanad army besieged Talassery. Pazhassi Raja sent a force of 1300 Nayars to aid British defence of Talassery-and this enables factors to hold on successfully.By end of 1779, Sardar Khan, Mysorean general is sent to Talassery to speedily bring the siege to a successful conclusion. Sardar Khan knew that it was Pazhassi’s help that enabled British to resist him and so he opened negotiations with Pazhassi-his offer was restoration of Mysore occupied territories of Kottayam if Pazhassi was to ally with Mysore and pay an immediate tribute of 5 lac rupees. It was well beyond the capacity of Kottayam to raise so huge a sum in so short a time. But Pazhassi did his best to pay Sardar Khan [probably in hope that latter will make concessions] and 60,000 rupees was paid to latter. But Khan was not satisfied and rejected Pazhassi’s request that he be restored his possessions in Malabar. This greedy and tactless approach of Sardar Khan made sure that there was little chance for Mysore to capture Talassery.In 1780, Pazhassi Raja proposed to British a plan to break Mysorean siege of Talassery-He and his men will strike enemy in rear from east as British should come out of fort and strike Mysorean line in front and both armies are to effect a junction that will spilt enemy into two and then Mysorean and allied troops can be routed easily. But it was only in 1781 that British understood the value of this plan and their Bombay authorities agreed with Pazhassi and an operation was carried out as Pazhassi suggested-It ended with destruction of Mysorean force and Sardar Khan himself was killed. What followed was rebellion in Kottayam by Nayar militia led by Pazhassi Raja and soon Mysoreans were ousted from their country. By 1782, Kottayam was once more a free land. But by Treaty of Mangalore [1784] after Second Anglo-Mysore War, British recognised Malabar as Tipu’s sphere of action. Thus with only valuable ally lost, Kottayam was ready to become a vassal state of Mysore. But once more, as Sardar Khan did in 1779, Mysore made an exorbitant rate of tribute. While Ravi Varma, elder brother of Pazhassi Raja agreed to pay 65,000 rupees per year, Mysore demanded 81,000 rupees instead. Hiked rate of tribute meant greater hardship for peasantry [largely Tiyar/Izhava] who had suffered from years of foreign occupation. So Pazhassi Raja took up this issue and decided to launch a mass resistance struggle once more.By end of 1788, Pazhassi’s loath for Tipu had shot up on account of latter’s policy of forcible conversions and Pazhassi was convinced that British was definitely the lesser evil and so Pazhassi-British ties became stronger than before as now it was a fight to death with Tipu. Not surprisingly, Tipu had sent that year an army under Lally with a mission-Extermination of Nayar warrior caste [chief opponent of Mysore terror] from Kottayam to Palakkad. But in 1790, Tipu abandons Malabar as war in Deccan forced him. Pazhassi Raja joined British with a force of 1500 Nayars in their capture of Mysorean strong-hold in Katirur [near Talassery]. After Katirur, Pazhassi and troops move south-east and captures Kuttiyadi fort from Tipu’s men. Thus once more whole of Kottayam was in control of Pazhassi Raja. In 1790, British also recognized Pazhassi Raja as head of Kottayam as actual Raja was in refuge at Travancore. Raja agreed to pay 25,000 rupees as tribute to British.But by Treaty of Seringapatam [1792] signed between British and Tipu after latter failed in Third Anglo-Mysore War, Malabar was ceded to English. British then began to work for establishment of their supremacy in Malabar. [Logan] This was where British and Pazhassi had opposite opinions-Pazhassi helped British not because he was ready to accept British suzerainty but he wanted his country Kottayam to be a free land. Pazhassi was disturbed when he read the terms which British put forward to Rajas of Malabar in 1792. Though he was unsure in beginning, he made up his mind and agreed to British terms. Their summary is as follows-1. Raja can rule as before but British will control him “in case of oppressing inhabitants”.2. A resident will be appointed to enquire about “complaints of oppression”.3. Two persons on part of British and two persons on part of Raja to make valuation of land revenue of Kottayam.4. Tax to be paid by each subject to be ascertained.5. Raja’s tribute to be settled in October of 1792 according to appearance of crop.6. English’s share of pepper to be delivered at a price fixed by British in December of 1792.7. Remnant pepper to be bought only by merchants appointed by English.These terms converted monarchs to mere agents of English. Rajas now are stripped of their right to rule as they willed and they also lost control over their economies too.Why did a man who fought for his country’s freedom for 17 years sign so unfair an agreement? Probably Pazhassi would have thought that British would not interfere in domestic administration of Kottayam as autonomy was practised by tributary Rajas even during Mysore days. If this was how Pazhassi had thought future would look like, he was to be disillusioned with British in near future. </span></p><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnmKIUTNLI/AAAAAAAAACs/kV9btOe-p-4/s1600-h/250px-PazhassiMemorial.JPG"><span style="color:#cc66cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411609488968070322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 188px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_C1ikllJSYJ8/SxnmKIUTNLI/AAAAAAAAACs/kV9btOe-p-4/s320/250px-PazhassiMemorial.JPG" border="0" /></span></a><span style="color:#cc66cc;"> Pazhassi Kudeeram-a memorial for Pazhassi Raja at his burial spot in Mananthavadi, Wayanad,KeralaPazhassi Raja resisted British imperialism from 1793 onwards till his death in 1805. He fought two wars to resist English intervention in domestic affairs of his kingdom. From 1793-1797 he fought over the question of management of Kottayam and from 1800-1805 over the issue of who is master of Wynad.First Revolt [1793-1797]Pazhassi Raja was not on good terms with his uncle Vira Varma, Raja of Kurumbranad. In 1793, this foxy uncle Raja convinced British Commissioners to let him collect tax in Kottayam. He calculated that a good collection might please British and that will let him seize all of Kottayam. Needless to say that Pazhassi Raja was angry at this British move. He felt betrayed. After all he was the only Raja in Northern Malabar to have helped British consistently in war with Mysore. Vira Varma Raja was a real crook-on one hand he undertook to collect tax in Kottayam directly and on other hand he instigated Pazhassi Raja to oppose English. Moreover, British assessment was harsh and beyond peasant capacity to pay. They resisted forcible collection by agents of British and Pazhassi Raja took up their cause. As seen before, Raja was deadly opposed to extortion of peasantry. In 1793, Pazhassi Raja made sure that no tax was collected in Kottayam by English-as a mark of his protest. He also threatened that if British officials did not give up their enumeration of pepper vines, he will have vines destroyed. Local British authorities, however, debated with Raja and soon both discovered Vira Varma’s dirty games. So British put forward a solution acceptable to Raja by which 20 percent of gross revenue would go to Raja and another 20 percent would go for temples’ expense. No tax would be imposed on temple property in immediate future. In 1793, Tipu’s Vakils protested with British that Pychy Raja who was latter’s tributary had overrun most of Wayanad, still under Mysore. Soon Raja is supreme in Wayanad Plateau. But Governor General unwisely revoked the agreement in 1794 and gave Kottayam on a five year lease to Kurumbranad Raja. Raja was truly angry at this decision and decided retaliate by ruling his country as per customary law. That year before lease was concluded Raja provided asylum to a Nayar noble Narangoli Nambiar of Iruvazinad who had been declared an outlaw by British for murder of three men who killed his kinsman. Raja’s kind treatment to Nambiar irritated English. British also became angry that Raja impaled two robbers as per customary law. British planned to arrest Raja for ‘murder’ but gave up the idea as Raja had a bodyguard of 500 well armed Wayanad Nayars. In 1795, even after a year Vira Varma Raja got Kottayam on lease, he was not able to collect tax in Kottayam-thanks to his nephew Raja’s determination. So British troops arrived in Kottayam to help Vira Varma’s tax collectors, but Pychy Raja’s men resisted them with success In 1796, orders were issued from Bombay to collect tax arrears for 2 years in Kottayam. For British no more pretexts were needed to arrest Raja. 300 men under Lieutenant James Gordon marched from Talassery and seized Raja’s fortified house at Pazhassi-but Raja fled four days earlier to Manattana [near Kottiyur]. Gordon plundered the palace where traditional treasure of Raja was kept. Raja was angry at this loot and sent a letter to Supervisor at Talassery. Raja was also angry that one of his former general named Pazayamviden Chandu had become an agent of Kurumbranad Raja and what angered him even more than that was that this turn-coat had the audacity to boss him with Vira Varma’s and Britons’ blessings. Chandu was later killed by a follower of Kaitheri Ambu when latter was about to be killed by Pazayamviden. Raja shifted his HQ to Purali Range and then into Wayanad. Raja then blocked all British communications between Wayanad and Low Malabar through Kuttiyadi Pass. British retaliated by cutting all communications between Raja and Low Malabar. But as they did not have enough troops to chase him they waited for reinforcements. British commandant was Colonel Dow, whom Raja knew well during Siege of Talassery. So Raja thought that this old friend might help him mediate with British government. Raja offered to give up struggle provided he was pardoned and his treasure and house restored. Colonel and Raja being old soldiers hated needless bloodshed and so he forwarded Raja’s request to Commissioners, who though were bitterly opposed to Raja’s independent style, agreed to Colonel’s suggestion as there was a risk that Raja might ally with join with Tipu. So Northern Superintendent orders restoration of house back to Raja [but not treasure] and pardon to Raja was confirmed by Bombay and Supreme Governments. But orders of government was communicated to Raja via Vira Varma-which meant uncle Raja took care not to report his nephew of British agreement of his demands. Uncle Raja had vested interest in war between Company and his nephew Pazhassi Raja.Vira Varma also removed Kaitheri Ambu, a favourite noble and general of Raja, form home administration of Kottayam. Ambu along with followers went to Kannoth, where he planned and executed a mass resistance with people’s support, which made sure that Vira Varma could make no tax collection in Kottayam. But Ambu acted clearly on guidance of Raja, who felt expulsion of Ambu was another of his uncle’s conspiracies to undermine him. Raja feared that British planned to seize him [not knowing that their truce terms were kept blocked from him by his uncle] and retreated into depths of Wayanad. British troop build up in Wayanad also accelerated his doubts. However Raja was still eager to avoid a war and came to meet Northern Superintendent with a bodyguard of 1500 armed men. Vira Varma Raja was also ordered to be present. Pazhassi Raja’s main demand was that Kottayam must be under his rule-a demand his uncle was not ready to accede. British Commissioners’ attitude also was arrogant-they were already prejudiced towards Raja and so were blind towards Raja’s logical argument that Vira Varma had no business in Kottayam. As talks broke down, Commissioners’ issued a threat proclamation in Kottayam that if those Kottayam men in service of Raja does not desert him and come home, they would be declare enemies and their properties would be confiscated. But this proclamation had little effect in Kottayam where resistance to British-Kurumbranad rule became stronger. British, to their horror, found out that a large number of Vira Varma’s troops had deserted to join ranks of resisters and Vira Varma himself was not much interested to help British-after all his aim was to create a flare up between his nephew and British for sake of pure self-interest. Raja then visited to Mysorean commandant at Karkankotta in 1796 and in 1797 held an audience with old enemy Tipu in Mysore who posted 6000 men at Karkankotta to aid Raja in case of war and also to supply ammunition to rebels. He also began to collect troops and armament. War was imminent. 1200 troops and artillery under Major General was sent by Bombay Government to deal with Pazhassi. British also began to set up outposts in Kottayam and sent more troops to Wayanad.In early 1797, Nayar militia rose all over Kottayam and British outposts were trapped in a true state of siege. Partisan bands became active all over Kottayam and harassed reinforcements and supply convoys. Same was the case in Wayanad where British troops that moved out of safety of block-houses risked being way-laid by Kurichia bowmen. British suffered good loss in terms of men, ammunitions and stores in these ambuscades. Periya Pass Episode-This event is the most important in the whole war. In 1797, Colonel Dow &amp; force marches into Wayanad. His plan was to block Periya Pass and then crush a large rebel force in Kannoth once their retreat is blocked. Reinforcements under Lieutenant Mealy were to reach Dow at Periya, but on way they were severely harassed by a force of Nayars and Kurichias and suffered a casualty of 105 men. So instead of Periya they retreated to their original base. Dow’s troops suffered chronic shortage of supplies and so Dow applied for reinforcements and re-supplies to be sent under Major Anderson of Bowles’ regiment. But as Mappila guides of Anderson deserted at last moment. That caused a delay in journey of Anderson-a delay that had fatal consequence for British.Dow then received news that Tipu had sent sepoys to aid Raja as Tipu considered British entry into Wayanad a violation of Seringapatam Pact. Dow decided that he will go to Talassery to consult authorities there and to plan a greater operation to deal with troops of Raja and Tipu simultaneously in Wayanad. He left with a small band of men but was ambushed on way by Raja’s men aided by Mysorean sepoys but Dow escaped unhurt. Day after he left, British force of 1100 under Major Cameroon in Periya decided to descend into Kottayam via Periya Pass as their supplies have exhausted. But what they did not know was that Raja who learnt of true state of British army laid a trap for them-he ordered troops lay concealed in camouflaged stockades built on both sides of pass. Once the whole British force entered the narrow pass, hidden troops were to pounce on their enemy who must be caught unawares. Plan worked well and what followed was great slaughter of British. Had it not been for arrival of Major Anderson’s force the following day, hardly any would have survived due to lack of medical care. Most of enemy were killed and all their guns, ammunition, baggage and cattle were plundered along with Union colours. Senior British officers like Major Cameroon, Lieutenant Nugent, Lieutenant Madge and Lieutenant Rudderman were kil